حرکت در مسیر درست

جلسه نهم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی الیگودرز به استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی راهنما همسفر مریم و دبیری همسفر سونا با دستور جلسه«وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۱۲ مهرماه ساعت ۱۷:۰۰ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

پیش از هر چیز، خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزارم که امروز به من این فرصت را داد تا در جمع دوستان و همسفران در نمایندگی الیگودرز حضور داشته باشم. بسیار خوشحالم که دوباره شما دوستان قدیمی را می‌بینم که سال‌هاست در شعبه خمین در کنار هم آموزش دیده‌ایم و در عین حال، از دیدن چهره‌های جدید هم بسیار مسرت‌زده هستم. امروز حضور در جمع لژیون سردار برای من افتخار بزرگی است. به‌ویژه در کنار اسیستانت همسفر مرجان که همواره از ایشان آموزش گرفته‌ام و امروز خداوند توفیق داد تا بار دیگر از حضور و آموزه‌های بسیار ارزشمندشان بهره‌مند شوم. در ابتدا، از ایجنت، مرزبانان، راهنماها و تمامی خدمتگزاران شعبه الیگودرز تشکر می‌کنم و همچنین به مرزبانان دوره جدید، تبریک گفته و برایشان آرزوی موفقیت دارم. امیدوارم امروز دستور جلسه بسیار خوب و پرباری در کنار هم داشته باشیم.

موضوع صحبت امروز، وادی هشتم و تأثیر آن بر من است. تیتر این وادی می‌گوید: «با حرکت راه‌ نمایان، می‌شود.» وقتی به مسیر خود نگاه می‌کنم، می‌بینم که رسیدن به وادی هشتم، یعنی پشت سر گذاشتن هفت وادی قبلی، فرآیند بزرگی بوده است. در وادی‌های گذشته آموختم که چگونه فکر کنم، چگونه خودم را هدفمند ببینم و چگونه مسئولیت زندگی‌ام را از دوش تقدیر یا دیگران بردارم و خود را مسئول بدانم. آموختم که آموزش‌ها را عملیاتی کنم، در وادی ششم حکم عقل را در قالب یک فرمانده بپذیرم و در وادی هفتم، راه درست و برداشت صحیح را بیابم؛ اما حالا در وادی هشتم هستم. جایی که باید حرکت کنم. با خود پرسیدم: چه زمانی و از کجا باید حرکت کرد؟

قبل از کنگره، تصور من این بود که تمام مشکلات، سختی‌ها و عدم آرامش من، تقصیر مسافرم است. فکر می‌کردم اگر مسافرم تغییر کند و اعتیادش درمان شود، زندگی من هم خوب خواهد شد؛ اما کنگره این دیدگاه را در من تغییر داد. فهمیدم که نه تنها مسافر، بلکه من هم باید آموزش ببینم و در کنار او تغییر کنم. من هم رفتارهای اشتباهی داشتم که نیاز به اصلاح و حرکت داشت. در قرآن آمده است: لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَیٰ «یعنی انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش» هیچ‌کس نمی‌تواند از بیرون بیاید و زندگی مرا به آرامش برساند. من باید خودم تلاش و حرکت کنم؛ اما این حرکت نباید بی‌هدف باشد؛ چرا که حرکت بدون تفکر، انسان را به بیراهه می‌برد. همان‌طور که همیشه یاد گرفته‌ایم، هر اقدامی باید با تفکر عمیق آغاز شود. همچنین، این حرکت نباید انفرادی باشد. ما در کنگره می‌دانیم که تکامل در جمع رخ می‌دهد. مطالعه یا گوش دادن به فایل‌های آموزشی در تنهایی، هرچند مفید است؛ اما حرکت واقعی زمانی است که در جمع همسفران و با حمایت راهنمایانی که مسیر را رفته‌اند، انجام شود.

وادی هشتم همچنین از جبران خسارت سخن می‌گوید. با نگاه به گذشته، می‌بینم که به صورت ناخواسته یا خواسته به خود، خانواده و جامعه‌ام خسارت‌هایی وارد کرده‌ام. پشیمانی به تنهایی کافی نیست. من باید در حد توانم حرکت کنم تا این خسارت‌ها را جبران کنم. این جبران، حتی اگر در ظاهر کوچک باشد، تأثیر بزرگی بر مسیر من خواهد داشت. در نهایت، به پیمان می‌رسم. پیمان برای من یعنی تعهد به عدم بازگشت به ارزش‌های گذشته و حرکت مقتدرانه به سمت ارزش‌های جدید، می‌خواهم پیمانی ببندم که نه تنها خودم، بلکه خانواده‌ام نیز بتوانند در کمال آرامش زندگی کنند و من بتوانم اثری مثبت و ماندگار بر جامعه بگذارم.

                                 در ادامه تقدیر از تعهدی لژیون سردار

مرزبان کشیک همسفر فخرالسادات
تایپیست: همسفر پریا رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
عکاس: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
ارسال: همسفر منصوره مرزبان خبری
همسفران نمایندگی الیگودرز