از فضای مجازی و هوش مصنوعی در کنگره۶۰ چگونه استفاده میکنم؟ اگر چند سال قبل از ما سؤال میشد فضای مجازی چه نقشی در زندگی انسان خواهد داشت، شاید پاسخ ما به چند کلمه مانند ارتباط، سرگرمی یا جستوجوی اطلاعات محدود میشد؛ اما امروز شرایط کاملاً متفاوت است. فضای مجازی دیگر فقط بخشی از زندگی ما نیست و به بستری تبدیل شده است که انسان در آن آموزش میبیند، ارتباط برقرار میکند و آموختههای خود را به دیگران منتقل میکند.
اکنون نیز در کنار فضای مجازی، پدیدهای به نام هوش مصنوعی با سرعت بسیار زیادی در حال گسترش است. به نظر من سؤال اصلی این نیست که آیا باید از این ابزارها استفاده کنیم یا خیر؟ زیرا این ابزارها به هر حال وارد زندگی انسان شدهاند. سؤال مهمتر این است که چگونه از آنها استفاده کنیم؟ در کنگره۶۰ ما آموختهایم که بسیاری از ابزارها به خودی خود نه خوب هستند و نه بد؛ این نوع استفاده ماست که میتواند نتیجهای سازنده یا مخرب ایجاد کند. به قول اقای مهندس دژاکام چاقو هم میتواند در آشپزخانه کاربرد داشته باشد، هم میتواند باعث قتل یک انسان شود. فضای مجازی و هوش مصنوعی نیز از همین قاعده پیروی میکنند.
یکی از ویژگیهای ارزشمند فضای مجازی این است که فاصله را تا حد زیادی بیمعنا کرده است. زمانی برای شنیدن یک سخن یا دریافت یک آموزش، حضور فیزیکی ضروری بود؛ اما امروز ممکن است فردی صدها یا حتی هزاران کیلومتر دورتر باشد و از طریق اینترنت به یک مطلب آموزشی دسترسی پیدا کند. این ویژگی برای کنگره۶۰ اهمیت زیادی دارد. شاید انسانی در شهری زندگی کند که هنوز شناختی از کنگره ندارد؛ شاید خانوادهای سالها درگیر مسئله اعتیاد باشد و نداند راه دیگری نیز وجود دارد؛ اما یک جستوجوی ساده در اینترنت میتواند او را با مطالب و آموزشهای کنگره آشنا کند.
بنابراین وقتی یک مقاله، تجربه، فایل صوتی، تصویر یا محتوای آموزشی صحیح در فضای مجازی منتشر میشود، ما دقیقاً نمیدانیم چه کسی و در چه زمانی آن را خواهد دید. ممکن است مطلبی که امروز منتشر میکنیم، ماهها بعد پاسخ سؤال انسانی باشد که حتی او را نمیشناسیم. به همین دلیل فضای مجازی را میتوان یکی از ابزارهای قدرتمند برای انتقال پیام دانست. در نوشتههای مرتبط با سایت کنگره۶۰ نیز از سالها قبل بر همین موضوع، یعنی رساندن پیام رهایی و در دسترس قرار دادن آموزشها برای افرادی که امکان حضور ندارند تأکید شده است.
در فضای مجازی حجم عظیمی از اطلاعات وجود دارد؛ اما زیاد بودن اطلاعات الزاماً به معنای زیاد بودن دانایی نیست. ممکن است انسان ساعتها در شبکههای اجتماعی حضور داشته باشد، صدها مطلب بخواند و دهها ویدئو مشاهده کند؛ ولی در پایان چیزی به دانایی او اضافه نشده باشد. در سالهای اخیر هوش مصنوعی نیز وارد مرحله تازهای شده است. امروز این فناوری میتواند در چند ثانیه حجم زیادی از اطلاعات را دستهبندی کند، متن را ویرایش کند، پیشنهاد بدهد، ترجمه انجام دهد، سؤال ایجاد کند و حتی برای بهتر نوشتن و بهتر فهمیدن یک موضوع به ما کمک کند. به نظر من در کنگره۶۰ نیز میتوان از هوشمصنوعی استفاده کرد؛ اما با یک شرط بسیار مهم «هوش مصنوعی باید دستیار تفکر ما باشد، نه جایگزین تفکر ما.»
برای مثال فرض کنیم قرار است درباره یکی از دستور جلسات مقالهای بنویسم. میتوانم ابتدا سیدی یا منبع مربوط به آن موضوع را گوش کنم، آموزش خودم را دریافت کنم، درباره آن فکر کنم و برداشت و تجربه خودم را بنویسم؛ سپس از هوشمصنوعی بخواهم به من کمک کند متنم منظمتر شود، غلطهای نگارشی آن اصلاح شود یا جملهبندی آن روانتر گردد. این استفاده با حالتی که فقط عنوان دستور جلسه را به هوش مصنوعی بدهیم و بگوییم یک مقاله برای من بنویس، تفاوت بسیار زیادی دارد. در حالت اول من فکر کردهام و ابزار به من کمک کرده است؛ ولی در حالت دوم ابزار به جای من فکر کرده است. اگر مراقب نباشیم ممکن است در ظاهر مقالات بیشتری تولید کنیم؛ اما در باطن فرصت فکر کردن، نوشتن و رشد کردن را از خودمان گرفتهایم.
منبع: سخنان مهندس دژاکام
نویسنده: همسفر محنا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی باغستان کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
91