آدم‌ها به دنبال راه‌حل می‌روند؛ اما نمی‌دانند صورت‌مسئله چیست.

هشتمین جلسه از دوره بیست و ششم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه همسفران آقا، نمایندگی پرستار، با  استادی اسیستانت دیده بان محترم همسفر الیاس، نگهبانی همسفر حسین و دبیری هسمفر عادل، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقاله های تخصصی، ترک سیگار و کاهش وزن)»پنج‌شنبه چهاردهم آبان ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، الیاس هستم یک همسفر؛
ایجنت و مرزبانان عزیزی که امروز زحمت کشیدند و دعوت کردند؛ من این افتخار را دارم که در کنار شما عزیزان باشم. خیلی خوشحالم که تعدادی از دوستان قدیمی و استاد خودم، آقای حشمت را می‌بینم. فکر می‌کنم خودم از سال ۱۳۸۵ وارد کنگره شدم و افتخار شاگردی آقای حشمت را دارم و نزدیک به بیست سال است که در خدمت ایشان هستم و از این بابت بسیار افتخار می‌کنم.
امروز مطابق با دستورجلسه‌ای که دیده‌بان‌های عزیز برای بزرگداشت آقای مهندس در نظر گرفته‌اند، موضوعی را مطرح می‌کنم.

من دو، سه هفته پیش در شعبه آکادمی بودم و ناخودآگاه موضوعی از شخصیت آقای مهندس به ذهنم خطور کرد. ایشان خودشان همیشه می‌فرمایند: «به من القاب عجیب‌وغریب ندهید لطفاً.» خود ایشان در زمان حیاتشان گفتند: «من یک دانشمندم، دانشی را کشف کرده‌ام و با همین لقب با بنده صحبت کنید.» و بسیار جالب است که من نیز دقیقاً به همین قضیه رسیدم؛ این که ایشان واقعاً شخصیت بزرگ و دانشمند بزرگی بودند که ما این افتخار و سعادت را داشتیم در کنارشان باشیم و به هر مقداری که منِ حقیر خودم را می‌گویم، چیزی از ایشان یاد بگیرم.
ایشان علاوه بر اینکه دانشمند بودند و دستاوردهایی که در ادامه عرض خواهم کرد را داشتند، از نظر من یک فیلسوف بزرگ و یک جامعه‌شناس بودند. آقای مهندس کاری بزرگ انجام دادند؛ جامعه کوچکی به اسم کنگره ۶۰ را تشکیل دادند که در آن، خانواده‌ها -که باز خانواده نیز در جامعه‌شناسی یک جامعه کوچک‌تر محسوب می‌شود- از مشکلات عدیده و آسیب‌های اجتماعی ناشی از اعتیاد، به نقطه صلح و آرامش رسیدند.
همیشه یادم می‌آید آقای مهندس در جلسات چهارشنبه‌ها وقتی برای صحبت می‌آمدند، می‌فرمودند: «ما می‌خواهیم به صلح و آرامش برسیم.» یعنی آن هدف غایی و نهایی، همان صلح و آرامش بود. پس این یک علم بود که نتیجه داد و ایشان در واقع این علم را کشف کردند. از نظر من، ایشان یک جامعه‌شناس بسیار بزرگ بودند.
پس از اینکه آقای مهندس کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را نوشتند و صورت‌مسئله اعتیاد را در قالب مکتوبات کشف و تدوین کردند؛ یکی از بزرگ‌ترین معضلاتی که در مشکلات جامعه به وجود می‌آید این است که صورت‌مسئله موضوعی برای آدم‌ها مشخص نیست. آدم‌ها به دنبال راه‌حل می‌روند؛ اما نمی‌دانند صورت‌مسئله چیست. اولین کاری که آقای مهندس انجام دادند این بود که فرمودند: «باید بیاییم ببینیم صورت‌مسئله اعتیاد چیست؛ آن را بشناسیم، بشکافیم و حل کنیم.» و وقتی صورت‌مسئله اعتیاد مشخص شد، راه‌حل آن در ادامه با کشف متد DST ارائه شد.
متد DST، راه‌حلی برای درمان اعتیاد بود که به صورت تدریجی و با پروتکل‌های خاصی که آقای مهندس در ادامه تحقیقات خود روی جسم، روان و جهان‌بینی انسان انجام دادند، به نتیجه رسید. ایشان بخش جسم انسان را بسیار خوب مطالعه و واکاوی کردند و به این نتیجه رسیدند که ساختار مغز، ساختار عصبی، نوروترانسمیترها و فضای بین سیناپسی به چه شکلی است؛ و با روش DST می‌توان اعتیادهای بسیار سخت را طی مدت‌زمان مشخصی درمان کرد.

در ادامه، ایشان مقاله «آنچه خانواده‌ها باید بدانند» را ارائه کردند و از پس آن دیدیم که جلسات همسفران خانم و آقا شکل گرفت. هرکدام از اعضای خانواده به درجه‌ای از آگاهی رسیدند که چگونه با شخص مصرف‌کننده در خانواده رفتار کنند؛ و امروز می‌بینیم که این ساختار در قسمت همسفران آقا نیز به خوبی در حال فعالیت است.
همچنین می‌دانید که بحث درمان سیگار و تشکیل لژیون‌های ویلیام وايت مطرح شد. آقای مهندس خودشان تا سال‌ها پس از درمان اعتیاد، سیگار مصرف می‌کردند تا اینکه به نقطه عطفی رسیدند و برای درمان سیگار نیز اقدام کردند. ببینید درمان سیگار و نیکوتین به چه زیبایی با همان روش DST انجام گرفت.
پس از آن نیز لژیون‌های کاهش وزن شکل گرفت؛ یعنی آدم‌ها برای تعادل جسم خود متوجه شدند که باید به کاهش وزن برسند و این، انشعابی بود که از دل روش DST به وجود آمد. یعنی آقای مهندس روشی را کشف کردند که در کنار آن انشعابات دیگری نیز پدید آمد و شاید در آینده، متخصصین، راهنماها و کسانی که در این زمینه صاحب‌نظر هستند، روش‌هایی را برای درمان سایر بیماری‌ها پیدا کنند. آقای مهندس روی درمان برخی بیماری‌ها نیز در کنگره کار کردند و این مسیر همچنان ادامه‌دار خواهد بود؛ یعنی کاری که ایشان ابداع کردند، ریشه در استمرار دارد.
من به‌شخصه بسیار خوشحالم که در این عصر بودم، در کنار این مرد بزرگ قرار گرفتم، ایشان را زیارت کردم و از علمشان بهره‌مند شدم. اکنون که ایشان به سفر دیگر رفته‌اند، بیش از پیش جای حسرت و تأمل برای من وجود دارد که بیشتر بیاموزم این مرد بزرگ چه خدمت بزرگی به منِ حقیر کرده است. روزگاری با دو برادر خودم درگیر بودم؛ اما امروز به نقطه‌ای رسیده‌ایم که مانند کوه پشت یکدیگر هستیم و در کنار هم از زندگی لذت می‌بریم. این کار بزرگی است که ایشان برای همه خانواده‌ها انجام دادند.
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه‌تان سپاسگزارم.»

در ادامه قدردانی دبیر جلسه  همسفر عادل از دبیر دوره قبل همسفر  محمود

برگزاری آزمون مهر ماه همسفران آقا با تاخیر در 14 ابان ماه برگزار کردید

عکس: همسفر حمید

تایپ، ویراستاری و بارگذاری: خدمت‌گزاران سایت همسفران آقا، شعبه پرستار