مهندس حسین دژاکام بنیانگذار کنگره ۶۰، با تجربه زندگی خودش توانست راهی تازه برای رهایی از اعتیاد پیدا کند و امید را در زندگی خیلی از انسانها زنده کردند.
ایشان سال های زیادی با اعتیاد درگیر بوده و سختی های این مسیر را با تمام وجودش تجربه کرده به همین دلیل وقتی درباره اعتیاد و درمان صحبت می کند فقط یک سری آموزش و اطلاعات نیست، بلکه حاصل تجربه هایی است که در این مسیر کسب کرده و برای رسیدن به رهایی سختی های زیادی را پشت سر گذاشته است.
شاید یکی از قشنگ ترین چیزهایی که می شود از زندگی ایشان یاد گرفت این است که حتی وقتی آدم در سخت ترین شرایط زندگی قرار دارد باز هم می تواند راهی برای تغییر پیدا کند و دوباره از نو شروع کند گاهی آدم آنقدر در مشکلات خود غرق می شود که فکر می کند دیگر هیچ راهی برای بهتر شدن وجود ندارد اما تجربه مهندس دژاکام نشان میدهد که با خواست واقعی و آموزش و صبر می شود مسیر تازه ای را شروع کرد.
یکی از مهم ترین کتاب های ایشان کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر است کتابی که اسمش هم به تنهایی حس یک مسیر سخت، پر از سرما و دشواری را به انسان منتقل می کند؛
در این کتاب اعتیاد به منطقه ای سرد و سخت تشبیه شده که عبور از آن به زمان، صبر و تلاش نیاز دارد، درست مثل کسی که مدت ها در سرمای شدید گرفتار بوده و حالا باید قدم به قدم راهش را به سمت گرما و آرامش پیدا کند.
این کتاب به ما یاد میدهد که رهایی از اعتیاد فقط کنار گذاشتن مواد نیست بلکه یک مسیر برای بازسازی جسم و روان و تغییر نگرش انسان است، مسیری که سختی های خودش را دارد، اما اگر با آگاهی و حوصله طی شود می تواند به اتفاقات بزرگی در زندگی انسان منتهی شود.
از دیگر آثار مهندس دژاکام می توان به کتاب های عشق چهارده وادی برای رسیدن به خود، چهارده مقاله، ساختمان جسم، حال شما چطور است، ادموند و هلیا اشاره کرد. هر کدام از این مکتوبات به شکلی به ما کمک می کنند تا خودمان و دنیای اطرافمان را بهتر بشناسیم و بفهمیم که زندگی فقط اتفاقاتی نیست که برای ما می افتد بلکه نوع نگاه و رفتار ما هم نقش مهمی در ساختن آینده دارد.
یکی از بخش های مهم آموزش های ایشان جهان بینی و چهارده وادی برای رسیدن به خود است که در کنگره ۶۰ جایگاه ویژه ای دارند، این آموزش ها به ما یاد می دهند که برای تغییر زندگی نباید دنبال مقصر بیرون از خودمان بگردیم بلکه لازم است به درون خودمان نگاه کنیم و ببینیم چه چیزهایی در فکر و رفتار ما نیاز به تغییر دارند.
شاید خیلی وقت ها از دیگران انتظار داریم که ما را درک کنند یا شرایط زندگی ما را تغییر بدهند اما کمتر به این فکر می کنیم که خودمان چقدر برای بهتر شدن شرایط قدم برداشته ایم؛ آموزش های کنگره ۶۰به انسان یاد می دهند که تغییر از درون خود انسان شروع می شود و وقتی نگاه انسان تغییر کند کم کم رفتارش و تصمیم هایش هم تغییر می کنند.
نکته ای که در نوشته های مهندس دژاکام خیلی به چشم میاید این است که فقط درباره اعتیاد صحبت نمی کند بلکه از صبر، تفکر، محبت و مسئولیت پذیری هم حرف میزند؛ موضوعاتی که شاید ساده به نظر برسند اما وقتی وارد زندگی واقعی ما می شوند می توانند معنای خیلی عمیقی پیدا کنند.
کتاب ها و آموزش های مهندس دژاکام در کنگره ۶۰ به افراد کمک می کنند تا مسیر درمان را بهتر بشناسند و با آگاهی بیشتری در این راه قدم بردارند؛ خانواده ها هم با شناخت بیشتر این آموزش ها می توانند درک بهتری از شرایط عزیزانشان که درگیر اعتیاد هستند داشته باشند و متوجه شوند که درمان به چیزی بیشتر از سرزنش و اجبار نیاز دارد؛ یعنی به صبر، آگاهی و همراهی نیاز دارد.
به نظرم یکی از قشنگ ترین پیام هایی که می شود از آثار مهندس دژاکام گرفت این است که هیچ انسانی نباید خودش را برای همیشه در شرایط امروز خودش زندانی بداند شاید گذشته ما پر از اشتباه و سختی بوده باشد شاید بارها شکست خورده باشیم و شاید روزهایی را تجربه کرده باشیم که هیچ امیدی به آینده نداشتیم، اما این ها به این معنی نیست که آینده ما هم باید مثل گذشته باشد.
در پایان می شود گفت مهندس حسین دژاکام با تجربه ها و آموزش های خودش به خیلی از انسان ها یادآوری کردند که حتی بعد از سال ها سختی هم می شود به زندگی امیدوار بود و برای ساختن آینده ای بهتر تلاش کرد؛
شاید ارزشمندترین پیام این آموزش ها همین باشد که هیچ مسیری با عجله به پایان نمی رسد و هیچ تغییری بدون صبر و آموزش شکل نمی گیرد، مهم این است که انسان بخواهد خودش را بهتر بشناسد، مسئولیت زندگی خودش را بپذیرد و با امید و تلاش به راهش ادامه دهد چون همیشه برای شروع دوباره فرصتی وجود دارد و گاهی یک تغییر کوچک در نگاه ما می تواند آغاز یک زندگی کاملا متفاوت باشد.
- تعداد بازدید از این مطلب :
85