انديشه های بزرگ دفن نمی شوند

جلسه دوم از دوره دهم سری جلسات کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی شوشتر با استادی راهنما همسفر نازنین، نگهبانی همسفر شایسته و دبیری همسفر رویا با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)" در روز دوشنبه ١١ آبان ماه ١۴٠۵ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به کار نمود.

از ایجنت شعبه و همچنین از نگهبان جلسه تشکر می کنم که این فرصت را به من دادند تا در این جایگاه بنشینم و خدمت کنم و آموزش بگیرم.
در رابطه با دستور جلسه امروز؛  دستاوردهای جناب آقای مهندس( مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن) می باشد. که هفته‌های پیش درباره ایشان صحبت شد. من فکر می‌کنم اگر هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌ها در این‌جا بنشینیم و درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم، باز هم سخن برای گفتن باقی می‌ماند؛ چرا که این دستاوردها چنان زیاد هستند که می‌توانیم بسیار درباره آن‌ها صحبت کنیم؛ چه در مورد مقالات و به صورت تخصصی درباره ایشان سخن بگوییم، چه درباره علم ایشان ، چه درباره این‌که چگونه رنجی را از بشر کاهش دادند، و چه درباره خودمان و تغییراتی که در درون خودمان،خانه‌ها، خانواده‌ها و در درون مسافران ما اتفاق افتاده است. همه‌ی این‌ها مجموعه‌ای از دستاوردهای آقای مهندس هستند. به همین دلیل می‌گویم که هر بار بازمی‌گردم، بیشتر عمیق‌تر می‌شوم و می‌بینم حرف های بسیار زیادی برای گفتن است. شاید در روزهای اول که این خبر را شنیدیم، من خودم  این‌طوری بودم که در سطح بوده‌ام، اما اکنون فکر می‌کنم که هر روز عمیق‌تر می‌شوم و به ماهیت آن موضوع پی می‌برم.
در این مدت که به دستاوردهای آقای مهندس فکر می‌کردم، متوجه شدم که وقتی در خانه‌ی خود می‌گردم، مدام با چیزهایی روبرو می‌شوم که همگی به آقای مهندس بازمی‌گردند. کتابخانه‌ام را نگاه می‌کنم و می‌بینم پر از کتاب‌های ایشان است؛ میز را که نگاه می کنم گلدان را می‌بینم و گل‌های «رهایی» را می‌بینم؛ این‌ها چیزهایی هستندکه آقای مهندس به من بخشیده است. به بچه‌ها نگاه می‌کنم و آرامشی را که در خانه برقرار است می‌بینم؛ به مسافرم نگاه می‌کنم و سلامتی‌اش را می‌بینم. همه‌ این‌ها را از برکت کنگره و به خاطر اندیشه بزرگی که ‌این دانشمند داشتند. این دستاوردها بسیار عمیق هستند.
اگر بخواهم درباره‌ی این تغییرات صحبت کنم، بسیار زیاد هستند. با خود فکر می‌کردم: «خدایا، من باید چه کنم تا از این غم و اندوه بیرون بیایم و آن را لحظه‌ای فراموش کنم؟» من هر کجا را که می‌بینم، شب که می خواهم بخوابم دیسپ را بر می دارم که بخورم دستاورد آقای مهندس است. به هر طرف خانه که نگاه کنم یک سرنخی از آقای مهندس است؛ که گویی وقتی آن را دنبال می کنی به کلاف و منبع اصلی آن می‌رسید. وقتی انسان عزیزی را از دست می‌دهد و سوگی را تجربه می‌کند و اگر آن عزیز باعث تغییرات درونی او شده باشد، تغییراتی را که خود او می بیند، و به وضوح احساس می‌کند تحمل کردن آن سوگ بسیار سخت است. اما این مهندس بود که ما را برای چنین روزی آماده کرده بود. امروز ما لژیون سردار داشتیم شاهد صحبت‌های همسفران بودیم که یکی از همسفرها ‌گفتند با بیدار شدن در صبح، چقدر به این زندگی امیدوار هستم و حالم خوب است که خوشحال هستم. این تغییری است که در درون آن‌ها ایجاد شده است. شاید چهار سال پیش که چشم می‌گشودم، با این فکر شروع می‌کردم که «خدایا، دوباره این زندگی شروع شد دوباره صبح شد، دوباره باید تا شب با این مسائل نشخوار ذهنی داشته باشم » این تغییر در درون هر یک از ما همسفرها، من امروز قصد ندارم درباره‌ی تغییرات مصرف‌کنندگان صحبت کنم، هرچند که کار خیلی عظیمی است. بلکه می‌خواهم بگویم وقتی یک زن می‌تواند این‌گونه تغییر کند، به استقلال فکری و مالی برسد، شخصیت خود را بازپس گیرد و حس زن بودن و زندگی را در درون خود احساس کند، این‌ها همگی دستاوردهای آقای مهندس است. واقعاً هیچ‌کس نمی‌توانست این تغییرات را به این خوبی در درون ما نمایان کند. صحبت کردن درباره‌ ایشان برای من بسیار دشوار بود و در این یک ماه گذشته، گاهی می‌خواستم از این بحث طفره بروم و مشارکت نکنم. حتی دو هفته‌ای بود که به دلیل بیماری، زندگی‌ام متوقف شده بود، اما احساس کردم امروز که استاد جلسه هستم، وظیفه‌ای بر گردن دارم؛ باید چیزهایی را که دیدم و تغییراتی را که تجربه کردم، بازگو کنم. باید بگویم آقای مهندس چقدر در زندگی من نازنین به تنهایی تأثیرگذار بود.

