English Version
This Site Is Available In English

اعتیاد ; آغاز یک سقوط خاموش

اعتیاد ; آغاز یک سقوط خاموش

سیزدهمین جلسه از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ مسافران نمایندگی رفسنجان با استادی راهنمای تازه وارد مسافر حمید رضا، نگهبانی مسافر، عنایت و دبیری مسافر، میثم  با دستور جلسه «صورت‌مسئله اعتیاد»یکشنبه پنجم مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به فعالیت نمود.

خلاصه سخنان استاد:
به رسم ادب از جناب آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان، راهنمای درمان مواد و سیگارم، آقا محسن و همچنین کلیه خدمتگزارانی که امروز خدمت می‌کنند تا من به حال خوش برسم، تشکر و قدردانی می‌کنم.
دستور جلسه امروز «صورت‌مسئله اعتیاد» است. امروز ما همه در کنگره هستیم و کتاب «۶۰ درجه» و ۱۴ تصویر مصور آن، صورت‌مسئله اعتیاد را برای ما به تصویر می‌کشد. اگر ما صورت‌مسئله اعتیاد را به‌درستی بفهمیم، می‌توان گفت ۸۰ تا ۹۰ درصد درمان اعتیاد را فهمیده‌ایم. من امروز بعد از چهار سال حضور در کنگره، درک و برداشتی که از صورت‌مسئله اعتیاد دارم، قطعاً با روز اولی که وارد کنگره شدم متفاوت است. هر شخص به اندازه درک و فهمی که از صورت‌مسئله اعتیاد پیدا می‌کند، می‌تواند به درمان خودش کمک کند. ما در کنگره مثلثی به نام «مثلث درمان» داریم که از سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی تشکیل شده است. هر شخص معتاد، خواسته یا ناخواسته و به هر دلیلی مصرف‌کننده می‌شود؛ اما معمولاً دلیل اینکه چرا مصرف‌کننده شده است را نمی‌داند. حالا وقتی می‌خواهد درمان شود، دقیقاً باید به صورت‌مسئله اعتیاد برگردد. من قبل از اینکه به کنگره بیایم، مدتی مصرف‌کننده نبودم؛ حدود شش ماه تا یک سال مصرف نمی‌کردم و در یک N.G.O دیگر هم حضور داشتم، ولی متأسفانه هیچ‌وقت حالم خوب نبود. هر راهی را امتحان کرده بودم؛ قرص‌های گیاهی، روش URD و روش‌های مختلف ترک را انجام داده بودم. تمام این روش‌ها برای من فقط قطع مصرف بودند، اما هیچ‌وقت به حال خوب نرسیدم.
تا اینکه وارد کنگره شدم. به من گفتند حدود ۱۰ ماه زمان لازم است تا درمان بشوی. این موضوع برای من خیلی سنگین بود که بخواهم ۱۰ ماه صبر کنم، اما از طرف دیگر، خواسته من فقط درمان شدن بود. شاید اگر امروز به یک تازه‌وارد بگوییم که برای درمان باید ۱۰ ماه به کنگره بیاید، برایش سخت باشد و حتی ممکن است نیاید؛ اما من آمدم تا درمان شوم و شدم.

در آن زمان، سؤالات زیادی برایم وجود داشت؛ اینکه چرا باید موادم را پله‌پله کم کنم؟ در کنگره می‌گویند اگر شما ۱۰ ماه و یک روز مواد مصرف کنید، با کسی که ۱۷ یا ۲۰ سال مواد مصرف کرده، از نظر از کار افتادن سیستم‌های داخلی بدن تفاوتی ندارید؛ چون سیستم‌های تولیدکننده مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن دچار اختلال و غیرفعال شدن می‌شوند. امروز می‌دانم چرا داروی من کم می‌شود و چه چیزی جایگزین آن می‌شود. وقتی در این ۱۰ ماه، روش DST یعنی دژاکام، پله و زمان را درست انجام بدهیم، سیستم‌های داخلی بدن شروع به بازسازی و احیا می‌کنند. من فکر نمی‌کردم با تخریبی که به خودم وارد کرده بودم، با سقوط آزادی‌هایی که رفته بودم و با قرص‌هایی که مصرف کرده بودم، بدنم دوباره بتواند به تعادل برسد.
زمانی که مصرف‌کننده نبودم، پیش روان‌شناس رفتم و از او خواستم برای اینکه حالم بهتر شود، دارویی به من بدهد. وقتی دارو به من داده شد، حالم حتی بدتر شد. امروز اگر بخواهم همان قرص‌ها را تهیه کنم، اصلاً نمی‌توانم یکی از آنها را تهیه کنم. بابت این موضوع خدا را شکر می‌کنم که به کنگره آمدم و درمان شدم. واقعاً جای هزاران بار سپاسگزاری و شکرگزاری دارد.
در ادامه، در مورد جسم، روان و جهان‌بینی که در ابتدا به آن اشاره کردم، می‌خواهم توضیح بیشتری بدهم.

یک زمانی فقط دارویم را مصرف می‌کردم، ولی سی‌دی نمی‌نوشتم. نتیجه این بود که درمانم تقریباً صفر بود. اگر آموزش نبینیم، به تعادل نمی‌رسیم.
من بعد از چهار سال، تازه دارم سی‌دی‌هایم را می‌نویسم و از هر سی‌دی آموزش می‌گیرم و این آموزش‌ها به من کمک می‌کنند که حالم بهتر شود. بحث جسم، روان و جهان‌بینی دقیقاً همین‌جاست. آموزشی که من گرفته‌ام این است که فرمانبردار راهنمای خودم باشم. خیلی از سؤالاتی که در ذهن من وجود دارد، پاسخشان را در همین سی‌دی‌ها پیدا می‌کنم. اگر سی‌دی ننویسیم و آموزش نگیریم، به تعادل نمی‌رسیم و فقط ممکن است به مرحله قطع مصرف برسیم. جهان‌بینی من زمانی درست می‌شود که به تعادل برسم.
ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

 

تایپ : مسافر امیر لژیون یکم

عکس و بارگذاری : مسافر میلاد

مسافران نمایندگی رفسنجان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...