ریشه بازگشت به مواد عدم بازسازی سیستم‌های آسیب‌دیده است

روش DST؛ از وابستگی تا رهایی، از بازسازی سیستم‌ایکس تا فتح قله‌های زندگی

اعتیاد علی‌رغم دهه‌ها پژوهش همچنان یکی از دشوارترین مسائل حوزه سلامت است. روش‌های متداول عمدتاً بر قطع مصرف تمرکز کرده‌اند؛ اما کمتر به این پرسش بنیادین پرداخته‌اند که مصرف طولانی‌ مدت مواد چه تغییری در ساختار فیزیولوژیک بدن ایجاد می‌کند؟ روش DST که توسط آقای مهندس در کنگره۶۰ معرفی شد، پیش از ارائه راه‌حل به بازتعریف صورت‌مسئله پرداخت و همین نقطه، آغاز تحولی بزرگ شد. اعتیاد چیست؟ بازتعریفی که همه‌چیز را تغییر داد تعریف رایج، اعتیاد را «مسمومیت مزمن» می‌دانست؛ اما این تعریف نادرست است: مسمومیت با غذای فاسد سریع رخ می‌دهد، در حالی که در مصرف مواد، مسمومیت به‌تدریج و طی سال‌ها شکل می‌گیرد. تعریف صحیح این است: اعتیاد، جایگزینی مزمن است ناقل‌های عصبی بدن شامل؛ دوپامین، اندورفین، انکفالین و اوپیورفین که از نظر ساختار شیمیایی به موادمخدر بسیار شبیه‌ هستند ساختار اندورفین با مورفین یکسان است و تنها وزن مولکولی‌ آن تفاوت دارد زمانی‌که فرد مواد مصرف می‌کند، مورفین جایگزین اندورفین و کدئین جایگزین اوپیورفین می‌شود اگر این جایگزینی ناگهان قطع شود، شوک فیزیولوژیک به جسم وارد می‌شود و درمان صورت نمی‌گیرد، بنابراین زمان لازم و داروی مناسب، ضروری‌ هستند.

DST نامی که سه اصل را در خود دارد:

نام «DST» از سه بخش تشکیل شده است که هر کدام، یکی از ارکان درمان را در بردارد، پله اول D مخفف دژاکام که آغازگر راه است آقای مهندس پس از دو ترک ناموفق پس از هفده سال به این تفکر رسیدند که ریشه بازگشت به مواد بازسازی نشدن سیستم آسیب دیده است این حرف، نماد اندیشه‌ای است که روش را از یک تجربه شخصی به یک مکتب درمانی تبدیل کرد. پله دوم Step  ساختار پله‌ای درمان در ۲۱ روزه پیش می‌رود. دلیل انتخاب ۲۱ روز، پژوهشی است که نشان می‌دهد تکرار یک رفتار پس از ۱۸ تا ۲۴ روز به عادت تبدیل می‌شود. در هر پله، دارو با ضریب کاهشی ۸/. کم می‌شود تا بدن فرصت سازگاری تدریجی را داشته باشد. پله سوم Timeیا زمان که عامل درمان است مدت زمان درمان به‌طور متوسط ۱۰ الی ۱۱ ماه است در منطق DST، زمان نه یک محدودیت، بلکه یک دارو است؛ زیرا سیستم‌ایکس به زمان نیاز دارد تا دوباره ترمیم شود در صورتی‌که زمان را حذف کنیم فرد مواد را رها می‌‌کند، ولی به زندگی معمولی و سالم باز نمی‌گردد.

مثلث درمان، سه ضلع جدایی‌ناپذیر که بر یک مثلث استوار است، فقدان هر ضلع درمان را ناتمام می‌گذارد.

ضلع اول؛ داروی مناسب که غنای شیمیایی و شباهت ساختاری حداکثری به مواد درون‌زا بدن را دارد؛ یعنی شربت OT "تنتور اوپیوم" ضلع دوم؛ دوز مناسب، مقدار دقیقی از دارو که در هر پله با ضریب ۸/. تنظیم می‌شود؛ نه بیشتر که بدن را دومرتبه وابسته کند و نه کمتر که شوک فیزیولوژیک وارد شود. ضلع سوم؛ شرایط مناسب، پنج مؤلفه اساسی شامل؛ خواب کافی، تغذیه مناسب، ورزش صحیح، روابط جنسی متعادل و داروی مناسب است که در کنار فرمان‌برداری از راهنما انجام می‌گیرد.