من وقتی به قرآنی که از دست آقای مهندس گرفتم نگاه می‌کنم، به متنی که با آن روان نویس سبز و زیبا با آن انگشتهای کشیده زیباش و انگشتری که دست ایشان بود. فکر می‌کنم با آن دست ها این متن را برای من‌‌ نوشته که پهلوانی، به زور بازو نیست، بلکه پهلوانی یعنی کمک به یک نیازمند و گرفتن دست اوست. وقتی به این فکر می‌کنم که ایشان به من آموخت که رنج و غم و اندوه برای همه انسان‌هاست ومنحصر به یک گروه خاص نیست و رنج برای همه است  اما مهم این است که چگونه با آن رنج برخورد کنم. جناب مهندس به من آموختند که درد اگر انسان را از پا درنیاورد، او را قوی‌تر می‌کند. به همین خاطراست که امروز ما عزیزی را از دست داده ایم، عزیزی که این طور ما را قوی کرد و تغییر داد و ما همچنان از ادامه دادن باز نمانده ایم و ناامید نشده ایم. و داریم راهمان را ادامه می‌دهیم .ما امروز دوباره دور هم جمع شده‌ایم و لژیون سردار گرفتیم. حتی همان روزی که این اتفاق برای آقای مهندس رخ داد بعد از سه روز که کنگره باز شد ما با شال سفید آمدیم و جلسات را برگزار کردیم. فقط به خاطر آن تازه واردی که می‌آید که راه را ادامه دهیم. هر کدام از راهنماها با آن حالی که داشتند لژیون ها را طبق روال قبل برگزار کردند، و این نشان می‌دهد اندیشه آقای مهندس و پندار ایشان به قدری در درون همه ما قوی و وسیع و عمیق شده که امروز ما ایستاده هستیم و می‌خواهیم راه آقای مهندس را با قدرت هر چه بیشتر ادامه بدهیم. چون جناب مهندس همیشه می گفتند:درختان ایستاده می‌میرند. و من مطمئن هستم که در این راه موفق خواهیم شد. و اگر آن وجود بزرگ را در یک جای خلوت و به دور از مراسم بزرگی دفن کردند و به خاک سپردند، ولی هیچ وقت اندیشه های بزرگ دفن نمی‌شوند و هیچ وقت انسان‌های بزرگ از یاد نمی‌روند، هیچ وقت دانشمندی چون آقای مهندس زیر خاک از یاد نمی رود. و یاد او برای ما باقی خواهد ماند.
