تفکر مهندس، انسان‌ساز و جاودانه می‌ماند

جلسه دهم از دوره چهل و یکم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰، نمایندگی شیخ‌بهایی اصفهان، با استادی راهنمای محترم، مسافر ولی‌الله، نگهبانی مسافر فرزاد و دبیری مسافر محمد، با دستور جلسه «بزرگداشت جناب مهندس و دستاوردهای علمی ایشان(مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» در روز پنج‌شنبه ۱۴ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان،‌ ولی‌الله هستم یک مسافر

در ابتدا از جناب مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان، ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من گذاشتند تا در این جایگاه قرار بگیرم و به روند آموزش خود ادامه دهم. امیدوارم در کنار این آموزش، حداقل یک نفر بتواند مسیر خود را تغییر دهد. خداوند را شاکرم که مکانی هست تا بتوانیم در کنار یکدیگر غم و شادی‌هایمان را تقسیم کنیم. حسی که امروز دارم، حسی دوگانه است؛ از یک جهت درد فراق سنگینی می‌کند و از جهت دیگر، امید و لذت وصال، به تفکر ما جهت می‌دهد. صدایی در روزمرگی وارد ذهنم می‌شود که می‌گوید: «حال من خوب است و امیدوارم حال شما هم خوب باشد»؛ این صدا، آن غم و اندوه را از دل من دور می‌کند و نگاه مرا به دوردست‌ها می‌اندازد که قرار است در این مسیر و از این غمی‌که به ما وارد شده است، اتفاق‌های بزرگی بیفتد.

بر این دلتنگی نمی‌شود سرپوش گذاشت، ولی می‌توانیم این غم بزرگ را تبدیل به رشد، تکامل و ترقی کنیم. اگر استاد ما جناب مهندس نبود، قطعاً این غم ما را از پای در می‌آورد. امروز اگر کسی یک لیوان آب به دست ما بدهد، ما که از دنیای تاریکی بالا آمده‌ایم، خصلت بخشش را داریم که در جبران مافات، دو لیوان آب به او بدهیم. وقتی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم جناب مهندس از مخوف‌ترین سیاه‌چال دنیا، یعنی اعتیاد، ما را نجات داد؛ راهی که بسیاری از صاحب‌نظران در قبال آن عاجز بودند. دلتنگ بودن طبیعی است؛ اما این غم نباید ما را از مسیرمان دور کند. جناب مهندس دژاکام هست، زنده است و در کنار ماست. ایشان ما را طوری آموزش داد که بتوانیم غم نبودنش را با روش "DST" هضم کنیم.

ترک جهان فیزیکی و کالبد ایشان نیز با روش "DST" بود. اول گفتند برای عمل کلیه به بیمارستان می‌روند، قبل از آن هم فایل‌های صوتی توازن و عالم غیب را ارائه کردند و ذهن و دل ما را آماده ساختند و در ادامه چهار تا پنج روز طول کشید تا خبر قطعی را بدهند؛ گویا حواسش به همه چیز و فرزندانش بوده است. ما همه فرزندان جناب مهندس هستیم و اگر خیلی اندوهگین و ناراحت هستیم، به این دلیل است که پدر از دست داده‌ایم؛ ایشان پدری بود که هم معلم و هم راهنمای خوبی بود؛ معلمی که به ما گفت مصرف نکنید و ما اطاعت کردیم. جان و جسم ما توسط جناب مهندس نجات پیدا کرد؛ بنابراین بر ما واجب است که جان و جسم دیگران را نجات دهیم. شادی مهندس، شادی شکوفه‌های یاس در هر نمایندگی است. کلام مهندس، کلام محبت و پیام ایشان، پیام امیدواری بود. تازه وارد که به این جلسه می‌آید از چیزی خبر ندارد؛ رفتار ما باید به گونه‌ای باشد که او حفظ شود تا به چرخه زندگی بازگردد.

جناب مهندس شاید دیگر قابل لمس نباشد، اما قابل‌درک است. کلام، اندیشه و تفکر ایشان را ترویج دهیم و بدانیم بار ما از این به بعد سنگین‌تر است. از زمانی که این اتفاق افتاد، بیشتر کلام، نگاه و تفکرم را کنترل می‌کنم و هر لحظه جناب مهندس را در کنار خودم می‌بینم. برای ما واجب است که مسیر آزادی دردمندترین آدم‌ها را ادامه دهیم و دل ایشان را شاد کنیم. من فراموش نمی‌کنم زمانی که همه مرا ترک کرده بودند، آغوش مهندس برای من باز بود. آیا رفتار ما به شکلی هست که در انتهای حیات، آغوش ایشان برای ما باز باشد؟ آیا این دلتنگی واقعی است و مسیر ما با مسیر ایشان هم‌جهت است؟

فرمانروایان زمان افرادی هستند که از خودشان نشان به جای می‌گذارند. ادیسون، رازی و برادران رایت هرکدام در زمان خود برای آسایش بشریت کمک کردند؛ اما جناب مهندس به خود بشریت کمک کرد. کارخانه ایشان تولید هواپیما یا برق نبود، بلکه کارخانه تولید انسان بود؛ انسان‌هایی که در بدترین شرایط گرفتار بودند. این قدرت و نیروی شگفت‌انگیز محبت که از دریچه قلب‌ها وارد می‌شود، باید در قالب عشق‌ورزی به هم‌نوعان و هم‌دردهایمان ترویج شود. جانشین بر حق ایشان، دکتر امین، راه و مسیر جناب مهندس را تمام‌وکمال به ما انتقال می‌دهند. نباید ناراحت باشیم؛ علم مهندس جهانی شده و بشریت تشنه این دانش است.

ما میراث‌دار ایشان هستیم؛ میراثی که شامل محبت، عشق، دوستی و امید است. وقتی صحبت از انفاق می‌شود، باید بدانیم که هر جلسه که در شعب مختلف طعام داده می‌شود، بیش از صد هزار نفر از غذای کنگره استفاده می‌کنند. این مراسم و این همدلی‌ها به خاطر تسکین دردهای خودمان است تا به آن درجه از رشد و تکامل برسیم. ما نباید زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم؛ من خود را عضو خانواده مهندس می‌دانم و در این مسئولیت شریک هستم؛ مالم را با دکتر امین و خانواده جناب مهندس یکی می‌کنم تا انشالله در ادامه اتفاق‌های خوبی برایم بیفتد. شادی آقای مهندس در گرو شادی ما می‌باشد. ایشان آگاهی، دانایی و شاد بودن را ترویج داد. من دستاورد جناب مهندسم؛ ان‌شاءالله لایق علم، کلام و صدای ایشان باشیم تا بتوانیم با اعمال واقعی و قلبی، به اصل خود بازگردیم و در کنار این استاد بزرگ هم‌صدا شویم.

تایپ: مسافر جلال (لژیون ۱۴)، مسافر وحید (لژیون ۲۱)، مسافر محمدحسن (لژیون ۱۴)، مسافر محسن (لژیون ۵)، مسافر حمیدرضا (لژیون ۲۰)

ویراستار: مسافر حسین (لژیون ۲۳)، مسافر مهرداد (لژیون ۵)

صوتی: مسافر پارسا (لژیون ۶)

دیتاشو: مسافر میلاد (لژیون ۶)

تنظیم: مسافر سعید (لژیون ۱۴) دبیر سایت

مرزبان خبری: مسافر حجت

تهیه و ارسال: مسافر رضا