دوازدهمین جلسه از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی غزالی مشهد با استادی پهلوان مسافرسعید، نگهبانی مسافر جمال و دبیری مسافر جمال با دستور جلسه (" بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( کتاب ها ) " رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که فرصت حضور، خدمت و آموزش را در نمایندگی غزالی به من عطا کرده است. امروز در جلسه بزرگداشت آقای مهندس می‌خواهم درباره دستاوردهای ایشان و نقش خودم در کنگره ۶۰ صحبت کنم.
در طول تاریخ، بزرگان زیادی داشته‌ایم؛ افرادی مانند مولانا، حافظ و سعدی که از علم و اندیشه آن‌ها یاد می‌کنیم. اما تفاوت آقای مهندس در این است که ایشان علمی را به وجود آوردند که امروز زندگی انسان‌های بسیاری را تغییر داده است؛ علمی که به ما کمک می‌کند از تاریکی اعتیاد خارج شویم و دوباره زندگی کنیم.
منِ سعید، روزی مصرف‌کننده مواد مخدر بودم. اگر کنگره ۶۰ و روش درمان دی‌اس‌تی نبود، امروز کجا بودم؟ خدا می‌داند!
من هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم بتوانم مواد مخدر و نیکوتین را کنار بگذارم، دوباره ورزش کنم، صبح‌ها با حال خوب از خواب بیدار شوم و به هدف زندگی‌ام فکر کنم.
اما امروز به لطف خداوند و با استفاده از آموزش‌های کنگره، نگاهم به زندگی تغییر کرده است. من فهمیده‌ام که زندگی فقط خوردن و خوابیدن نیست؛ انسان باید هدف داشته باشد، مسئولیت‌پذیر باشد و برای خودش، خانواده‌اش و جامعه مفید باشد.
حالا سؤال اینجاست: من در برابر این دستاوردها چه وظیفه‌ای دارم؟
آیا فقط باید از آقای مهندس و دستاوردهایشان صحبت کنم، یا باید در عمل هم نشان بدهم که از این آموزش‌ها استفاده کرده‌ام؟
شاید من نتوانم چیزی به علم آقای مهندس اضافه کنم، اما می‌توانم آموزش‌ها را یاد بگیرم، به آن‌ها عمل کنم و در حد توانم به دیگران انتقال بدهم.
کنگره ۶۰ به من فرصت درمان و تغییر داده است. روزی صندلی‌ای برای من آماده بود، راهنمایی بود که به من خدمت کرد و چراغی بود که مسیر را نشانم داد. حالا من هم باید سهم خودم را ادا کنم و به دیگران خدمت کنم.
اگر امروز حال من خوب شده، چرا نباید برای بهتر شدن حال یک انسان دیگر قدم بردارم؟ اگر کسی به من محبت کرده و به من کمک کرده است، چرا من همان محبت را به دیگران منتقل نکنم؟
من معتقدم خدمت کردن فقط به معنای راهنما یا مرزبان شدن نیست. گاهی یک رفتار درست، یک برخورد محترمانه یا حتی رعایت حق دیگران، خودش نوعی خدمت است.
نقش من فقط در داخل کنگره نیست؛ بیرون از کنگره هم باید آموزش‌هایم را نشان بدهم.
اگر در کنگره از احترام و محبت صحبت می‌کنم، باید در رانندگی، در پارک کردن ماشین، در برخورد با همسایه‌ها و در رفتار با خانواده‌ام هم این آموزش‌ها را اجرا کنم.
نمی‌شود در جلسه از عشق و خدمت صحبت کنم، اما بیرون از جلسه باعث ناراحتی دیگران شوم. کیفیت آموزش من زمانی مشخص می‌شود که رفتارم تغییر کند.
من از خودم می‌پرسم: آیا حضور من در کنگره باعث روشن‌تر شدن یک چراغ می‌شود یا فقط از امکانات آن استفاده می‌کنم؟ آیا برای پیش برد اهداف کنگره قدمی برمی‌دارم یا فقط منتظر خدمت دیگران هستم؟
هدف کنگره ۶۰ فقط درمان اعتیاد نیست؛ احیای انسان و خانواده است. یعنی انسانی که روزی درگیر اعتیاد بوده، دوباره بتواند به آرامش برسد، خانواده‌اش را حفظ کند و فردی مفید و سازنده برای جامعه باشد.
منِ سعید امروز می‌خواهم وظیفه خودم را با کیفیت بیشتری انجام بدهم. اگر سی‌دی آموزشی گوش می‌کنم، حداقل یک جمله از آن را در زندگی‌ام کاربردی کنم. اگر در جلسه حضور دارم، با تمرکز آموزش بگیرم و اگر فرصتی برای خدمت دارم، از آن استفاده کنم.
در پایان، امیدوارم هرکدام از ما نقش واقعی خودمان را در کنگره پیدا کنیم و در مسیر اهداف آقای مهندس، یعنی عشق، خدمت و احیای انسان‌ها، حرکت کنیم.
خداوند را شاکرم که فرصت حضور در جمع شما عزیزان را دارم. از همه شما ممنونم که با سکوت و توجه به صحبت‌های من گوش دادید.
مرزبان خبری: مسافر مهدی
عکس: مسافر محمد لژیون ششم، تایپ: مسافر محمد لژیون چهارم
ارسال خبر: مسافر مهدی لژیون یکم
سایت نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
48