اندیشه‌ ایشان زندگی ما را تغییر داد اندیشه ایشان بودکه، اکنون به عنوان یک مادر، به فرزندان خود که نگاه می‌کنم دیگر شکایت و گله نمی‌کنم. شاید من مادری بودم که مدام از این‌که بچه ها شیطنت می‌کنند، در خانه بهم ریختگی ایجاد می کنند گله و شکایت می‌کردم ولی بعد صدای آقای مهندس در ذهن من می‌پیچد که آدم هایی که گله می کنند از پایین ترین انسان هایی هستند که هیچ مرتبه ای نزد خداوند ندارند. و اتفاقاً در مقابل، ایشان فرمودند : انسان‌های شکرگزار و انسان های سپاس گزار، انسان هایی هستند که بالاترین مرتبه را نزد خداوند و در جهان هستی دارند. و کائنات هم جواب این سپاس گزاری را به آن‌ها می‌دهد. این ها چیزهایی هستند که من از ایشان آموختم. این‌ها دستاوردهایی است که آقای مهندس در زندگی من برای من و مسافر و بچه های من ایجاد کرده و همه این ها تبدیل به مجموعه ای می‌شوند و وارد جامعه می شوند و حتی می توان گفت که جامعه را تحت تأثیر قرار می‌ دهند. آقای مهندس به من یاد داد که در مکان‌های عمومی، هنگام خرید، و در روابط با همسر و فرزندان، چگونه رفتار و گفتار درستی داشته باشم. تمام این‌ها  دستاوردهای آقای مهندس هستند و از ته قلبم می‌گویم، باعث افتخار من است که در عمری که دارم با چنین دانشمندی در یک جا حضور داشتم و توانستم از نزدیک ایشان را ببینم .
خانم شهلا حرف قشنگی گفتند؛ که در آینده حتماً تحقیقات و کتاب‌های جناب مهندس دیده خواهد شد و در این شکی نیست که زحمت‌های آقای مهندس و مقالات و تحقیقاتشان به ثمر خواهد نشست هر چند که تا الان هم به ثمر نشسته و جهانیان ایشان را خواهند شناخت. اما آن پیوند محبت و عشقی که میان اعضای کنگره 60 و آقای‌مهندس بود، شاید نشود برای دیگران توضیح بدهیم که آن محبت چه جنسی بود . وقتی می‌رفتیم داخل اتاق مهندس و منتظر می‌شدیم برای این‌که فرم را امضاء بکنند و از دور نگاهش می‌کردیم  و آخرین باری که من رفتم یک لحظه سرش را بالا آوردند و چشم در چشم شدیم  همیشه برای من همچون یک صحنه آهسته در ذهنم حک شده است . و خاطره خوش آن همیشه با من است. یک لحظه بود ولی برای یک عمر به من انرژی‌ بخشید. امیدوارم در هر کجا و هر بُعدی از حیات هستند، بتوانم به ایشان بپیوندم در آینده و هر زمان که فرمان آن برسد و و دوباره شاگرد ایشان باشم.
امروز من باید در مورد کتاب‌ها و مقالات تخصصی و سیگار و اضافه وزن صحبت می کردم ، ولی واقعاً نتوانستم از احساسات درونی‌ام بگذرم. چون خیلی داشت بزرگ و بزرگتر می شد و داشت اذیتم می کرد و باید این را با شما به اشتراک می‌گذاشتم . اما در مورد دستاوردهای آقای مهندس و کتاب های ایشان اگر بخواهم صحبت کنم .

من امروز کتاب ها را به همراه خودم آورده ام و دوست دارم، به طور اجمالی کتاب‌های ایشان را معرفی کنم. چون می‌دانم همه شما هر کدام چند باری کتاب ها را خوانده اید. کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه» کتابی است که بیوگرافی آقای مهندس را بیان می کند. این کتاب در نگاه اول برای خواننده این طور به نظر می‌رسد که ، زندگینامه یک نویسنده‌ای است که توانسته مصرف موادمخدر خود را کنار گذاشته و در ادامه این کتاب را بازخوانی می‌کنیم متوجه می‌شویم که این کتاب یک کشف حقیقتی است که  خیلی از پرده ها را رمزگشایی کرده و خیلی از ناگفته ها را برای ما گفته است. پیام های عرفانی و معنوی که در این کتاب ذکر شده پلی هستند که به نظر من انسان را از ماده به معنویت می‌رسانند. کتاب«ادموند و هلیا» و «حال شما چطور است» که به صورت داستان‌وار‌‌‌‌ و‌‌ نمایشنامه‌ای هستند، ولی خیلی حرف ها درون آن ها خفته است. مثلا ادموند و هلیا را که بخوانیم به پرسش‌های مذهبی ما که شاید در دوران تحصیلی برای ما تعریف دیگری شده است، جور دیگری بیان می‌کند. و خیلی از مسائل را باز می‌کند، کتاب «کاهش وزن و ساختمان جسم» آخرین کتاب آقای مهندس است. این کتاب خیلی برای من دوست داشتنی است. چون آخرین یادگار آقای مهندس است؛ و خود ایشان این کتاب را خیلی دوست داشتند ، چون کتابی است که به زبان ساده نوشته شده و یک بچه شش و یا هفت ساله هم می‌تواند با آن ارتباط بگیرد و می تواند متوجه شود ساختمان بدن و شهر وجودی انسان یعنی چه؟ ساختمان جسم چقدر مهم است و یک انسان نباید فکر بکند که جسم مهم نیست و فقط معنویات مهم است. و باید بدانیم برای رسیدن به معنویت، ابتدا باید از پل ماده  عبور کنم و این جسم من است که می‌تواند من را به هدفم برساند پس باید از آن مراقبت کنم که بتوانم به هدف خودم برسم و این کتاب به من می گوید، با اجبار و تازیانه ممکن نیست کسی را در مسیر قرار داد،اگر یک مسیری صراط مستقیم است انسان باید خواسته داشته باشد تا در آن مسیر قرار بگیرد.مثل یک مصرف کننده که وارد کنگره می‌شود و نمی توان او را به اجبار در کنگره نگه داشت و او را درمان کرد، به اجبار یک شخص ترک می‌کند اما در کمپ و دوباره هم برمی گردد و به مصرف کردن خودش ادامه می دهد. اما اگر کسی با خواسته خودش بیاید و به ضرب تازیانه نباشد خیلی راحت خیلی زیبا به درمان می‌رسد مثل تمامی مسافرانی که در کنگره 60 هستند و کتاب ساختمان جسم هم می‌خواهد همین را بگوید که به ضرب تازیانه نمی شود جسم خود را لاغر و یا چاق کرد. باید زبان آن را بفهمیم باید بدانیم که چه موقع غذا بخوریم و چه موقع غذا نخوریم. چه موقع جسم ورزش می‌خواهد و چه موقع عشق و محبت می‌خواهد و این جسم است که می تواند تو را به خواسته های تو برساند. پس باید خیلی به او اهمیت بدهی، همچنین کتاب «۱۴ مقاله» که از مقالات مهم آقای مهندس است که به چاپ رسیده و در دانشگاه های معتبر هم ارائه شده است . و آخرین کتاب ، کتاب «عشق» است که این کتاب برای من خیلی عزیز است چون کتابی است که انسان‌ها را به خودشان نشان می‌دهد. مانند آینه‌ای است که روبروی خود می‌گیریم تا خودمان را ببینیم. بدون این‌که بخواهد بگوید از بیرون یک سری چیزهایی هست، که معمولاً در تبلیغات می‌گویند ما یک چیزی به شما اضافه می‌کنیم؛ ولی کنگره 60   آقای‌مهندس و کتاب عشق ایشان هیچ وقت نگفت من یک چیزی به شما اضافه می‌کنم . گفت همه چیز در درون شما است ولی خفته هستند چون حس های ما خواب هستند و آن نیرویی که در درون خودتان است را می‌توانید با مطالعه‌ کتاب آن‌ را بیدار کنید . واقعاً من با خواندن این کتاب‌ تا حدودی توانستم به خودم برسم و هنوز خیلی جا دارد و فکر می‌کنم هر بار که از اول بخوانم تا آخر دوباره یک گره ای در درون خودم می‌بینم که می توانم به آن برسم و آن نیروهای درونی خودم را بیدار کنم . آقای‌مهندس به تک تک ما همیشه این قدر امیدواری و اعتماد به نفس می‌دادند که اگر به فرمان عقل برسی و کاری را که قبل معوق کردید به درستی و به موقع خودش انجام بدهید  این قدر به خودت می‌رسی این قدر به اعتماد به نفس می‌رسی آن موقع این قدر می‌توانم رشد بکنم که حتی خودم باورم نمی‌شود که این من هستم که، امروز با خواندن این کتاب ها با شنیدن صدای آقای مهندس در هر سی‌دی کم‌کم و ذره‌ذره و در طول زمان رشد کردم و توانستم به جایی برسم که امروز بتوانم بگویم من خودم را قبول دارم ، خودم را باور دارم ، و مطمئن هستم که یک مسیر و آینده‌ای روشن در انتظار من است.

اگر به خودتان باور داشته باشید و نیروهای درونی خود را باور کنید که اگر ما بخواهیم این نیروها بیدار می‌شوند. در پایان،  رهایی‌های شعبه را به کل اعضاء تبریک می گویم. اگر امروز این افراد به رهایی رسیدند و توانستند طعم شیرین رهایی را تجربه کنند قطعاً زحمات راهنمای ایشان و تک تک خدمت‌گزارانی است که، این جا خدمت می کنند. امیدوارم این رهایی، نقطه‌ شروعی برای ادامه‌ مسیر و خدمت‌گزاری در کنگره باشد.