پنجمین جلسه از دور سوم سری کارگاه های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی یزد، با استادی راهنمای محترم مسافر علی، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر رحمان، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)» در روز پنجشنبه 30 مهر ۱۴۰۵، راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت عزیز و نگهبان و دبیر محترم سپاسگزارم که فرصت خدمت در این جایگاه را در اختیارم قرار دادند.
اتفاقی که در هفته گذشته رخ داد، برای همه ما بسیار سخت و دردناک بود. من در طول سال‌هایی که در کنگره ۶۰ حضور داشتم، هیچ‌گاه به این فکر نکرده بودم که روزی مهندس دژاکام را در کنار خود نداشته باشیم. همیشه تصور می‌کردم فرصت داریم و می‌توانیم در آینده نیز از حضور ایشان بهره‌مند شویم؛ اما این اتفاق به ما یادآوری کرد که هیچ‌چیز همیشگی نیست.
.png)
وقتی در سال ۱۳۹۰ وارد کنگره ۶۰ شدم، ساختار آموزشی کنگره با امروز تفاوت‌هایی داشت. نشریات، جزوات و آموزش‌هایی که در اختیار ما قرار می‌گرفت، به‌تدریج باعث شد با عمق و گستردگی دانش و تجربه مهندس دژاکام آشنا شویم. به نظر من، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان، تولید علم و ارائه دانشی بود که مسیر درمان اعتیاد را برای بسیاری از انسان‌ها تغییر داد.
کتاب‌هایی مانند «چهارده مقاله» و «چهارده وادی عشق» حاصل سال‌ها تلاش، تحقیق، تجربه و تکامل تدریجی این دانش هستند. تبدیل یک نوشته یا جزوه به کتابی قابل انتشار، فرایندی دشوار و نیازمند طی مراحل مختلف است. این آثار نیز در گذر زمان و با گسترش آموزش‌ها و یافته‌های مهندس دژاکام شکل گرفتند و تکامل یافتند. مقاله «صورت مسئله اعتیاد» و مباحثی مانند مثلث دانایی و شناخت اضلاع آن، از جمله آموزش‌هایی هستند که در مسیر فعالیت راهنمایان و انتقال دانش کنگره نقش مهمی دارند.
دستاوردهای مهندس دژاکام تنها به کتاب‌ها و مقالات محدود نمی‌شود؛ کشف روش درمان DST، ارائه متد درمانی و شکل‌گیری ساختار آموزشی و اجرایی کنگره ۶۰، زمینه‌ای فراهم کرد تا افراد بسیاری بتوانند مسیر درمان و بازسازی زندگی خود را طی کنند. توسعه ساختار کنگره و حرکت در مسیر آموزش‌های تخصصی و دانشگاهی نیز از ادامه همین تلاش‌ها حکایت دارد.
برای درک بزرگی این دستاوردها، گاهی باید از بیرون به آن‌ها نگاه کرد. در مراسم بزرگداشت جناب مهندس، پس از ارائه توضیحاتی درباره کنگره ۶۰ به سخنران، آقای دکتر آبایی، ایشان با شنیدن مطالب، از بزرگی کاری که مهندس دژاکام انجام داده بودند، ابراز شگفتی کردند. این اتفاق برای من یادآور این بود که شاید ما به دلیل حضور همیشگی در کنگره، گاهی آن‌گونه که باید، عظمت این حرکت را درک نمی‌کنیم.
امروز اگرچه از حضور فیزیکی مهندس دژاکام محروم شده‌ایم، اما آموزش‌ها، آثار و ساختاری که ایشان بنیان گذاشتند، همچنان در اختیار ماست. اگر به ایشان عشق و ارادت داریم، باید در عمل آن را نشان دهیم. من به خودم می‌گویم اگر نمی‌توانم خدمتی انجام دهم، دست‌کم نباید به ساختاری که برای شکل‌گیری و حفظ آن زحمات فراوانی کشیده شده است، آسیب بزنم.
مهندس دژاکام برای شکل‌گیری این مجموعه، سال‌ها تلاش و خون دل خوردند. مسئولیت ما این است که قدر این میراث را بدانیم، از آن محافظت کنیم و در مسیر آموزش و خدمت، ادامه‌دهنده راه ایشان باشیم.
در پایان امیدوارم بتوانیم با عمل خود، قدردان زحمات مهندس دژاکام باشیم. آنچه برای ما باقی مانده، دلتنگیِ نبودن ایشان و مسئولیتی است که در قبال آموزش‌ها و ساختار کنگره ۶۰ بر دوش داریم.
عکس و متن: مسافر داوود لژیون دوم
تنظیم برای سایت: مسافر محسن
- تعداد بازدید از این مطلب :
92