میراثی ماندگار از جنس دانایی، عشق و خدمت

یازدهمین جلسه از دوره پنجم جلسات هماهنگی خصوصی لژیون سردار همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار، به استادی پهلوان همسفر سهیلا، نگهبانی راهنما همسفر اعظم و دبیری راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس حسین دژاکام و دستاوردهای ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)»، روز یک‌شنبه ۱۰ آبان‌ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۴۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار سپاسگزارم از جایگاهی که امروز در اختیارم قرار دادید تا بتوانم دوباره خدمت کنم و بیاموزم. بسیار خوشحالم که در جمع صمیمی شما اعضای لژیون سردار در این نمایندگی حضور دارم. امیدوارم جلسه خوبی در کنار یکدیگر داشته باشیم. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم، روزی در جایگاهی قرار بگیرم که درباره بزرگداشت آقای مهندس صحبت کنم؛ اما باید بپذیریم. با توجه به دستور جلسه، این فرصت را داریم که بار دیگر اندیشه‌های آقای مهندس را مرور کنیم و ببینیم که چگونه می‌توانیم ادامه‌دهنده راهشان باشیم. من با آموزش‌هایی که در کنگره دریافت کرده‌ام، به این نتیجه رسیده‌ام که مرگ به معنای پایان نیست؛ بلکه تولدی دیگر در جهانی دیگر و با صورتی دیگر در پیش روی من است و ایشان نیز در آن جهان به خدمت خود ادامه خواهند داد. خوشا به حال انسان‌هایی مانند آقای مهندس که در این جهان فیزیکی رسالت خود را به‌خوبی انجام داده‌اند. به هر حال، ما تسلیم درگاه قدرت مطلق هستیم و هر زمان که اراده او باشد، این جهان را ترک خواهیم کرد.

در این مدت و با توجه به دستور جلسه امروز، جلسات و برنامه‌های مختلفی به مناسبت تولد دوباره آقای مهندس برگزار شده و در هر یک از آن‌ها درباره مطالعات، تحقیقات و اندیشه‌های ایشان صحبت شده است. قرار است در این جلسه نیز به همین موضوع بپردازیم. من ابتدا مختصری درباره آثار ایشان صحبت می‌کنم و سپس به موضوع درمان سیگار و کاهش وزن می‌پردازم و در ادامه، گریزی هم به جشن گلریزان خواهیم زد. در مورد کتاب‌های آقای مهندس بسیار مختصر صحبت می‌کنم؛ زیرا همه شما این کتاب‌ها را مطالعه کرده‌اید و با آن‌ها آشنایی دارید؛ برای مثال کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را در نظر بگیریم. فارغ از مطالب ارزشمندی که در این کتاب مطرح شده است؛ حتی عنوان آن هم به‌تنهایی پیام بسیار مهمی برای ماست؛ یعنی در سفر خود قرار است از یک مسیر سخت، از سرمای شدید، رنج و درد عبور کنیم و به دنیای نور، روشنایی و درمان برسیم. این عبور با تلاش، حرکت و استمرار امکان‌پذیر است و ما باید این مسیر را به‌صورت پیوسته طی کنیم.

عنوان این کتاب و تصاویر به‌کاررفته در آن، همگی بیانگر همین موضوع هستند و این موضوع را ما در کنگره، هم در جایگاه مسافر و هم در جایگاه همسفر، آن را تجربه کرده‌ایم. در کتاب «چهارده مقاله» تأکید آقای مهندس بر شناخت صورت مسئله اعتیاد است. همچنین در بخش «آنچه خانواده‌ها باید بدانند»، به موضوع بسیار مهم نحوه برخورد خانواده با فرد مصرف‌کننده پرداخته شده است و ایشان توضیح می‌دهند که خانواده چگونه باید با او رفتار کند، چگونه شرایط او را درک کند، چگونه با او صحبت کند و در چه اندازه و چارچوبی با او همراه باشد. تمام این موضوعات در بخش‌های مختلف این کتاب بررسی شده‌ است. وقتی صورت مسئله را به‌درستی بشناسیم؛ قطعاً می‌توانیم راه‌حل مناسبی نیز برای آن پیدا کنیم. در کتاب «عشق» و مباحث مربوط به چهارده وادی، مسیری را از خودشناسی تا خداشناسی طی می‌کنیم. در واقع این مسیر از تفکر آغاز می‌شود و ما را به عشق بلاعوض می‌رساند، عشقی بدون توقف در زمینه دوست‌داشتن، محبت‌کردن و خدمت‌کردن.

