پادزهر

فرق رابطه مصرف کننده و موادمخدر با رابطه مسافر و موادمخدر مثل رابطه زن و مرد با رابطه زن و همسرش می باشد که رابطه اول بر اساس نياز و رابطه دوم بر اساس يک پيوند مقدس شکل گرفته است ارتباط مسافر با مواد مخدر نيز يک پيوند مقدس است.

در رابطه نوع اول مواد باعث تخريب و انحراف مي شود اما در رابطه بين مسافر با مواد مخدر مانند ارتباط زن و شوهر مي تواند زاينده و سازنده باشد.

البته اين امر مانند هر امر ديگري نيازمند بايدها و نبايدهايي است که رعايت آنها لازم است.

مسئله اعتياد شبيه مسئله برده داري است در حدود 250 سال پيش اين باور غلط وجود داشت که افرادي که رنگ پوستشان سياه است از نژاد بدي هستند و آنها را به شکل بسيار بدي در کشتي هاي کوچکي مي انداختند و به انگلستان مي بردند و در آنجا به فروش مي رساندند، وضعيت آنها به قدري وخيم بود که در راه نزديک به دو سوم آنها مي مردند.

يکي از نمايندگان مجلس انگليس به مخالفت با اين موضوع پرداخت او زماني که ديد تلاش هايش بي فايده است ترفندي به کاربست و افرادي را که ادعاي عدالت داشتند را سوار يک کشتي مجلل کرد و نزديک کشتي حامل بردگان برد که بوي بدي مي داد افرادي که سوار کشتي بودند علت بوي بد را جويا شدند و او شروع کرد به بازگو کردن حقايق آنها که تا قبل از اين برده داري را بدون ايراد قلمداد مي کردند با اين کار ديدگاهشان عوض شد و با اين نماينده مجلس در مخالفت با برده داري هم راه او شدند تا سرانجام موفق به از بين بردن نظام برده داري شدند.

آدم ها ممکن است مدت ها از يک اشتباه دفاع کنند به خاطر اينکه ماهيت آن را نمي دانند و زماني که حقيقت را ديدند از حمايت آن دست بکشند در مصرف مواد هم اگر شخصي فکر کند مواد مخدر چيز خوبي است تنها راه مناسب براي او سقوط آزاد تا آن طرف قضيه را نيز ببيند درست مثل داستان کشتي بردگان که افراد فقط کار کردن و سود اين افراد را مي ديدند اما وقتي وضعيت آنها را مشاهده کردند نظرشان تغيير کرد.

اين خواسته مواد مخدر است که انطرف مصرف مواد ناشناخته بماند چون اگر فرد سقوط آزاد داشته باشد و خماري را تجربه کند ديگر هيچ گاه مصرف مواد را خوب نمي داند.

افراديکه از جنگ دفاع مي کنند نيز فقط افتخارات، رژه هاي منظم و زيبا و ... را مي بينند و صحنه هاي کشتار قطع عضو و ديگر چيزها را نمي بينند و گرنه از جنگ صحبت نمي کردند.

مسئله ديگر دستيبابي به خواسته ها و افتخارات است سوالي که ممکن است پيش بيايد اين است که چرا به خواسته هايمان نمي رسيم واقعيت امر اين است که خدا تمام بندگانش را دوست دارد و از طرف ديگر خداوند در برآوردن نيازهاي بندگان هيچ محدوديتي ندارد مثلا اگر بخواهد به هر بنده اش يک کهکشان بدهد باز هم کم نمي آورد اما مشکل در ظرفيت ماست که اگر نداشته باشيم مي تواند ما را انهدام کند ممکن است گاهي فرد از روبرو شدن با يک کار ترس داشته و زماني که با آن روبرو شد اين ترس زياد و زياد تر شود و در نهايت به عصبانيت برسد و همه چيز را خراب کند و وقتي به خواسته اش نرسد فکر کند به آخر خط رسيده اما در واقع زمان رسيدن به خواسته فرا نرسيده و هر کاري بکند فايده ندارد.

فرض کنيد يک ميوه کال است و سه ماه ديگر مي رسد شما هر چه قدر دعا کنيد آب بدهيد و کود بدهيد فايده اي ندارد تا زمان خودش فرا برسد آن کسي که تلاش مي کند و تمام بايدها و نبايدهاي لازم را رعايت مي کند اما به هدفش نمي رسد گره کارش در ظرفيت است و اگر به خواسته اش برسد ولي ظرفيت آن را نداشته باشد زمينه بدبختي و سقوط خود را فراهم مي کند همانگونه که خواستن مهم است گاهي نخواستن هم اهميت دارد.

