اندیشه زمانی زنده می‌ماند که در رفتار ما دیده شود

جلسه دوازدهم از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر مسعود کرج به استادی ایجنت همسفر شیدا، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر فریده با دستورجلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» روز دوشنبه 20 مهرماه  ۱۴۰۵ ساعت 16:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، شیدا هستم، یک همسفر. امروز یکی از سخت‌ترین روزهایی است که من در این جایگاه خدمت می‌کنم. امیدوارم با همکاری شما عزیزان، بتوانم جلسه‌ای خوب و در شأن و منزلت جناب مهندس اداره نمایم.
پژوهشگر، دانشمند، استاد، مربی و معلم...
این رفتن را چگونه باور کنم؟ بعضی از رفتن‌ها را نمی‌شود باور کرد، نمی‌شود پذیرفت و نمی‌توان واژه‌ای برای آن پیدا کرد که ذره‌ای از سنگینی این بار غم رابکاهد. امروز داغی بر دل‌ها نشسته است که وصف آن بسیار سنگین است؛ داغ رفتن مردی که چراغ راه هزاران انسان بود، دستی شد برای برخاستن افتادگان و امیدی شد برای آنان که در تاریکی زندگی، راهی برای ادامه دادن نمی‌دیدند. امروز در کنار هم جمع شده‌ایم تا از جایگاه مردی صحبت کنیم که نبودنش برای خانواده بزرگ کنگره ۶۰، برای مسافران و همسفران و برای همه کسانی که به‌نوعی از اندیشه و تلاش‌های ایشان بهره برده‌اند، بسیار سخت است. انجام این کار دشوار را به من سپرده‌اند و امیدوارم در کنار شما عزیزان بتوانم جلسه‌ای پربار داشته باشیم. طبیعی است که امروز دلمان گرفته باشد، غمگین باشیم و سنگینی و داغی عمیقی را در درون خود احساس کنیم. همان‌طور که دکتر امین در صحبت‌هایشان گفتند، باید این خلأ را با بزرگداشت جایگاه جناب مهندس و دستاوردهای ایشان پُرنماییم؛ زیراجایگاه ایشان به صورتی نبوده است که بخواهیم صرفاً از رفتنشان بگوییم و برای نبودنشان اندوهگین باشیم. البته این اندوه برای همه ما وجود دارد، اما بزرگداشت واقعی این است که ببینیم این انسان چه چیزی به این دنیا اضافه کرده، چه راهی را گشوده و چه چیزی را برای ما به یادگار گذاشته است. مهندس دژاکام کسی بودند که خودشان سختی‌های اعتیاد را تجربه کردند، اما در تجربه شخصی خود متوقف نشدند. ایشان به دنبال یافتن پاسخ و راهی برای رهایی انسان‌ها بودند. فکر کردند، تجربه کردند و پژوهش نمودند تا راهی برای رهایی پیدا نمایند. حاصل تمام این تلاش‌ها، شکل‌گیری جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ و ارائه متد تدریجی درمان اعتیاد، یعنی روش دی‌اس‌تی، بود؛ روشی که بر پایه بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی تکیه داشت. ایشان به ما یادآوری کردند که برای رسیدن به تعادل، باید زمان را در نظر گرفت، آموزش دید و قدم‌به‌قدم حرکت کرد.

کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» روایت همین عبور از شرایط سخت و دشوار و در نهایت، رسیدن به آگاهی، تعادل و زندگی دوباره می باشد. این کتاب یکی از آثار ارزشمند ایشان به شمار می‌رود. از دیگر آثار ایشان می‌توان به کتاب‌های «چهارده وادی عشق»، «چهارده مقاله»، «ادموند و هلیا»، «کاهش وزن»، «ساختمان جسم» و «حال شما چطور است؟» اشاره کرد.
اما دستاوردهای مهندس دژاکام فقط به نوشتن کتاب و ارائه متد دی‌اس‌تی محدود نشد. اگر بخواهیم به‌صورت خلاصه به بخشی از دستاوردهای ایشان اشاره کنیم، می‌توانیم موارد زیر را نام ببریم:
• تأسیس جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ که بستری برای آموزش، درمان و خدمت به انسان‌هایی فراهم کرد که در مسیر رهایی قدم می‌گذارند.
• ارائه متد دی‌اس‌تی و گسترش نگاه تدریجی به درمان اعتیاد.
• فعالیت‌های مرتبط با درمان وابستگی به نیکوتین.
• پرداختن به موضوع کاهش وزن و تغذیه سالم.
• گسترش ورزش به‌صورت حرفه‌ای و همگانی.
• تدوین و انتشار مقالات علمی و پژوهشی در داخل و خارج از کشور.
• ایجاد فرصت خدمت در کنگره ۶۰؛ فرصتی برای رهایی و رشد، تا افراد از جایگاه دریافت‌کننده آموزش به جایگاه خدمتگزار، آموزش‌دهنده و راهنما برسند.
• توسعه فعالیت‌های مرتبط با Dsp انگور و سیب، با همکاری دکتر امین و پیگیری ارتباط میان آموزش، پژوهش و سلامت.
• ایجاد ارتباط با کلینیک‌ها و مراکز درمانی و پیگیری استفاده از ظرفیت‌های درمانی و دارویی.
• انجام فعالیت‌ها و پژوهش‌هایی درباره بیماریهایی مانند ms, کرونا، کولیت، زگیل تناسلی و التهاب ریه و انتشار مقالات علمی مرتبط.
• تولید بیش از هزار فایل صوتی آموزشی.
• راه‌اندازی دانشگاه خوارزمی.

