English Version
This Site Is Available In English

دل‌نوشته‌ی مسافر مهدی، رهجوی راهنما مسافر محمود با موضوع: "پاس‌داشت بنیان کنگره ۶۰"

دل‌نوشته‌ی مسافر مهدی، رهجوی راهنما مسافر محمود با موضوع:

 به نام قدرت مطلق، الله.
 سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر.
 حس و احساس، زبان بی‌صدای قلب انسان است؛ زبانی که گاهی با یک نگاه، یک لبخند یا یک قطره اشک، هزاران حرف ناگفته را بیان می‌کند.
 من در کنگره ۶۰ آموختم که حس، ریشهٔ تمام دریافت‌ها از جهان هستی است. آموختم که اگر حسم آلوده به کینه، نفرت و ناامیدی باشد، زیبایی‌های زندگی را نمی‌بینم. اما وقتی آموزش گرفته و از تاریکی‌ها فاصله می‌گیرم، کم‌کم پنجره‌های قلبم به‌سوی روشنایی باز می‌شوند.
 روزی احساسم پر از درد و دلم خسته بود، نگاهم نیز به زندگی رنگ ناامیدی داشت، اما از استادم آموختم که می‌توان دوباره حس کرد، دوباره دوست داشت و دوباره زندگی را از نو ساخت.
 اینجا یاد گرفتم که احساس واقعی، تنها در حرف‌های زیبا نیست؛ بلکه در رفتار، احترام و محبت به دیگران معنا پیدا می‌کند. آموختم که گاهی یک لبخند صادقانه می‌تواند چراغی در دل انسانی خسته روشن کند. در کنگره فهمیدم که برای تغییر احساساتم، باید از درون خودم شروع کنم. باید حس‌های آلوده را بشناسم، از قضاوت دوری کنم و اجازه ندهم نفرت در قلبم ریشه بدواند.
 چه زیباست وقتی بعد از سال‌ها تاریکی، روشنائی را می‌بینم، دوباره طعم آرامش را می‌چشم و با تمام وجودم محبت را احساس می‌کنم. چه زیباست وقتی دست انسانی را می‌گیرم، بی‌آنکه انتظار جبران داشته باشم.


 

من در کنگره آموختم که حال خوب، از حس خوب و حس خوب، از آموزش و عمل سالم سرچشمه می‌گیرد. امروز می‌دانم که برای رسیدن به روشنایی، باید مراقب بذرهایی باشم که در باغ وجودم می‌کارم. اگر بذر محبت بکارم، عشق می‌روید و اگر بذر کینه بکارم، آرامشم را از دست خواهم داد.
 خدایا، کمکم کن تا نگاهم سرشار از محبت، زبانم آمیخته باصداقت و قلبم خانه‌ای برای عشق و بخشش باشد. سپاسگزارم از بنیان کنگره ۶۰ که به من آموخت احساساتم را بشناسم و برای بهترشدن حالم، مسئولیت زندگی‌ام را بپذیرم. امروز می‌خواهم نه‌تنها حال خودم را بهتر کنم، بلکه با حس خوبم، آرامش و امید را به دیگران نیز هدیه بدهم. باشد که روزی آن‌قدر از عشق و محبت لبریز شویم که حضورمان مرهمی باشد بر زخم‌های دل دیگران. به امید روزی که حس‌هایمان زلال، احساساتمان پاک و قلب‌هایمان سرشار از عشق و روشنایی باشد.
 این نوشتار را تقدیم می‌کنم به روح معلم کنگره ۶۰، زنده‌یاد مهندس حسین دژاکام که عشق را در وجود هزاران انسان شعله‌ور کرد.
 
 نویسنده: مسافر مهدی از لژیون دوم
 ویرایش: مسافر حسین
 ارسال: مسافر مصطفی
 مرزبان خبری: مسافر مرتضی
 
 نمایندگی عصارزاده مشهد

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...