خدمت باید بدون توقف باشد و استمرار داشته باشد. یکی از بنیادی‌ترین مفاهیمی که در کنگره روی آن کار شده، متد DST است و همه ما در کنگره با مفهوم و معنای ویژه این روش آشنا شده‌ایم. متد DST روشی است که بر روی جسم، روان و جهان‌بینی کار می‌کند تا این سه مؤلفه در کنار یکدیگر به تعادل برسند؛ اما چرا تعادل اهمیت دارد؛ چون تعادل، فراتر از درمان است. ممکن است در خارج از کنگره، درمان اشتباه به ظاهر انجام شود که از آن با عنوان ترک یاد می‌کنند؛ اما تعادلی برقرار نمی‌شود و تعادل فقط در کنگره و با آموزش‌ها و روش درمانی درست شکل می‌گیرد. آقای مهندس این روش را ابتدا خودشان تجربه کردند و سپس آن را در اختیار دیگران قرار دادند تا افراد بیشتری بتوانند از آن بهره‌مند شوند. این موضوع در درمان سیگار و وابستگی به نیکوتین نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در این روش، با کاهش تدریجی و پلکانی و استفاده از آدامس جایگزین، درمان برای مسافران و همسفران انجام می‌شود.

ما افراد بسیاری را در کنگره دیده‌ایم که توانسته‌اند از وابستگی به سیگار رهایی پیدا کنند؛ حتی با توجه به اینکه رهایی از سیگار نیز می‌تواند دشواری‌های خاص خود را داشته باشد، افراد زیادی با استفاده از این روش به نتیجه رسیده‌اند. در زمینه کاهش وزن نیز با شناخت رفتارها و عادت‌های افرادی که اضافه‌وزن دارند، راهکارهایی برای رسیدن به تعادل ارائه شده است که در کتاب «ساختار جسم» به آن پرداخته شده است. سه اصل مهم در این زمینه؛ عبارت‌اند از غذای مناسب، زمان مناسب و مقدار مناسب. اگر این سه اصل رعایت شوند و هم‌زمان روی عادت‌ها و رفتارهای فرد نیز کار شود؛ قطعاً می‌توان به تعادل رسید. نکته جالب برای من این بود که حتی افرادی که دچار کاهش وزن بیش از اندازه بودند، نیز با استفاده از این روش به تعادل رسیدند؛ یعنی وزنشان افزایش پیدا کرد و به وزن متعادل خود رسیدند. نکته بسیار مهمی که این موضوعات و تحقیقات مختلف را به یکدیگر مرتبط می‌کند، این است که اصل و اساس همه آن‌ها یک چیز است و آن اصل این است که ابتدا باید مسئله را به‌درستی بشناسیم و سپس برای آن راه‌ حل پیدا کنیم. راه‌ حلی که نیازمند زمان، صبر و حرکت تدریجی است.

