بالاترین عذاب برای مادر دیدن ذره‌ذره آب شدن فرزند است

بالاترین عذاب برای مادر دیدن‌‌‌ِ ذره‌ذره آب شدن فرزند است به همه کس و همه چیز چنگ می‌زدم تا پاره‌ تنم را نجات بدهم ولی بی‌فایده و پر از ضرر بود تا این‌که نوری در دل تاریکی‌ها و جهنم بر زندگی‌مان تابید با کنگره۶۰ آشنا شدیم؛ آمدیم دنیا دیگری داشت تا به آن‌روز این‌چنین مکانی ندیده بودم! لباس سرتاپا سفید پوشیده بودند، سخنان زیبا بر لب داشتند و دستانی یاری دهنده! دلم بدجور از اعتیاد به تنگ آمده بود تمامی اشک‌هایم را ریختم، سخنانم را شنیدند و قضاوتم نکردند بلکه راهنمای مسیرم شدند.

حرف از درمان می‌گفتند: حرکت کردن، رهایی و حال خوش؛ این‌ها برای من خصوصیات بهشت بود. برای ظلمت زندگی‌ام نوری عظیم یافته بودم. از آن روز به بعد همیشه و به موقع در این مکان مقدس حضور داشتم و دانستم که بهشت را به بهانه نمی‌دهند باید کارهای ارزشی انجام دهم حتی تفکرم را الهی کنم تا بتوانم کنار مسافرم او را به درمان برسانم.

دو سالی طول کشید ولی همراه با هر سختی که بود درکنار کنگره، آسانی و خداوند را می‌یافتم. مادر بودن را به طور تخصصی در کنگره آموختم. روز رهایی از مهندس دژاکام با بغض و اشک‌شوق بسیار تشکر کردم و برایشان طول عمر با عزت از خدای مهربان خواستارم که وجودش برای خانواده‌ام سراسر خیر و خوبی شد. تمام اجزا هستی را دوست دارم و نشانی از قدرت خداوند می‌دانم.

ایمانم نسبت به خداوند بی‌نهایت شده است و شاکر خداوند هستم بابت تک‌تک لحظات سلامتی مسافرم و حال خوش زندگی‌ام و بهشت را در خانه‌ام تجربه می‌کنم، این را مدیون علم راستین کنگره۶۰ هستم و بالاترین عشق را در خدمتگزاران کنگره۶۰ یافتم که معنای محبت را هجی می‌کنند و از راهنمایان خود سپاسگزارم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون هشتم)

رابط خبری: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون هشتم)

ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم) دبیر سایت نمایندگی باباطاهر همدان