دلنوشته مسافر بهرام از لژیون ششم نمایندگی ارتش

به نام قدرت مطلق اللّٰه

گاهی در مسیر زندگی، انسان‌هایی قدم می‌گذارند که تنها راهی را نشان نمی‌دهند، بلکه نوری می‌شوند تا دیگران نیز بتوانند راه خود را پیدا کنند. آقای مهندس حسین دژاکام، بنیان‌گذار کنگره ۶۰، یکی از همین انسان‌هاست؛ انسانی که با اندیشه، تجربه، تحقیق و عشق، راهی نو برای رهایی انسان‌ها از دام اعتیاد گشود.

بزرگداشت آقای مهندس، تنها بزرگداشت یک شخص نیست؛ بلکه بزرگداشت اندیشه‌ای است که از دل رنج و تجربه برخاسته و به دانشی ارزشمند برای نجات انسان‌ها تبدیل شده است. ایشان با نگاهی عمیق به انسان و جهان، نشان دادند که اعتیاد فقط یک وابستگی جسمی نیست، بلکه مسئله‌ای چندبعدی است که برای درمان آن باید جسم، روان و جهان‌بینی انسان به تعادل برسند.

یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای علمی ایشان، تألیف کتاب‌هایی است که هر کدام دریچه‌ای تازه به سوی شناخت انسان، اعتیاد، درمان و زندگی سالم می‌گشایند. کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» برای بسیاری از ما تنها یک کتاب نیست؛ نقشه راهی است که به ما می‌آموزد عبور از سختی‌ها، نیازمند صبر، آگاهی، حرکت تدریجی و شناخت درست مسیر است. این کتاب به ما یادآوری می‌کند که رهایی، یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه سفری است که با آموزش، تجربه و استمرار به نتیجه می‌رسد.

آثار و آموزش‌های آقای مهندس، از جمله مباحث مربوط به روش درمان تدریجی یا DST، حاصل سال‌ها تجربه، مشاهده و بررسی در مسیر درمان اعتیاد است. این اندیشه‌ها در کنگره ۶۰ به شکل یک نظام آموزشی و درمانی منسجم ارائه شده‌اند و به افراد بسیاری کمک کرده‌اند تا با شناخت بهتر از خود، مسیر بازگشت به زندگی را آغاز کنند.

آنچه آثار ایشان را ارزشمند می‌سازد، پیوند میان علم و عمل است. دانشی که تنها در صفحات کتاب باقی نمی‌ماند، بلکه در رفتار انسان‌ها، در آرامش خانواده‌ها، در بازگشت امید به زندگی و در شکوفایی دوباره کسانی که روزی خود را ناتوان می‌دانستند، نمود پیدا می‌کند.

من بر این باورم که یکی از زیباترین ویژگی‌های اندیشه آقای مهندس، تأکید بر آموزش و خودشناسی است؛ اینکه هیچ انسانی نباید خود را برای همیشه اسیر گذشته بداند و هر فرد، با دریافت آموزش صحیح و پیمودن مسیر مناسب، می‌تواند به سوی تغییر حرکت کند. این پیام، تنها برای مسافران و همسفران کنگره ۶۰ نیست، بلکه برای تمام انسان‌هایی است که در جست‌وجوی رشد، آرامش و شناخت خویش هستند.

امروز، در بزرگداشت این استاد گران‌قدر، می‌توانیم به جای بیان صرفِ سپاسگزاری، با مطالعه آثار ایشان، عمل به آموزش‌ها، انتقال درست مفاهیم و تلاش برای بهتر زیستن، قدردانی خود را نشان دهیم. چرا که ارزش واقعی یک اندیشه، زمانی آشکار می‌شود که در زندگی انسان‌ها جاری گردد.

آقای مهندس عزیز، سپاسگزاریم که از دل تجربه‌های دشوار، چراغی برای روشن شدن راه دیگران ساختید؛ سپاسگزاریم که به ما آموختید رهایی، با خواست آغاز می‌شود، با آموزش شکل می‌گیرد و با حرکت مستمر به ثمر می‌نشیند.

امیدوارم چراغ علم، تجربه و محبت شما همواره در مسیر کنگره ۶۰ روشن بماند و نسل‌های آینده نیز بتوانند از این گنجینه ارزشمند بهره‌مند شوند.

بزرگداشت شما، بزرگداشت دانایی، تجربه، عشق و امید به رهایی انسان است.

دلنوشته مسافر بهرام از لژیون ششم

نام راهنما: مسافر مهدی

موضوع: بزرگداشت جناب مهندس و دستاوردهای علمی ایشان

گروه محترم مرزبانی

سایت نمایندگی ارتش

ویرایش و ارسال: مسافر محمد