جلسه ششم از دور بیست و هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی پاکدشت با استادی راهنما محترم مسافر محمود نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه (بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( کتاب ها) ) چهارشنبه 29 مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان،محمود هستم یک مسافر.
خداوند را شکر میکنم که یک بار دیگر به من فرصت داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از آموزشهای کنگره ۶۰ بهرهمند شوم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، نگهبان و دبیر جلسه و تمام خدمتگزاران نمایندگی پاکدشت صمیمانه تشکر میکنم.
همچنین، از تمام عزیزانی که در برگزاری مراسم هفتمین روز درگذشت آقای مهندس دژاکام در مسجد امام رضا زحمت کشیدند و با خدمت و محبت خود در این مراسم سهیم بودند، سپاسگزارم. امیدوارم برکت این خدمتها در زندگی همه عزیزان جاری باشد.
بزرگداشت آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان؛ میراثی ماندگار برای بشریت
ما میدانیم که آقای مهندس از نظر فیزیکی در میان ما نیستند، اما اندیشه، آموزشها، نوشتهها و پیام ایشان همچنان در کنگره ۶۰ زنده است. من از صمیم قلب امیدوارم که نگاه پرمهر ایشان همواره همراه ما باشد و بتوانیم با حرکت در مسیر آموزشهایشان، شایسته ادامه این راه باشیم. اگر بخواهم درباره دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان؛ کتابها» صحبت کنم، باید بگویم که یکی از مهمترین یادگارهای ایشان، کتابها و آموزشهایی است که برای ما به ارمغان گذاشتند. از جمله آثار ایشان میتوان به کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «چهارده وادی و چهارده مقاله»، «حال شما چطور است؟»، «ادموند و هلیا» و «ساختمان جسمی من» اشاره کرد. هرکدام از این آثار، دریچهای تازه به روی شناخت انسان، جهانبینی، جسم، روان و مسیر تغییر و بازسازی زندگی باز میکند. البته دستاوردهای آقای مهندس تنها به نوشتن کتابها محدود نمیشود. کشف و ارائه متد DST و آموزشهای علمی ایشان، راهی روشن برای شناخت صورتمسئله اعتیاد و حرکت بهسوی درمان فراهم کرد. شاید امروز همه ابعاد این دستاوردها را بهطور کامل نشناسیم، اما هرچه بیشتر آموزش بگیریم و در مسیر تجربه و تحقیق حرکت کنیم، بهتر میتوانیم ارزش این میراث علمی را درک کنیم. یکی از مهمترین درسهایی که من از آموزشهای کنگره آموختهام، این است که تغییر واقعی از درون خود انسان آغاز میشود. وادیها و سیدیهای آموزشی، تنها مطالبی برای خواندن و شنیدن نیستند؛ بلکه نقشه راهی هستند که اگر آنها را در زندگی اجرا کنیم، میتوانیم به انسانی آگاهتر، مسئولیتپذیرتر و توانمندتر تبدیل شویم.
قدرت بخشش و خدمت؛ میراثی که در رفتار ما زنده میماند.
چند وقت پیش، سیدی «قدرت بخشش» آقای مهندس را گوش میدادم. این آموزش برای من یادآور یکی از ارزشمندترین درسهایی بود که در کنگره ۶۰ آموختهام؛ یعنی بخشش، گذشت و خارج شدن از دایره خواستههای فردی و توجه به دیگران. در آموزشهای کنگره، به ما یاد داده میشود که بخشش تنها به پول و دارایی محدود نیست. گاهی بخشیدن زمان، محبت، دانش، تجربه و حتی یک توجه ساده به انسانی دیگر، میتواند ارزشمندترین خدمت باشد. وقتی به لژیون سردار نگاه میکنم، نمونههای روشنی از این آموزش را میبینم. عزیزانی که با وجود شرایط اقتصادی و مسئولیتهای زندگی، بخشی از دارایی خود را برای پیشرفت کنگره اختصاص میدهند. در کنار آنها، دنورها، پهلوانان و عزیزانی که برای رسیدن به جایگاههای بالاتر خدمت مالی تلاش میکنند، به من یادآوری میکنند که بخشش یک آموزش زنده و عملی است. از سوی دیگر، خدمت فقط خدمت مالی نیست. راهنمایی که از وقت و زندگی خود میگذرد، مرزبانی که مسئولیت میپذیرد، ایجنت، خدمتگزاران بخش اوتی، سایت، نشریات و تمام کسانی که بیادعا برای پیشرفت نمایندگی تلاش میکنند، هرکدام به شکلی در حال بخشیدن هستند.
