دلنوشته مسافر غلامرضا

به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان غلامرضا هستم مسافر
بیش از ۲۵سال درگیر بیماری اعتیاد بودم،در دوران مصرف بسیار بد اخلاق بودم و چون شغل بنده آزاد بود هیچ موقع رفتار و ارتباط خوبی در کاسبی نداشتم.هرروزصبح به دنبال مکانی بودم برای مصرف موادم.از عشق و محبت چیزی نمی‌دانستم،خانواده از من دوری می‌کردند و همیشه از من ناراحت بودند،حتی در مسافرتی هم که باهم می‌رفتیم به هیچکس خوش نمی گذشت.در دورانی که در اعماق تاریکی بودم همیشه به خود می‌گفتم هیچ‌وقت امکان رهایی و خلاصی از مواد وجود ندارد،همیشه بعد از مدت کوتاهی ترک مواد مخدر دوباره مصرف میکردم چون این آگاهی را نداشتم که صورت مسئله اعتیاد حل شده و بیماری اعتیاد درمان دارد و هنوز هم این باور غلط در خارج از کنگره۶۰ وجود دارد، که می‌گویند اعتیاد درمان ندارد.
بعد از مدتی  روزنه ی نور در اعماق تاریکی من پیدا شد و چون نمی‌خواستم دیگر مصرف کننده مواد مخدر باشم به طرف روشنایی حرکت کردم و در کنگره ۶۰ حضور یافتم.روزهای اول سخت بود برای من، که اعتقادی به این مسیر داشته باشم،سپس با خود کنار آمدم و گفتم این مسیر هم یک بار امتحان کنم شاید نتیجه گرفتم.با تمام مسائل و مشکلاتی که در زندگیم بود و هست شروع به سفر کردم. الآن نزدیک هفت ماه از سفر بنده میگذرد و با آموزش های ناب کنگره۶۰ و راهنمای خوبم می‌توانم با برنامه مشخصی زندگی کنم.امروز با کم کردن داروی اوتی طبق پروتکل خیلی حس و حال خوبی دارم.
شاکر خداوند هستم که با تفکر،اندیشه و زحمات بی دریغ جناب مهندس دژاکام صورت مسئله اعتیاد به بهترین شکل ممکن با روش دی‌اس‌تی و با داروی اوتی حل شد و بابت این عمل عظیم سپاس‌گزار جناب مهندس هستم.امیدوارم که همگی پیرو راه ایشان باشیم و رهجوی لایق و خدمتگزار برای کنگره۶۰.