تجربه بنیان‌ کنگره۶۰ مهندس حسین دژاکام؛ از شکست تا کشف

آقای مهندس ۱۷ سال درگیر مصرف مواد بودند و دو مرتبه تلاش ناموفق برای ترک داشت: اولین بار به روش سقوط آزاد "قطع ناگهانی" بود که سه ماه دوام آورد و برای دومین مرتبه همراه با دارویی بود که ۱۰ ماه دوام آورد، سپس بازگشت نمود. تحلیل او از این شکست، نقطه عطف کشف متد DST بود به عبارتی سیستم‌های آسیب‌دیده بازسازی نشدند و غدد شبه‌افیونی به کار افتادند ایشان پس از یافتن این روش، نخست آن را روی خود آزمود و در تاریخ ۱۳۷۶/۹/۱۵ به رهایی رسیدند. این تجربه شخصی به یک روش نظام‌مند تبدیل شد که امروز ده‌ها هزار نفر را همراهی کرده است.

نظریه سیستم‌ایکس، چرا نوع ماده مهم نیست؟

زیربنای نظریه DST، نظریه سیستم‌ایکس است سیستمی درون انسان متشکل از ناقل‌های عصبی، هورمون‌ها و میانجی‌ها است بسیاری از بیماری‌ها از خارج شدن این سیستم از تعادل می‌باشد. یک ساختمان را می‌توان با انواع مواد منفجر کرد؛ اما بازسازی همیشه با مصالح یکسان از جمله؛ تیرآهن، بلوک و سیمان انجام می‌شود. سیستم‌ایکس نیز می‌تواند با الکل، هروئین، حشیش، آمفتامین یا اسید از تعادل خارج شود؛ اما بازسازی آن با یک پروتکل واحد انجام می‌شود و آن پروتکل همان متدDST است به همین دلیل متد DST خود را به نوع ماده مخدر مصرفی محدود نمی‌کند.

داروی مناسب، چرا شربت OT؟

بدن انسان بیش از صد تا دویست ماده تولید می‌کند داروی مناسب، دارویی است که غنای شیمیایی و شباهت ساختاری حداکثری به این مواد را داشته باشد. کدئین، هروئین و متادون همگی تک‌ماده هستند و نمی‌توانند این گستره را پوشش دهند. داروی انتخابی DST، شربت OT است که با نام‌های تنتور، اوپیوم و Opium Tincture نیز شناخته می‌شود. این دارو حدود پنجاه آلکالوئید از جمله؛ مورفین، کدئین، تبائین، پاپاورین و املاح متنوع دارد و غنی‌ترین گزینه از نظر شباهت به مواد درون‌ بدن است به‌عنوان مثال؛ اگر فردی غذا نمی‌خورد، می‌توان به او هر روز برنج داد و زنده بماند؛ اما سالم و خوب نمی‌شود. برای بازسازی کپسولی لازم است که پروتئین، هیدرات کربن، چربی، ویتامین و املاح داشته باشد. شربت OT شامل چنین کپسول کاملی است.

تفاوت این روش با روش‌های دیگر:

روش‌های رایج مانند؛ کمپ، UROD، ماتریکس و غیره «توقف» را با «بهبودی» برابر می‌دانند. آقای مهندس در مصاحبه‌ای می‌‌فرمایند: اگر جراحی قلب نادرست انجام شده باشد، آیا بخش ریکاوری می‌تواند کاری انجام دهد؟استاندارد موفقیت را فیزیولوژیک تعریف می‌کند، اجازه دهید فردی که ترک‌ کرده در انباری پر از هروئین بخوابد و هیچ وسوسه‌ای نداشته باشد. تفاوت بنیادین DST در «آیا داروی جایگزین استفاده می‌شود یا نه» نیست؛ بلکه در «چگونه ساختار زمانی اعتیاد و بهبودی را درک می‌کنیم» است. متد DST اصرار دارد سیستم‌ایکس به زمانی معادل مدت رها شدن نیاز دارد تا دوباره به کار بیفتد.

پایداری، آزمون واقعی درمان:

ادعای DST تنها به ترک محدود نمی‌شود؛ پایداری رکن اصلی آن است. درمان‌ شدگان در بازه‌های یک روز، یک ماه، شش ماه و یک سال فالوآپ و تست می‌دهند تا رهایی واقعی تأیید شود. آمار اعلامی کنگره‌ از ۱۶۴ نمایندگی، ۷۱ هزار درمان قطعی با فالوآپ، بیش از ۱۰۰ هزار درمان‌ شده و ۲۱۰ هزار عضو آموزش این روش رایگان است در کنار دارو، پنج مؤلفه اساسی شامل؛ خواب کافی، تغذیه مناسب، ورزش صحیح، روابط جنسی متعادل، داروی مناسب و گوش به فرمان راهنما بودن لازم است. دکتر امین دژاکام تأکید می‌کنند پنج درصد درمان جسم و نود و پنج درصد با آموزش جهان‌بینی است.

فراتر از اعتیاد؛ مشاهده‌ای که به نظریه انجامید:

برخی درمان‌ شدگان گزارش دادند بیماری‌هایی مانند سرطان پروستات، ام‌اس، سرطان خون، کولیت اولسراتیو و صرع آنان نیز بهبود یافته است. این مشاهدات طی حدود ده سال به ده‌ها و صدها مورد رسید و آقای مهندس در سال‌های ۸۷،۸۸ نظریه سیستم‌ایکس را پایه‌گذاری کردند. اگر بیماری ریشه در عدم تعادل سیستم‌ایکس داشته باشد، بازسازی آن ممکن است. از سال ۲۰۲۱، تیم کنگره در کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی مقالاتی ارائه نمود مانند؛ آنفولانزای اروپا، انجمن سرطان آمریکا، Taylor and Francis، آرشیو هاروارد، نخستین مطالعه مولکولی ۱۳۹۸–۱۴۰۰، با همکاری دکتر آروین و خانم آنی دژاکام نیز افزایش قابل‌‌ معنادار بیان ژن‌های BDNF "حافظه" و 5-HTTLPR "ناقل سروتونین، تصمیم‌گیری" و سطح پروتئین BDNF را پس از شش ماه درمان نشان داد؛ البته این پژوهش‌ها به معنای اثبات درمان بیماری‌هایی مانند سرطان نیست و به شواهد بالینی مستقل نیاز دارد.

پاسداری از DST؛ مسئولیتی فراتر از قدردانی:

بهترین راه قدردانی از آقای مهندس، تنها یادآوری خدمات او نیست؛ بلکه حفظ درست آموزش‌ها، رعایت حرمت‌ها و قوانین کنگره‌۶۰ و انتقال صحیح دانایی به نسل‌های آینده است. پاسداری از DST به معنای حفظ اصول آن، جلوگیری از برداشت‌های سلیقه‌ای و احترام به جایگاه علم و پژوهش است.

نتیجه‌گیری:

یک روش‌شناسی است نه صرف کاهش دوز: سیستم‌های بیولوژیکی نیاز به بازسازی دارند، بازسازی نیاز به زمان دارد و زمان نیاز به چارچوب دارد. ارزش اصلی آن در شناخت درس صورت‌مسئله پیش از ارائه راه‌حل با همان درس ماندگار آقای مهندس. با DST نه‌تنها می‌توان از اعتیاد رها شد، بلکه می‌توان قله‌های زندگی را فتح کرد؛ زیرا این روش پیش از آن‌که درمانی برای مواد باشد، تمرینی برای بازسازی انسان است.

تفاوت بنیادین با سایر روش‌ها:

آقای مهندس در مورد تفاوت روش DST با روش‌های دیگر بیان می‌کند که این روش نه تنها برای ترک اعتیاد، بلکه برای هر دارویی که بیمار به طور مداوم مصرف می‌کند قابل استفاده است ایشان اشاره می‌کنند که در حال حاضر یکی از معضلات حوزه پزشکی و روان‌پزشکی این است که وقتی دارویی به طور مداوم به شخص داده می‌شود، دیگر نمی‌توانند آن را پس بگیرند، اما روش درمان تدریجی این توانایی را دارد.

نویسنده: راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیستم)  نگهبان سایت
نمایندگی همسفران سلمان فارسی اصفهان