وقتی خبر رفتنتان را شنیدم دلم میخواست کسی بگوید اشتباه شده است

«به یاد آقای مهندس حسین دژاکام؛ مردی که حرمت انسان‌ها را می‌دانست»

از وقتی خبر رفتنتان را شنیدم، دلم می‌خواست کسی بگوید اشتباه شده است؛ که هنوز هستید و می‌شود دوباره شما را دید…

میان همه خاطراتی که از محبت شما دارم، یک روز برایم روشن‌تر از همیشه مانده است؛ روزی که دختران مرکز ما را به مراسم تاسوعا و عاشورا دعوت کردید. بچه‌ها کنار دیگ نذری ایستادند، غذا را هم زدند، در ظرف‌ها کشیدند و میان خانم‌هایی که مسیر بهبودی را پیموده بودند، توزیع کردند.

آن روز، شادی را در چهره دخترها می‌دیدم. با چه محبتی پذیرفته شدند و چقدر احساس کردند حضورشان ارزش دارد. شما برایشان وقت گذاشتید، اتاقتان را نشانشان دادید و با توجه و مهربانی‌تان، فرصتی ساختید تا به آینده خود امیدوارتر شوند.

آن روز برای من معنای احترام به انسان، در رفتار شما جان گرفت. از کنار آدم‌ها و قصه‌هایشان ساده نمی‌گذشتید. رنجشان را می‌دیدید و برای بهتر شدن زندگی‌شان قدمی برمی‌داشتید. لطفی که همیشه به من داشتید، و مهری که به آن دخترها بخشیدید، در دل من ماندگار است.

مهندس عزیز،
پذیرفتن نبودنتان برایم سخت است. هنوز دلم می‌خواهد برگردید… اما می‌دانم همه ما روزی از این دنیا خواهیم رفت و آنچه می‌ماند، اثری است که در زندگی دیگران گذاشته‌ایم. شما در زندگی انسان‌های بسیاری، امید و فرصت دوباره‌ای به جا گذاشتید.

در نگاه من، با عزت و سربلندی زندگی کردید و با عزت و سربلندی از این جهان رفتید. از خداوند برایتان آرامش می‌خواهم و امیدوارم در خانه ابدی، در پناه مهر او آسوده باشید.

این ضایعه اندوه‌بار را به خانواده گرامی دژاکام، خانواده بزرگ کنگره ۶۰ و همه دوستداران ایشان صمیمانه تسلیت می‌گویم.

یادتان برای همیشه عزیز خواهد ماند. 🕊️

دکتر فاطمه بهرام‌آبادیان
رئیس هیئت مدیره چترا