ناامید نشوید

《  به نام قدرت مطلق الله  》
پس از هشت سال؛ تولدی دوباره
هشت سال پیش، وقتی اولین قدم را در کنگره ۶۰ برداشتم، باور نمیکردم روزی بتوانم این جمله را بنویسم:
من به درمان قطعی اعتیاد رسیده ام. نه به این دلیل که امیدی نداشتم، بلکه به این دلیل که سال ها تلاش نافرجام، خسته ام کرده بود. من امروز، بعد از یک دهه کمتر می ایستم و به گذشته نگاه میکنم؛ به تمام آن شبهای بی قراری، تمام تلاش‌های بی‌ثمر، تمام خطا ها و تمام لحظه هایی که دلم میخواست تسلیم شوم.
مسیر سخت بود، اما شدنی بود
پذیرش اولین پله بود، پذیرش این که من یک بیمار مواد مخدر هستم و تنها راه نجات، تغییر بنیادی در نگرش و رفتارم است.
تلاش مستمر بدون توقع نتیجه زود هنگام؛ چون کنگره ۶۰ به من آموخت که درمان اعتیاد، یک فرآیند تدریجی است نه یک اتفاق ناگهانی.
همدلی و همراهی با راهنمایان و رهجویانی که در تمام این سال ها کنارم بودند؛ همان هایی که هرگز نگذاشتند تنها بمانم.
بازسازی شخصیت که مهمترین بخش این سفر بود؛ یاد گرفتم با خودم و دیگران چطور رفتار کنم، مسئولیت پذیر باشم وبه جای فرار از واقعیت ها، با آنها روبرو شوم.

امروز که این متن را می نویسم، نه تنها بیماری اعتیادم درمان شده، بلکه آرامش درونی، روابط سالم و امید به آینده را هم دوباره به دست آورده ام. این فقط یک ترک جسمی نبود، یک تولد دوباره بود.
به همه کسانی که هنوز درگیر این مسیر هستند میگویم؛  ناامید نشوید. شاید هشت سال طول بکشد، شاید کمتر، شاید بیشتر، اما اگر فرمانبردار باشید و به روش dst اعتماد کنید، رسیدن به نقطه ای که من امروز در آن هستم، دور از دسترس نیست و اتفاق می افتد.
کنگره ۶۰ به من یاد داد که درمان قطعی، یعنی رسیدن به تعادل، یعنی هیچوقت فکر مصرف مواد از ذهنم عبور نکند.
از خداوند سپاسگزارم که این فرصت را به من داد و از همهء راهنمایان و خدمتگزاران عزیزی که در این مسیر کنارم بودند، بی نهایت سپاسگزارم.
این پایان یک ماجراست، اما شروع یک زندگی تازه هم هست.