وقتی به این مجموعه نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که با یک فعالیت محدود روبه‌رو نیستیم، بلکه با مجموعه‌ای از تلاش‌ها در زمینه درمان، آموزش، پژوهش و ایجاد فرصت برای رشد انسان‌ها مواجه هستیم. به نظر من، یکی از ارزشمندترین بخش‌های این مسیر، تغییری بود که در نگاه به فرد مصرف‌کننده مواد مخدر ایجاد شد؛ اینکه نام «مسافر» جایگزین نگاه پیشین شد و متد دی‌اس‌تی به‌عنوان روشی تدریجی برای درمان اعتیاد مطرح گردید. در کنگره ۶۰ بارها دیده‌ایم که انسانی با ناامیدی وارد شده، به‌تدریج آموزش گرفته، تغییر کرده، مسئولیت زندگی خود را پذیرفته و حتی به جایگاه راهنمایی رسیده است. یکی از زیباترین نتایج این اندیشه آن است که انسانی که روزی برای نجات خود نیازمند کمک بوده، امروز می‌تواند با بهره‌گیری از آموزش‌ها و روش درمان تدریجی، به دیگران نیز کمک کند. امروز مهندس دژاکام در میان ما نیستند، اما یک سؤال مهم پیش روی ما قرار دارد: ما با این میراث چه خواهیم کرد؟ آیا فقط قرار است شیون و زاری کنیم و از ایشان به نیکی یاد کنیم، یا می‌خواهیم آموزش‌های ایشان را در زندگی خود جاری سازیم؟ اگر از صبر صحبت می‌کنیم، آیا در رفتارمان صبور هستیم؟ اگر از آموزش حرف می‌زنیم، آیا برای یاد گرفتن وقت می‌گذاریم؟ اگر از خدمت صحبت می‌کنیم، آیا می‌توانیم برای رشد انسان دیگری قدمی برداریم؟ و اگر از توکل، رضا و تسلیم سخن می‌گوییم، آیا می‌توانیم این مفاهیم را در زندگی خود به مرحله عمل برسانیم؟ اندیشه زمانی زنده می‌ماند که در رفتار ما دیده شود. آموزش زمانی ارزش پیدا می‌کند که در زندگی انسان اثر بگذارد و خدمت زمانی ادامه پیدا می‌کند که از یک انسان به انسان دیگر منتقل شود. شاید ما نتوانیم جای خالی مهندس را پُر کنیم، اما می‌توانیم با عملکرد و رفتار خود کاری کنیم که اندیشه و مسیری که ایشان برای رهایی انسان‌ها ایجاد کردند، متوقف نشود. امروز، در کنار اندوه از دست دادن ایشان، باید به مسئولیتی هم فکر کنیم که بر عهده ما گذاشته شده است؛ مسئولیت ادامه دادن راهی که با تلاش، تجربه، آموزش و خدمت ساخته شده است. در پایان صحبت‌هایم، این اتفاق تلخ و جان‌سوز را به خانواده محترم آقای مهندس، راهنمایان، مسافران، همسفران و تمام اعضای کنگره ۶۰ تسلیت عرض می‌کنم و برای همه عزیزان، صبر و آرامش آرزو دارم. عمر هر انسانی روزی به پایان می‌رسد، اما اگر اندیشه‌ای را زنده کرده باشد، راهی ساخته باشد و امیدی را در دل انسان‌ها روشن کرده باشد، رفتنش به معنای پایان راه او نیست. امیدوارم ما نیز بتوانیم با آموزش، خدمت و حرکت درست در مسیر زندگی، سهمی در ادامه دادن این راه داشته باشیم. یاد مهندس حسین دژاکام گرامی باد و راهی که برای رهایی انسان‌ها گشودند، پربار و ماندگار باد. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، سپاسگزارم.

مرزبان کشیک: همسفر لیلا، مسافر راجا
تایپیست: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی دکتر مسعود