وادی هشتم به ما میآموزد که هیچ تغییری بدون حرکت و آغاز کردن مسیر اتفاق نمیافتد؛ باید خواستههایمان را به عمل تبدیل کنیم و قدم برداریم. در رابطه با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان میشود) و تاثیر آن روی من» با راهنما همسفر زهرا گفتگویی ترتیب دادهایم که توجه شما را به آن جلب میکنیم.
همسفر زهرا و مسافرشان آرش با بیش از 17 سال تخریب، آنتیایکس مصرفی قرص و اپیوم وارد کنگره۶۰ شدند. به مدت 12 ماه و 25 روز با متد DST و داروی اپیوم، به راهنمایی مسافر جواد و همسفر محبوبه سفر کردند. در حال حاضر به لطف خداوند و دستان پرتوان آقای مهندس 3 سال و 9 ماه است که آزاد و رها هستند. رشته ورزشی همسفر شطرنج و مسافر فوتسال و بدمینتون است. همسفر زهرا به لطف خداوند و آموزشهای کنگره۶۰ جایگاههای خدمتی از جمله: عضو لژیون موسیقی مشهد، نگهبان سایت شعبه غزالی و سرداری را تجربه کرده و در حال حاضر به عنوان راهنمای DST نمایندگی بنیان در حال خدمت و آموزش هستند.
.jpg)
۱. پیمان چه ارتباطی با مسئولیتپذیری انسان دارد؟
در زمان بستن پیمان، تمام کارهای اشتباهی که انجام دادهایم را لیست کرده و به همه آنها فکر میکنیم و در آن لحظات، بسیاری از خطاهایی که مربوط به سالیان دور بوده را نیز به یاد میآوریم که با یادآوری اشتباهات؛ در واقع مسئولیت انجام آنها را میپذیریم و به یاد میآوریم که خود ما باید در صدد جبران برآییم و از خود، خانواده و جامعه جبران خسارت کنیم. تا زمانی که متوجه تقصیر و مسئولیت خود در اشتباهاتمان نباشیم و دیگران و شرایط را مقصر قلمداد کنیم، تغییری در ما اتفاق نمیافتد.
۲. تفاوت تفکر کردن با حرکت کردن چیست؟
تفکر تا جامهی عمل نپوشد، هر چند بسیار حساب شده و دقیق باشد، بیارزش است. از این جهت که تا تفکری به فعل و عمل تبدیل نشود، فقط در چهارچوب ذهن ما باقی میماند. مثلا" تصور کنید شخصی تصاویر بسیار زیبایی را در ذهن خود تداعی کند، آیا او نقاش است؟ خیر، تا زمانی که حرکت نکند قلم، رنگ و بوم را به کار نگیرد و اثری را خلق نکند هیچ اتفاقی رخ نمیدهد. اگر ما هزاران فکر درست در جهت تزکیه و پالایش داشته باشیم و منبع اطلاعات نیز باشیم؛ امّا تا زمانی که حرکت نکنیم، برای رفع نقایص و مشکلاتمان نکوشیم، رفتار و صفتهای بد را در خودمان تغییر ندهیم مصداق همان زنبور بیعسل یا عالم بیعمل هستیم.
۳. یک همسفر چگونه میتواند «با حرکت، راه را نمایان کند»؟
حرکت در جهت تغییر خانواده از خود من به عنوان همسفر آغاز میشود. زمانی که بهجای توجه به رفتار همسر و فرزندان، من همسفر تمرکز را بر روی نکات منفی و مثبت خود بگذارم و راه درست را انتخاب کنم و زمانی را برای خودم به عنوان یک زن و یک انسان ارزش قائل شوم و به خواستهها، تواناییها، احساسات و بالندگی خود بپردازم؛ سپس راه رشد برای دیگران شفافتر میشود و فضای آرامتر، سالمتر، شادتر و پویاتری در خانواده فراهم میشود.

۴. چرا بعضی انسانها در مرحله تفکر باقی میمانند و وارد مرحله حرکت نمیشوند؟
تصور میکنم بسیاری از ما انسانها حتی از این مرحله عقبتر هستیم، منظور من این است که اصلاً درست تفکر نمیکنیم و بیشتر ادای فکر کردن را در میآوریم و گواه من نیز، اشتباهاتی است که در زندگی بارها برای ما رخ میدهد؛ بهنظر من مهمترین و پایهایترین وادی، وادی اول است؛ چرا که با تفکر درست، بسیاری از مشکلات و مسائل اصلاً برای ما اتفاق نمیافتد. ما در مرحله تفکر باقی میمانیم؛ زیرا عمل کردن هزینه دارد و نیازمند صرف وقت، انرژی، جبران و کارهای دیگری است. حرف زدن، گوشهای نشستن و تفکر تنها، هزینه و زحمتی ندارد و نیاز به تلاش و کوشش خاصی هم نیست؛ امّا اگر من بخواهم کاری انجام بدهم بایستی تلاش، کار و کوشش انجام بدهم تا به نتیجه برسم.
۵. اگر در مسیر با مشکل یا تاریکی روبهرو شویم، طبق این وادی چه باید کرد؟
انسانها حتی بعد از بستن پیمان با خود و قدرت مطلق و پس از پذیرفتن مسئولیت و تلاش برای تغییر صفات همواره در معرض نیروها و افکار منفی هستند و در مسیر زندگی بارها و بارها اشتباه میکنند. اولین قدم این است که خوب تفکر کنیم، بپذیریم و متوجه شویم که کجا مرتکب اشتباه شدهایم و سپس در صدد جبران برآییم و خساراتی را که به خود، خانواده و جامعه زدهایم را جبران نماییم و سعی کنیم همانطور که پله پله در مرداب غفلت، اشتباه و خطا فرو رفتهایم با آموزش، صبر و دانایی مسیر را برگردیم.
سپاسگزاریم از شما که وقت گرانبهایتان را در اختیار سایت نمایندگی قرار دادید.
طراحان سوال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم) و همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون نهم)
مصاحبهکننده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر سلیمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون نهم)
ارسال: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بنیان مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
152