جلسه اول از دور نوزدهم از سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰نمایندگی جواد گلپایگان به استادی مسافر علی و نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر احسان با دستور جلسه«بزرگ داشت جناب مهندس ودستاوردهای علمی ایشان «مقالات سیگار،اضافه وزن،dst » در روز سه شنبه مورخ دوازدهم آبان ماه ۱۴۰۵راس ساعت ۱۷آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان علی هستم یک مسافر
خداوند بزرگ را سپاس میگویم که به من فرصت داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. ابتدای جایگاه خدمتی نگهبان و دبیر جلسه را تبریک میگویم ، از راهنمای خودم و همه عزیزان سپاسگزارم که به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم. درگذشت جناب آقای مهندس حسین دژاکام را به همهٔ اعضای کنگرهٔ ۶۰ تسلیت میگویم؛ همچنین هجرت ایشان را تبریک میگویم؛ به این دلیل که ایشان راه و روشی را به ما نشان دادند که باعث شد مرگ را پایان راه ندانیم. همانگونه که در وادی سیزدهم میگوید پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است. آقای مهندس به ما آموختند که مرگ، نیستی نیست؛ مرحلهای دیگر است که آغاز میشود. همانطور که وقتی از شکم مادر به دنیا میآییم، به زندگی تازهای قدم میگذاریم. وقتی در شکم مادر هستیم، اگر به ما بگویند به دنیای دیگری میروی و میتوانی زندگی جدیدی را شروع کنی، میگوییم همین جا خوب است؛ اینجا نرم و گرم است و در آغوش مادر آرامش دارم. اما وقتی وقتش برسد، آن بند بریده میشود و به جهان فیزیکی میاییم. زندگی انسان در این جهان نیز همینگونه است؛ وقتی وقتش برسد، باید این بند بریده شود و به مرحلهای دیگر برویم. جناب آقای مهندس آموزشهای بسیاری را برای ما به یادگار گذاشتند و این آموزشها باعث اصلاح زندگی ما شد. توانستیم با آنها زندگی خوبی برای خود رقم بزنیم. ایشان در مقالهشان روش DST را توضیح میدهند. این روش میگوید با DST میتوان بیماری اعتیاد را درمان کرد و با درمان اعتیاد، بیماریهای دیگری را نیز درمان کرد. همانگونه که آقای مهندس دریافت با درمان بیماری اعتیاد، بیماریهای دیگری نیز علاج شد؛ مانند بیماری اماس، کولیت روده و مهار سرطان سینه در زنان. ایشان آموزش دادند که با انجام روش DST، برخی از کسانی که درگیر بیماری بودند، بیماریهای نهفته و زمینهای آنها نیز درمان شد. به همین دلیل این موضوع را بهصورت علمی مطرح کردند؛ ابتدا روی موشهای آزمایشگاهی آزمایش کردند و نمونههای ژنی و خونی آنها را پیوند زدند و به انگلستان فرستادند. برخی نمونهها را روی میمون آزمایش کردند و مقالههایی چاپ شد که در دانشگاه هاروارد به چاپ رسیده است. ما به کنگره آمدهایم تا آموزش ببینیم و آموزشگرفتن سخت است. اینکه بیایم و روی صندلی بنشینم، در حالی که بیرون کارهای ضد ارزشی انجام دهم هیچ اثری ندارد، بایدگوش به فرمان راهنما باشم، سیدی بنویسم، سر وقت بیایم و کارهایی را که پیشتر انجام میدادم متوقف کنم، قطعا این امربرای من دشوار است. مانند خلبانی است که میخواهد خلبانی یاد بگیرد؛ ابتدا او را پشت هواپیما نمینشانند. باید کمکم یاد بگیرد. من خودم در پایگاه هشتم شکاری اصفهان بودم و در شبیهساز پرواز حضور داشتم. خلبان وقتی میخواست پرواز را یاد بگیرد، دویست ساعت پشت شبیهساز مینشست؛ سپس دویست ساعت در باند شمارهٔ ۷ پرواز میکرد و دویست ساعت با مربی پرواز میکرد؛ در مجموع چهارصد ساعت با شبیهساز یا هواپیمای باند شمارهٔ ۷ پرواز میکرد. تازه پس از آن، استاد خلبان به او امتیاز میداد که میتواند پشت چه هواپیمایی بنشیند؛ مثلاً هواپیمای ۱-۴ یا ۵-۴. بعد از آن مرحله، در هواپیمای تخصصی که میخواست با آن کار کند، آموزش میدید. دانشجوی خلبانی که نمیتوانست، در همین مرحله میماند و خلبان ۱-۴ نمیشد. اینجا هم آموزش میخواهد؛ آموزش سخت است، خیلی سخت است. نوشتن سیدی هم بسیار سخت است. من الان فقط ماندهام بعضی از جملات را که خیلی سختاند بنویسم. در ابتدا نوشتن یک سی دی دو هفته طول کشید، ولی الان که بیشتر سیدی مینویسم، مانند نقشهکشها هستم؛ هم خوب گوش میدهم، هم خوب مینویسم و هم خوش خط مینویسم. میخواهم از نکاتی که در آن هست بهرهمند شوم و آنها را یادداشت کنم. جناب مهندس کتابهای خوبی را برای ما به یادگار گذاشتند. نظر من این است که تمام کتابهای جناب آقای مهندس عرفانی و از درون انسان سخن میگویند مانند کتاب چهارده وادی و تمام کارهایی که به من میآموزد را عمل میکنم. کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه کتاب ۱۴ مقاله و کتاب ادموند و هلیا نیز از جمله کتابهای جناب آقای مهندس میباشند. من شاید باید بگویم در سفر دومم با آن آشنا شدم؛ بسیار لذتبخش است و این کتاب بسیار عالی است. از آخرین چیزی که انسان دربارهاش سخن میگوید و روح و جنبهٔ انسانی را آموزش میدهد، سخن میگوید و تفکراتی را که من پیش از کنگره داشتم کاملاً تغییر داد. یکی دیگر از کتاب های جناب مهندس «کاهش وزن» است. میگوید حس، اولین نیرویی است که قوهٔ عقل را به کار میاندازد. ما پنج حس ظاهری داریم که اندام، دست و پا و صورت با آنها احساس میشود؛ مانند بینایی، شنوایی و لامسه. ما نمیتوانیم صد درصد از این حسها استفاده کنیم ؛ باید مقداری از آنها استفاده نکنیم. مثلاً از حس بینایی صد درصد استفاده نکنیم؛ چگونه؟ اینکه به نامحرم نگاه نکنم. در همین فضای مجازی که میرویم،واقعاً صحنههای بدی نشان میدهند؛ مثل اینستاگرام، تلگرام و واتساپ، به همهچیز گوش ندهیم، جایی که بساط غیبت پهن می شود را ترک کنم ، همهچیز را نگویم، به زبان نیاورم، مشروبات نخوریم و حرفهای زشت را به کار نبرم. حالا اگر این حسهای ظاهری را کنترل کنم،میتوانم دریافت های بیشتری داشته باشم،امیدواریم که من اینجا که میآیم درست آموزش بگیرم و با آموزشهای خودم بتوانم خدماتی را که به من شده است جبران کنم.
تایپ و ویرایش مسافر رضا لژیون هفتم
تنظیم و ارسال مرزبان خبری مسافر نریمان
نمایندگی جواد
- تعداد بازدید از این مطلب :
151