ابزار باید در اختیار انسان باشد، نه انسان در اختیار ابزار. من فکر میکنم امروز سایت، فضای مجازی و هوش مصنوعی مثل یک ابزار هستند؛ نه خوب مطلق هستند و نه بد مطلق. مهم این است که من چطور از آنها استفاده کنم؛ همانطور که در کنگره یاد میگیریم هر چیزی میتواند در مسیر دانایی و رشد ما قرار بگیرد، یا اگر بدون آگاهی استفاده شود، باعث تخریب و اتلاف وقت شود.
برای مثال فضای مجازی میتواند باعث شود من خیلی سریع به یک مطلب آموزشی، یک مقاله یا آموزش کنگره دسترسی پیدا کنم و داناییام را بیشتر کنم؛ ولی اگر بدون هدف فقط در شبکههای اجتماعی بچرخم، ممکن است ساعتها از وقتم از دست برود.
هوش مصنوعی هم برای من میتواند یک ابزار کمککننده باشد؛ مثلاً برای پیدا کردن اطلاعات، مرتب کردن مطالب یا بهتر فهمیدن یک موضوع؛ ولی نباید جای تفکر و تجربه خودم را بگیرد. اگر هر چیزی را بدون فکر از هوش مصنوعی قبول کنم، در واقع دانایی خودم را کمتر میکنم، نه بیشتر.
به نظرم اصل مهم این است که ابزار در اختیار انسان باشد، نه انسان در اختیار ابزار. در کنگره یاد میگیریم که دانایی فقط دانستن نیست؛ باید بتوانیم دانستههایمان را به عمل تبدیل کنیم. بنابراین در استفاده از سایت، فضای مجازی و هوش مصنوعی هم باید آموزش ببینیم، تفکر کنیم و انتخاب کنیم که چه چیزی به رشد ما کمک میکند و چه چیزی فقط وقت و انرژی ما را میگیرد.
برای من، فضای مجازی و هوش مصنوعی زمانی ارزشمند هستند که در خدمت دانایی، آموزش و حرکت من باشند؛ نه اینکه جای حرکت و تفکر خودم را بگیرند.
نویسنده و رابط خبری: همسفر نادیا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
65