وقتی نام آقای مهندس می‌آید ناخودآگاه یاد آرامش، اقتدار و نگاه ژرف ایشان در ذهن ما تداعی می‌شود؛ اما دستورجلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان» رنگ و روی دیگری دارد، رنگ دلتنگی عمیق برای جسم زمینی مردی که بنیان‌گذار رهایی و حیات دوباره هزاران خانواده بود. مسافران و همسفران در حالی به استقبال این دستورجلسه می‌روند که استاد و نگهبان بزرگ کنگره۶۰ به دیار ابدی هجرت کرده است؛ اما مگر می‌شود نور را خاموش کرد؟ مگر می‌شود اندیشه‌ای را که پایه‌های آن بر اساس «عشق، عقل و ایمان» بنا شده است از یاد برد؟
این روزها وقتی به مسیر طی‌شده در کنگره۶۰ نگاه می‌کنیم، تازه درک می‌کنیم که مهندس حسین دژاکام تنها یک انسان معمولی نبود! او معماری بود که نقشه راه نجات انسان از عمیق‌ترین تاریکی‌ها را طراحی کرد. در روزگاری که جامعه پزشکی و علمی جهان، اعتیاد را بن‌بست و بیماری مزمن و لاعلاج می‌دانست، ایشان با تکیه بر تفکر هندسی، منطق درست و تجربه سخت سال‌های تاریکی خود، کلید معما را پیدا کرد.
ابداع متد DST و کشف سیستم ایکس، تنها یک روش درمانی ساده نبود؛ بلکه انقلابی بود در شناخت و خودسازی انسان، آقای مهندس با شکافتن ابعاد جسم و روان ثابت کرد که اعتیاد ضعف اراده نیست؛ بلکه از جنس جایگزینی است. سیستم عصبی و غدد درون‌ریز از کار افتاده را باید با صبر، زمان و داروی مناسب (داروی OT) احیاء کرد. این تفکر ناب بود که امروز هزاران خانواده، از جمله ما همسفران را که روزگاری در ناامیدی دست و پا می‌زدیم، به ساحل آرامش رساند.
دستاوردهای علمی این مرد بزرگ به این‌جا ختم نمی‌شود: آقای مهندس با نگاه همه‌جانبه خود، پازل سلامتی را با درمان سیگار (لژیون‌های ویلیام وايت) کامل کرد تا پرونده اعتیاد برای همیشه بسته شود. بعد هم با راه‌اندازی لژیون‌های تغذیه سالم (جونز) به سراغ درمان اضافه‌وزن و اصلاح سبک زندگی رفت؛ چون خوب می‌دانست تعادل در همه ارکان زندگی جریان دارد.
فراتر از همه این‌ها، در سال‌های اخیر دیدیم که دغدغه‌های علمی ایشان مرزهای درمان اعتیاد را درنوردید، مقالات و پژوهش‌های ایشان با همکاری دانشمندان بزرگ جهان در زمینه بیان ژن‌ها، سلول‌های بنیادی، درمان سرطان، ام‌اس و فرمولاسیون بی‌نظیر D.Sap در معتبرترین مجلات علمی دنیا طنین‌انداز شد و نام ایران و تفکر زلال کنگره۶۰ را در عرصه‌های بین‌المللی سربلند کرد.
امروز که آقای مهندس در بین ما حضور فیزیکی ندارند، بار سنگینی بر دوش تک‌تک ما قرار گرفته است. به عنوان همسفری که روزی دست در دست آموزش‌های ایشان به آرامش رسید، خوب می‌دانم که بزرگداشت واقعی آقای مهندس، تنها در گریستن و غصه خوردن نیست. بزرگداشت ایشان در گرو حفظ حرمت‌ها، ماندن در صراط مستقیم، خدمت خالصانه (به‌ویژه در بخش سایت و فضای مجازی که صدای کنگره برای افراد بیرون است) و پاسداری از اصول این مکان مقدس است.
در حقیقت جسم مهندس حسین دژاکام رفت؛ اما اندیشه، سی‌دی‌های آموزشی، کتاب‌ها و از همه مهم‌تر، عشق جاری او در لژیون‌ها زنده است و تا زمانی که حتی یک انسان در بند تاریکی وجود دارد، این چراغ فروزان خواهد درخشید، روح بزرگ و مهربان ایشان قرین آرامش؛ یاد و نامش تا ابد جاودانه باد. هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق.
نویسنده و رابط خبری: مرزبان همسفر نگین
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما یگانه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
158