به نظر من، یکی از ماندگارترین دستاوردهای آقای مهندس این است که بستری فراهم کردند تا ما بخشش، مسئولیتپذیری و خدمت را نه فقط در حرف، بلکه در عمل تجربه کنیم. خاطرهای از سال ۱۴۰۲ دارم؛ زمانی که مرزبان کشیک بودم و با آقای رحمتی در اتاق ایشان صحبت میکردم. ناگهان به سالن نگاه کردم و احساس کردم آقای مهندس را در میان سالن میبینم. با تعجب به آقای رحمتی گفتم: «آقای مهندس آنجا ایستادهاند!» این خاطره برای من تجربهای عمیق و ماندگار شد و یادآور پیوند قلبی و معنوی من با ایشان بود. در همان دوران، آرزوی خرید زمین را داشتم و شنیدن این موضوع که انشاءالله به این خواسته میرسم، برایم دلگرمکننده بود. امروز وقتی به تلاش و مشارکت عزیزان برای توسعه نمایندگی نگاه میکنم، بیشتر به ارزش آن آموزشها پی میبرم. در یکی از آموزشهای مربوط به بخشش، داستانی درباره زنی نقل میشود که شیئی بسیار گرانبها پیدا میکند و آن را به فرد نیازمندی میبخشد. اما آن فرد پس از مدتی بازمیگردد و شیء را پس میدهد؛ زیرا چیزی فراتر از آن میخواهد: توانایی و قدرت بخشیدن. مفهوم این داستان برای من بسیار عمیق است؛ گاهی ارزش واقعی یک بخشش، در چیزی نیست که به دیگری میدهیم، بلکه در ظرفیتی است که در وجود خودمان پرورش میدهیم. امروز ما در کنگره ۶۰ این فرصت را داریم که این آموزش را در عمل تجربه کنیم؛ از یک خدمت کوچک گرفته تا مسئولیتهای بزرگتر. حتی اگر کسی توانایی مشارکت مالی زیادی نداشته باشد، میتواند با محبت، احترام، حضور منظم و خدمت صادقانه، سهم خود را ادا کند. من باور دارم آقای مهندس معمار مسیری بودند که انسانهای بسیاری توانستند در آن، راه بازگشت به زندگی و رهایی را پیدا کنند. ما قرار نیست دقیقاً مانند ایشان باشیم؛ اما میتوانیم در مسیر آموزشهایشان حرکت کنیم. یک سفر اولی از راهنمای خود آموزش میگیرد، راهنما از راهنمای خودش آموخته و این زنجیره آموزش و خدمت ادامه پیدا میکند تا به بنیان این مسیر برسد.
اگر بخواهم دستاوردهای کنگره ۶۰ را در سه بخش خلاصه کنم، به سه ضلع مهم میرسم:
ضلع نخست، بخش مالی و مشارکت: که با تلاش لژیون سردار و مشارکت اعضا، زمینه توسعه و ادامه فعالیتهای کنگره را فراهم میکند. ضلع دوم، بخش علمی و آموزشی: که بر پایه متد DST، کتابها، وادیها، سیدیها و آموزشهایی شکل گرفته که آقای مهندس برای شناخت بهتر انسان و درمان اعتیاد ارائه کردند. ضلع سوم، نیروی انسانی و خدمتگزاران: انسانهایی که آموزش میگیرند، مسئولیت میپذیرند و با خدمت خود به دیگران کمک میکنند تا مسیر رهایی را پیدا کنند. این سه ضلع در کنار یکدیگر معنا پیدا میکنند و به ما نشان میدهند که کنگره تنها یک مجموعه آموزشی نیست؛ بلکه مسیری برای ساختن انسانهایی آگاهتر و خدمتگزارتر است.
در پایان، امیدوارم همه ما بتوانیم با عمل کردن به آموزشهای آقای مهندس، ادامهدهنده راه ایشان باشیم؛ نه فقط با گفتن نامشان، بلکه با رفتار، خدمت، محبت و مسئولیتپذیری خود. شاید هرکدام از ما تنها قطرهای کوچک باشیم، اما وقتی این قطرهها در کنار یکدیگر قرار بگیرند، میتوانند بخشی از یک اقیانوس عظیم شوند.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، از همه شما سپاسگزارم.

تایپ، عکس، ویراستاری و بارگذاری: مسافر احمد لژیون 9
- تعداد بازدید از این مطلب :
393