جلسه دهم از دوره شصتوهفتم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شادآباد به استادی راهنما همسفر آزاده، نگهبانی همسفر اکرم و دبیری همسفر حدیث با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)" روز سهشنبه ۱۲ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر که امروز در جمع شما دوستان قرار دارم و راجع به دستور جلسهای به این مهمی و ارزشمندی شرکت میکنم و در کنار شما آموزش نیز میگیرم. ما قدردانی را از آقای مهندس آموزش گرفتیم بنابراین تشکر میکنم از گروه مرزبانی، ایجنت محترم شعبه همسفر اکرم، نگهبان و دبیرشان که اجازه خدمت دادند. دستور جلسه امروز بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان است.
امروز دور هم جمع شدیم و کنار هم قرار گرفتیم تا از مقام والای آقای مهندس قدردانی، تشکر و ادای دین کنیم. به نظرم ایشان نه تنها دانشمند بودند، بلکه مردی بودند که بهترین و مهمترین خدمت را به انسانها انجام دادند؛ نه تنها به انسانها، بلکه به کل هستی خدمت کردند. انشاءالله که قدردان این دانشمند و بزرگمرد باشیم. از آنجایی که ممکن است در جلسه، تازهواردین باشند و نسبت به دستور جلسه آشنایی نداشته باشند، بنابراین به گذشته پلی میزنم.
آقای مهندس هفده سال مصرفکننده مواد مخدر بودند و توانستند با روش DST که خودشان کشف کردند از اعتیاد خارج بشوند و به درمان قطعی برسند؛ اما از آنجایی که نخواستند آن متد، حال خوب، آن تعادل و آرامش فقط برای خودشان و خانوادهشان باشد، آمدند و آنچه که در مسیر درمان آموخته و تجربه کرده بودند، در مسیر خدمت به انسانها به کار گرفتند. به نظرم افکار آقای مهندس خیلی بلند بود، اندیشه و اراده داشتند.
دل ایشان پر از محبت نسبت به انسانها بود، نه تنها به انسانها بلکه به کل هستی و موجوداتش بود؛ با این رویکرد کنگره۶۰ در سال ۱۳۷۸ بنا شد؛ ما میگوییم کنگره۶۰ یک تفکر است؛ این تفکر از کجا میآید؟ از جایی میآید که در واقع کمک فرد رها شده از اعتیاد که خود آقای مهندس بودند به فردی که در حال مصرف مواد مخدر است و البته خواهان درمان و رهایی است. من نگاه میکنم در این دو، سه هفتهای که حالمان خراب بود، باز دور همدیگر جمع میشویم.
خدا را شکر در جریانی قرار گرفتیم که آموزش در آن زنده است، آموزش هیچ موقع متوقف نمیشود. دستاوردهای آقای مهندس به نظرم بینهایت است و راجع به بینهایت صحبت کردن کمی هم سخت و هم دشوار است و به وقت بینهایت هم نیاز دارد؛ در مورد آثار آقای مهندس که کتابهای ایشان هستند و به نظرم مهمتریناند که قطعاً همینطور است؛ اولین کتاب آقای مهندس، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است.
یادم میآید در صحبتهای اخیرشان به کتاب ۶۰ درجه گفتند: "راز بزرگ"؛ چرا که روش DST و درمان قطعی اعتیاد، سالها مثل یک راز پنهان بود که توسط ایشان کشف شد؛ در واقع حقیقتی بود که عریان و نمایان شد و در خدمت انسانها به کار گرفته شد؛ اما محتوای کتاب ۶۰ درجه؛ ایشان خیلی از واژهها را برای ما معنا کردند؛ صورت مسئله اعتیاد، مثلث درمان و فرایند درمانشان را توضیح دادند؛ از تجربهها، حس و حالشان گفتند.