خواست تنها ما را به هدف نمي رساند بلکه فرمان نيز بايد صادر شود و اين زماني اتفاق مي افتد که ظرفيت رسيدن به خواسته در ما ايجاد شود اين لطف خداوند است که چيزي را که ما ظرفيتش را نداريم به ما نمي دهد و گرنه اگر آن به ما داده شود و ما را دچار مشکل کند حل آن مشکل به مراتب سخت تر و آزار دهنده تر است.

آزمايش نشان نشان داده اگر دو جسم داشته باشيم که جرم يکي دو برابر جرم ديگري باشد به هر دو يک اندازه زور و زمان بدهيم نتيجه جالبي به دست مي آيد جسمي که کوچک تر است انرژي اي که به دست مي آورد دو برابر انرژي جسم بزرگ تر است در اين جا جرم زياد مانع از کسب انرژي است جرم حکم جهل را دارد مثلا مصرف کننده اي که خود را از ديگران برتر مي بيند دچار جهل است و راهنمايي ديگران را براي درمان نمي پذيرد و همیشه اسير اعتياد مي ماند، اما کسي که جهلش در مقابل راهنمايي ديگران کمتر است و مقاومت بي مورد از خود نشان نمي دهد شتاب خوبي پيدا مي کند و زود به رهايي مي رسد اما در مقابل فشار نيروهاي منفي مقاومت کردن مي شود دانايي مثلا در مورد حسادت کسي که دو برابر ديگري مقاومت مي کند کمتر اسير اين ضد ارزش مي شود استعداد و قدرت يادگيري انسانها چيز ثابتي نيست اگر انسان به طرف کاهش جهل خود حرکت کند قدرت يادگيري اش افزايش مي يابد و هر چه بر جهل خود بي افزايد قدرت يادگيري اش کاهش مي يابد پس انسان ها در ساختارهاي دروني باهم تفاوت ندارند و آنچه باعث تفاوت آنها مي شود ظرفيت آنها در به دست آوردن خواسته هاست و ظرفيت چيزي است که به وسيله ضدش به وجود مي ايد يعني اگر چيزي را از من گرفتن و من ناراحت نشدم ظرفيت داشتن آن را دارم ولي اگر ناراحت شدم معلوم مي شود ظرفيت آن را ندارم.

اگر ظرفيت چيزي مثلا پولدار شدن را نداشته باشيم اگر پولدار شويم همان ثروت ما را به طرف نابودي مي کشاند پس براي رسيدن به خواسته بايد ساختارهاي دروني خودمان را تغيير دهيم و تنها سختي اين کار به وجود آوردن ظرفيت در خودمان است.

براي رسيدن به شجاعت اول بايد ترس را تجربه کرد يا براي باهوش بودن بايد کند ذهني را تجربه کرد و در مجموع براي رسيدن به هر چيز ابتدا بايد ضدش را تجربه کرد و اگر تحمل اين تجربه را دارا بود ظرفيت داشتنش به وجود آمده زماني تحمل به وجود مي آيد که قدرت فشاري که به انسان وارد مي شود بيشتر از توانايي و دانايي او نباشد و گرنه باعث انهدام مي شود اين ويژگي که هر چه وارد بدن انسان مي شود ضدش را مي سازد هم در صور اشکار وجود دارد و هم در صور پنهان البته اين کار به آساني صورت نمي گيرد مثل تزريق واکسن که وقتي تزريق تا چند روز بدن را به هم مي ريزد اما اين بهم ريختگي بد نيست و سرانجام خوبي دارد اگر انسان توانست فشارهايي که بر او وارد مي شود را تحمل کند و ضدش را توليد کند داراي پتانسيل شده و در مسائل بزرگي که در زندگي به او فشار وارد مي شود سريع پادزهر آن را مي سازد.

انسان هاي بزرگ کساني بوده اند که پادزهر هر چيزي را توليد مي کردند براي رسيدن به اين توانايي خواست تنها کافي نيست و بايد تحمل زيادي هم داشت. اتفاقي که در درمان اعتياد افتاد شبيه اتفاقي بود که براي نيوتون افتاد او مي خواست قانون حرکت را پيدا کند اما به مسائلي رسيد که علم رياضي را دگرگون کرد آقاي مهندس دژاکام نيز در ابتدا مي خواستند اعتياد خودشان را درمان کنند که علم درمان اعتياد را يافتند و در وراي آن بسياري از بيماري ها درمان شدند در مسير خير ممکن است ما يک هدف داشته باشيم اما به اهداف ديگري که فکرش را هم نکرده بوديم دست يابيم.
 

با تشکر؛ همسفر میلاد عیدی
لژيون آقای ميرزايی