این‌ها نقاط مشترکی هستند که در روند درمان‌های مختلف طی می‌شوند؛ بنابراین برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید مسئله را بشناسیم، راه درست را انتخاب کنیم و با صبر و استمرار در آن مسیر حرکت کنیم. در اینجا یک سؤال مطرح می‌شود که ما چگونه می‌توانیم این اندیشه‌ها را در زندگی خود جاری کنیم و از آن‌ها بهره ببریم؟ یکی از موضوعاتی که به نظر من بسیار اهمیت دارد و آن را تجربه کرده‌ام و هم در کنگره شاهد آن بوده‌ام، موضوع خدمت‌کردن است. من از سال ۱۳۹۱ تقریباً در کنگره حضور دارم و در این مدت به‌ خوبی متوجه شده‌ام که خدمت‌کردن در کنگره صرفاً انجام یک وظیفه نیست. همه ما می‌دانیم زمانی که یک جایگاه خدمتی به ما واگذار می‌شود، در کنار مسئولیتی که بر عهده می‌گیریم، آموزش‌های ارزشمندی نیز دریافت می‌کنیم. وقتی فرمان آن جایگاه خدمتی برلی ما صادر می‌شود، به این معناست که ما به خدمت نیاز ضروری داریم. در حقیقت، آن جایگاه فرصتی برای رشد خودمان است، فرصتی برای عبور از خودخواهی‌ها و تاریکی‌ها و رسیدن به نور و معرفت است تا یاد بگیریم که چگونه می‌توانیم در زندگی خود و دیگران اثرگذار باشیم.

در همین بخش می‌خواهم یادآوری کوتاهی درباره جایگاه لژیون سردار و همچنین جشن گلریزان داشته باشم. آیا جشن گلریزان صرفاً جشنی برای جمع‌آوری منابع مالی است؟ قطعاً پاسخ خیر است؛ زیرا پیش از برگزاری جشن گلریزان نیز کنگره فعالیت‌های خود را انجام داده و مسیرش را  همیشه به خوبی طی کرده است؛ پس چرا امروز جشن گلریزان برگزار می‌شود؟ به این دلیل که گلریزان نیز یکی دیگر از جایگاه‌های خدمت و فرصتی برای رشد، تمرین بخشندگی، مشارکت، احساس مسئولیت‌پذیری و تعهد ماست. زمانی که برای پرداخت مبلغی در جشن گلریزان تصمیم می‌گیریم، در واقع مسئولیتی را می‌پذیریم و تعهدی را بر عهده می‌گیریم. همین موضوع باعث می‌شود که احساس مسئولیت در ما تقویت شود و زمینه رشد و آموزش بیش‌تری برایمان فراهم شود. در این میان، میزان مبلغی که پرداخت می‌کنیم، اهمیت اصلی را ندارد؛ زیرا همان‌طور که آقای مهندس همیشه تأکید می‌کردند، میزان مهم نیست؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، این است که هنگام پرداخت، اثر آن را احساس کنیم، جیبمان کمی درد بگیرد؛ یعنی متوجه شویم که مبلغی از دارایی‌ ما کم شده است و این پرداخت برای جیبمان بی‌تفاوت نباشد.

اگر به این مرحله برسیم که مبلغی را با آگاهی و رضایت پرداخت کنیم، همین موضوع برای ما ارزشمند و کافی است. مهم این است که این کار از روی شناخت، خواست قلبی و رضایت انجام شود. خود لژیون سردار نیز شاید یکی از بزرگ‌ترین یادآوری‌هایش همین باشد که روزی دیگران برای ما بستری فراهم کردند، صندلی‌هایی قرار دادند، شعبه‌هایی ایجاد کردند و شرایطی به وجود آوردند تا ما بتوانیم به این حال خوش و به این رهایی برسیم. اکنون نوبت ماست که همین قدم را برای دیگران برداریم؛ زیرا به‌ خوبی می‌دانیم که این مسیر پایان‌پذیر نیست و افراد دیگری نیز هستند که به این فرصت و این آموزش‌ها نیاز دارند. در خارج از کنگره افراد زیادی همچنان درگیر هستند، بسیاری هنوز کنگره را نمی‌شناسند و قطعاً ما همچنان به شعب بیشتری نیاز داریم تا افراد بیشتری بتوانند با این مسیر آشنا شوند و از آموزش‌ها و خدمات کنگره بهره‌مند شوند. در پایان، یاد و نام آقای مهندس را گرامی می‌داریم و امیدواریم هر یک از ما بتوانیم به اندازه توان خود، سهمی در توسعه، حفظ و ارتقای این شعبه و دیگر شعب کنگره، افزایش سطح آگاهی عمومی و گسترش این مسیر داشته باشیم.

مرزبان کشیک: مرزبان همسفر فهیمه
تایپیست: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون دهم)
عکاس: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار