اولین دستور جلسات از شروع سال تحصیلی با «صورت مسئله اعتیاد» آغاز می‌شود که مشخص می‌کند این موضوع از اهمیت بی‌شماری برخوردار است.
هر مسئله‌ای از سؤالات بی‌جواب زیادی تشکیل شده است و برای حل هر مسئله، ابتدا باید بدانیم به دنبال چه موضوعی هستیم. یکی از مشکلات اعتیاد، هزاران سؤال بی‌جوابی بود که هیچ‌کس نتوانسته بود به آن‌ها پاسخ درست و منطقی بدهد. به دلیل ناآگاهی و بی‌تجربگی، این باور به وجود آمده بود که اعتیاد درمان ندارد و بیماری مرموز و پیش‌رونده‌ای است که هیچ پروتکل درمانی مشخصی برای آن نتوانسته‌اند مطرح کنند؛ زیرا اعتیاد یکی از پیچیده‌ترین مشکلاتی بود که فقط با اراده و تصمیم قابل حل نبود.
به همین دلیل، باید صورت مسئله اعتیاد را به‌درستی بشناسیم؛ زیرا اگر صورت مسئله درست نباشد، به راه‌حل درستی هم نخواهیم رسید. برای حل هر مسئله، در ابتدا باید آن موضوع را به‌درستی بشناسیم. درمان اعتیاد یک اتفاق ناگهانی نیست؛ بلکه روش و فرآیندی تدریجی برای بازگرداندن تعادل به شخص مصرف‌کننده است که در سه ضلع «جسم، روان و جهان‌بینی» قابل اجرا می‌باشد.
شناخت صورت مسئله اعتیاد، اولین گام برای خارج شدن از تاریکی‌هاست؛ اما حرکت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که شخص تصمیم قطعی برای تغییر، رشد و آموزش خود بگیرد. اولین خشت و بنا در کنگره۶۰، حل صورت مسئله اعتیاد بود که توسط مهندس حسین دژاکام در کنگره۶۰ و با الهام گرفتن از ماه مبارک رمضان انجام گرفت. ایشان توانستند مجهولات را به معلومات تبدیل کنند و راهی را ارائه دهند که بر پایه علم و تجربه استوار است.
در سال ۱۳۷۸، مقاله‌ای تحت عنوان «صورت مسئله اعتیاد و گروه‌بندی مصرف‌کنندگان» توسط مهندس حسین دژاکام منتشر شد. آقای مهندس با ۱۷ سال تجربه در مصرف مداوم موادی مانند تریاک، مشروب و حشیش و هم‌چنین پس از ترک‌های مداوم و ناموفق، به این موضوع پی بردند که مشکل از کجاست و مبدأ سفر را مشخص کردند.
ایشان دریافتند که علت اینکه فرد مصرف‌کننده، هرچه تلاش می‌کند، به موقعیت واقعی درمان نمی‌رسد، نداشتن شناخت کافی از انسان است. به همین دلیل، روی ساختار جسم انسان تحقیق کردند و یکی از کشفیات مهمی که به آن دست یافتند، روش تدریجی DST بود که آن را به کل جهان هدیه کردند.
سیستم ایکس، مواد شبه‌افیونی بدن و مخدرهای طبیعی و درون‌ریز بدن می‌باشد که در اثر مصرف مواد و عمل جایگزینی، دچار اختلال شده است. وقتی یک سیستم درست کار نکند، در ابتدا فیزیولوژی جسم را دچار مشکل می‌کند و سپس روان، خلق‌وخو، تفکرات و جهان‌بینی آن شخص را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شخص را از حالت طبیعی و تعادل خارج می‌کند.
درمان واقعی یعنی بازگرداندن تعادل به فرد مصرف‌کننده؛ که این عمل به‌صورت تدریجی و به روش DST انجام می‌گیرد تا شخص بتواند خواب کافی و به‌اندازه، مسئولیت‌پذیری و روابط سالم و هدفمند داشته باشد.
مهندس حسین دژاکام با تفکرات عظیم خود گره کور اعتیاد را باز کردند و علم و تجربه‌های خود را به اجرا درآوردند. پس از ۱۱ ماه، با به‌کارگیری روش DST به‌صورت تدریجی، موفق شدند اعتیاد را درمان کنند؛ با این تفاوت که کوچک‌ترین مشکلی برای شخص مصرف‌کننده به وجود نیاید و شخص از نظر جسم، روان و جهان‌بینی به تعادل لازم برسد.
چنانچه یکی از مؤلفه‌ها کامل نباشد، درمان حاصل نمی‌شود. مهندس حسین دژاکام کشف و یافته‌های خود را به‌صورت مقاله‌ای علمی به اولین کنگره پزشکان در علوم پزشکی زاهدان ارائه دادند و این مقاله و مقاله های دیگر ایشان مورد تأیید واقع شد و به‌صورت کتاب ۱۴ مقاله در اختیار همگان قرار گرفت.
منبع: «سی دی صورت مسئله اعتیاد»
نویسنده: راهنما همسفر عطیه (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون یکم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر هانا
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
223