اینکه آنتیایکس چیست؟ سیستم ایکس چیست؟ چطور آنتیایکس که همان مواد مخدر و افکار منفی است، میتواند به سیستم ایکس و سیستم حیاتی ما آسیب برساند؛ زمانیکه این سیستم از تعادل خارج شد، هر انسانی درگیرش بشود، میتواند انواع و اقسام بیماریها را برایش به همراه بیاورد؛ اما خدا را شکر در کنگره، آقای مهندس با روش DST، روشی که کشف کردند به ما فهماندند؛ در واقع این حقیقتی بود که بیان شد که این سیستم قابل درمان است و میتواند بازسازی بشود، فقط با روش DST این سیستم باید بازسازی شود.
اما هر کجا که دستاوردی باشد، در این دو سه هفته زیاد راجع به دستاوردها صحبت کردیم، هر کجا توانمندی باشد، آثاری باشد یک وظیفهای به عهده ما است و یک مسئولیتی داریم؛ اما وظیفه ما چیست؟ وظیفه ما این است که به عنوان رهجویان آقای مهندس، اکثر ما از این آثار، ساختار و محتویات این ساختار که کتابها و مقالات علمی ایشان هستند، نوشتارها، بهویژه قوانین و حرمتها بتوانیم نگهبانی کنیم.
در واقع به عنوان یک امانت نگاه کنیم، این یک میراث گرانبها در اختیار ما است؛ این گنج ما است و باید نگهبانی و پاسداری کنیم و از همه مهمتر اینکه بدانیم چگونه از این امانت استفاده مفید را ببریم و آن چیزی که آموختیم، در این مسیر در خدمت انسانها به کار بگیریم؛ شاید مهمترین دستاورد آقای مهندس، تکتک شماها و مایی باشیم که روی صندلیها نشستهایم؛ آن بیداری که درونمان اتفاق افتاد، نور امیدی که در دلهایمان زنده و روشن شد.
انشاءالله بتوانیم نگهبان اینها باشیم، نگهبان آنچه که در کنگره آموختیم باشیم. زیباترین عمل این است که فقط نگهبان نباشیم و برای خودمان نگه نداریم، بلکه در مسیر خدمت با عمل سالم با خلوص نیت با عشق و محبت به انسانها کمک کنیم. جملهای که آقای مهندس همیشه گوشزد میکردند و همیشه تأکید داشتند اینکه هر انسانی اگر بتواند حتی یک نفس را احیا کند، گویا همه نفسها را احیا کرده است؛ اگر بتوانیم یک نفر را نجات بدهیم، گویا همه انسانها را نجات دادیم.
به نظر من اگر بتوانیم یک کار کوچک و شاید کوچک هم نباشد و یک کار بزرگ باشد، یک گره از کار یک انسانی را باز کنیم، گویا تمام گرههای انسانهای کره زمین را باز کردیم. انشاءالله خداوند به ما توفیق بدهد قدردان این دانشمند بزرگ، این مرد بزرگ و این استاد گرامی باشیم و در مسیر خدمت باشیم، همان چیزی که از ما میخواستند؛ خدمتگزار باشیم، در واقع یار دیگران باشیم و خدا نکرده بارشان نباشیم، خدمت کنیم و خیانت نکنیم.
قطع به یقین اینجا هستیم تا آن آموزشها را بگیریم، به حس و حال خوب برسیم؛ زندگی خودمان را سروسامان بدهیم و در ادامه بتوانیم به انسانی هم کمک کنیم. به این شکل انشاءالله هم خداوند از ما راضی باشد، هم آقای مهندس و از همه مهمتر خودمان از خودمان راضی باشیم؛ اینکه مسمر ثمر و تأثیرگذار باشیم؛ میتوانیم در زندگی دیگران تأثیرات مسمر ثمر داشته باشیم. انشاءالله در مسیر خدمت، با عمل سالم، با عشق و محبت، مستدام و پایدار باقی بمانیم و باشیم.
مراسم اهدای شال به مرزبانان دوره جدید و اهدای تقدیرنامه به مرزبانان دوره قبل






مرزبانان کشیک: همسفر مهتاب و مسافر محمد
لژیون خدمتگزار: بیستوسوم
تایپیست: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون بیستوسوم)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون بیست)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
359