به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، داوود هستم، یک مسافر.
امروز میخواهم در مورد یک فرمول صحبت کنم که میگوید: «حرکت کن تا راه نمایان شود» یا به قول قدیمیها: «از تو حرکت و از خداوند برکت.»
کمی از خودم، گذشته و احوالاتم برایتان بگویم. یادم میآید این جمله را بارها در گذشته به من میگفتند و امثال من را به حرکت ترغیب میکردند. البته من خیلی فعال و کوشا بودم تا روزی که از روی نادانی پا به سرزمین ممنوعه گذاشتم و شد آنچه نباید میشد.
این موضوع را بعد از دوران طلایی خوب فهمیده بودم و متوجه شده بودم که چقدر حس، حال و توان انجام کارها در درونم کم شده است؛ چون سیستم از تعادل طبیعی خارج شده بود. پس هر حرکت، حس و انگیزهای را به همراه میآورد.
تا اینکه کمتحرکی در امور جاری، عامل عقبافتادگی در تمام زندگیام شد و باعث ناامیدی و سرخوردگی بیشتر میشد. بارها به روشهای مختلف متوسل شدم؛ یعنی حرکت کردم، ولی چون راه مشخص نبود و معمولاً در کوتاهترین زمان با شکست مواجه میشد، مسلماً راهی هم نمایان نمیشد.
همانطور که میدانیم، حرکت باید رو به جلو باشد و حرکت به عقب نداشته باشد. البته هر حرکت نیازمند مبنا، هدف و مقصد مشخص است تا نتیجهای حاصل شود.
وقتی من خودم را معتاد نمیدانستم و مصرف را تفریح میدیدم، مسلماً برای حل آن هم راهحل درخور و شایستهای نمایان نمیشد. بماند که با تفکر و اندیشه نادرست، درمان و ترک مواد هم برایم قطعی نمیشد؛ چون ممکن بود کار دست خودم بدهم. حتی فکر میکردم اگر ترک کنم، چه حالی به مأموران انتظامی میدهم و آنها را در انجام وظایفشان در مورد مواد مخدر، مقصر اعتیاد خودم و جامعه میدانستم.
عزیزان، این را با حضور در جمع کنگره ۶۰ درک کردم که راه و مصرف با یکدیگر فرق دارند و درمان، نیازمند سفر و حرکتی بسیار سنجیده، حسابشده و رو به جلو است. با عبور از هر پله و پیچ، راه به خودی خود نمایان میشود.
البته در این امر باید شاکر و قدردان علوم جمعی از مشاوران و خدمتگزاران در کنگره ۶۰ باشیم تا خداوند به حرکتمان برکت دهد.
پس چنین کنیم که در فرجام کار، خشنود و رستگار باشیم و جمله «با حرکت، راه نمایان میشود» را نصبالعین خود قرار دهیم.
متن مشارکت: مسافر داوود( راهنمای لژیون نهم)
تنظیم و ارسال: مسافر معین
مسافران و همسفران آقا، کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
113