جلسه چهاردهم از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی لواسان، با استادی مسافر مهدی ، نگهبانی مسافر پیمان و دبیری مسافر عباس، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی ، درمان سیگار و کاهش وزن » روز شنبه 13 آبان ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
اولین چیزی که از یک انسان مصرف‌کننده گرفته می‌شود، شکرگزاری است. وقتی به گذشته خود نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که در طول ۱۰ یا ۱۲ سال مصرف، شاید انسان ناشکری بوده‌ایم. بنابراین یکی از اولین چیزهایی که باید به انسان بازگردد، شاکر بودن است.
شکرگزاری فقط به لفظ و کلام و زبان نیست. ما در کنگره بارها درباره جبران خسارت شنیده‌ایم. حالا باید بنشینیم و فکر کنیم که جبران خسارت یعنی چه؟ چه چیزی را باید جبران کنیم و چگونه؟ همین تفکر و توجه به جبران خسارت، بخشی از شکرگزاری است.
اما پیش از اینکه درباره دستور جلسه صحبت کنم، شاید اولین موضوعی که باید به آن توجه کنیم، باور است.
به نظر من، باور باید در وجود انسان شکل بگیرد. اهمیت باور در این است که با داشتن آن و با حرکت در مسیر درست، می‌توانیم به بسیاری از خواسته‌هایمان برسیم.
گاهی مثالی می‌زنم: وقتی یک تازه‌وارد از در وارد کنگره می‌شود، انگار سنگی بزرگ به پای او بسته شده است. او می‌آید، می‌نشیند و در جلسات شرکت می‌کند. بعد از گذشت یازده ماه، تازه می‌تواند آن سنگ را از پای خود باز کند و از دستاوردهای مسیر درمان استفاده کند.
اما برای رسیدن به این مرحله، باید صبر داشته باشد.
در سفر اول، هم خود مسافر باید باور داشته باشد و هم همسفر او. حتی دیده‌بان، استاد و مهندس نیز هرکدام در جایگاه خود باید این باور را داشته باشند. ما باید نسبت به تمام اجزای این مسیر شناخت و باور پیدا کنیم.
در کنگره، دستاوردهای بزرگی وجود دارد. از جمله:
۱. درمان اعتیاد به روش DST
۲. درمان سیگار به روش DST
۳. رسیدن به جایگاه و جایگاه‌های خدمتی در کنگره
این‌ها دستاوردهایی هستند که باید به‌تدریج به آن‌ها برسیم تا بتوانیم وارد مراحل بعدی شویم.
اما نکته مهم اینجاست که مسئله فقط مواد نیست. ممکن است فردی مصرف مواد را کنار گذاشته باشد، اما همچنان درگیر سیگار، ناسپاسی یا مسائل دیگری باشد.
در واقع، نفس انسان می‌تواند او را به سمت انجام کارهای مختلف سوق دهد؛ چه مصرف مواد، چه سیگار کشیدن و چه رفتارهای نادرست دیگر.
بنابراین برای درمان این مسائل، باید نفس انسان تربیت شود و به تکامل برسد.
برای مثال، من اینجا نشسته‌ام و می‌توانم مواد مصرف کنم یا مصرف نکنم. اما مسئله اصلی این نیست که صرفاً مصرف‌کننده باشم یا نباشم. مسئله این است که نفس من چه دستوری می‌دهد.
ممکن است نفس به من بگوید از خانواده‌ات بزن، از کارت بزن، از مسئولیت‌هایت بزن و بنشین و مواد مصرف کن. اینجاست که انسان باید متوجه شود با نفس خود روبه‌روست.
در مسیر زندگی، اتفاقات و مسائل مختلفی برای انسان پیش می‌آید. هرکدام از این اتفاقات می‌توانند فرصتی باشند برای اینکه نفس خود را به سمت تکامل ببریم یا برعکس، اجازه دهیم نفس ما به سمت رفتارهای نادرست حرکت کند.
مهندس در یکی از سی‌دی‌ها اشاره می‌کنند که تمام اتفاقاتی که برای انسان پیش می‌آید، باید در جهت تکامل نفس او قرار بگیرد.
یک مصرف‌کننده زمانی به جایگاه واقعی خود میرسد که بتواند بر خواسته‌های نامعقول نفس خود غلبه کند.
ما در کنگره بچه‌هایی را می‌بینیم که شرایط و امکانات مختلفی دارند؛ اما این امکانات به‌تنهایی باعث تکامل نفس نمی‌شوند. صرفاً ترک مواد هم به معنای تکامل نفس نیست.
حالا سؤال این است که نفس چگونه تکامل پیدا می‌کند؟
خیلی ساده است. گاهی در یک لحظه تصمیمی می‌گیریم که می‌تواند نشان‌دهنده تکامل نفس ما باشد.
مثلاً:
من می‌توانم بدرفتاری کنم، اما نمی‌کنم.
می‌توانم سفر اولم را انجام ندهم، اما انجام می‌دهم.
می‌توانم پولی را که متعلق به من نیست بردارم، اما این کار را نمی‌کنم.
این‌ها نمونه‌هایی از حرکت در مسیر تکامل نفس هستند.
وقتی نفس انسان به سمت تکامل حرکت می‌کند، خودبه‌خود به سمت مهر و محبت نیز می‌رود.
گاهی یک تازه‌وارد وارد کنگره می‌شود و حرفی می‌زند که نشان‌دهنده یک تغییر بزرگ در نگرش اوست. مثلاً می‌گوید: «من بعد از ۵۰ یا ۶۰ سال زندگی، برای اولین بار چنین حرفی شنیده‌ام و حالا می‌خواهم سفر خودم را آغاز کنم.»
این خودش یک اتفاق ارزشمند است؛ یعنی فرد در حال حرکت و تغییر است.
اما باز هم باید به همان موضوع سنگ بزرگ و یازده ماه سفر اول برگردیم. انسان باید زمان لازم را طی کند تا بتواند از دستاوردهای این مسیر استفاده کند.
موضوع دیگری که اهمیت زیادی دارد، باور و عشق است.
استاد امین در یکی از سی‌دی‌ها درباره این موضوع صحبت می‌کنند. وقتی شما با باور و عشق حرکت می‌کنید، در مسیر موفقیت قرار می‌گیرید.
اگر از در کنگره وارد می‌شوید، باید باور داشته باشید. اگر باور نداشته باشید، نمی‌توانید آن‌طور که باید از آموزش‌ها نتیجه بگیرید.
ممکن است فردی وارد کنگره شود، سی‌دی بنویسد و در جلسات شرکت کند، اما باور واقعی نداشته باشد. در این صورت، طبیعی است که نتواند به‌خوبی از آموزش‌ها بهره‌مند شود.
اما وقتی باور و عشق وجود داشته باشد قطعا به رهایی و حال خوش میرسد.
از اینکه به سخنان من گوش دادید از همه شما سپاسگزارم.
با احترام مسافر علیرضا
مرزبان خبری : مسافر مصطفی
- تعداد بازدید از این مطلب :
55