صراط مستقیم در کنگره یعنی حرکت بر اساس قوانین و آموزش‌هایی که کنگره در اختیار ما قرار داده است

جلسه پنجم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر جلیل، دبیری مسافررضا و استادی مسافر راهنما جلیل با دستور جلسه(وادی هفتم و تاثیر آن بر روی من) سه شنبه 24شهریور 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان جلیل هستم یک مسافر

دستور جلسه این هفته، وادی هفتم است. پیش از ورود به بحث، لازم می‌دانم به راهنمای محترم و همچنین عزیزانی که در مسیر خدمت و رهایی هستند تبریک عرض کنم. هدف اصلی ما در کنگره ۶۰، رسیدن به رهایی، تعادل و زنده شدن دوباره نفس انسان است. ما زمانی وارد کنگره شدیم که بسیاری از قوانین زندگی را نمی‌دانستیم. تفکرات و انتخاب‌های نادرست باعث شد وارد مسیر اعتیاد شویم و برای رهایی نیز راه‌های مختلفی را تجربه کنیم، اما نتیجه مطلوب حاصل نشد. با ورود به کنگره ۶۰، برای نخستین‌بار با یک مسیر مشخص و علمی برای درمان اعتیاد روبه‌رو شدیم. در وادی هفتم با موضوع «رمز و راز کشف حقیقت، یافتن راه و آنچه برمی‌دارد» روبه‌رو هستیم. به نظر من یکی از مهم‌ترین مفاهیم این وادی، پیدا کردن راه صحیح است. راه درمان اعتیاد در کنگره ۶۰ پیدا شده و صورت مسئله اعتیاد نیز برای ما روشن شده است. روش DST، داروی OT، آموزش‌ها و راهنمایی راهنما، ابزارهایی هستند که در اختیار ما قرار گرفته‌اند. اما پیدا کردن راه به‌تنهایی کافی نیست. همان‌گونه که داشتن یک جاده به معنای رسیدن به مقصد نیست، شناختن مسیر درمان نیز بدون حرکت صحیح، ما را به هدف نمی‌رساند. باید قوانین مسیر را بشناسیم و به آن‌ها عمل کنیم. در کنگره ۶۰ درمان شامل سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است. جسم با روش DST و داروی OT به درمان می‌رسد، اما روان و جهان‌بینی نیازمند آموزش و زمان هستند. بنابراین یک سفر اولی نباید تصور کند که صرفاً با مصرف دارو به پایان درمان رسیده است. آموزش، حضور منظم، گوش به فرمان بودن و حرکت در مسیر تعیین‌شده، بخش مهمی از درمان است. اگر به وادی‌ها توجه کنیم، از وادی اول که با تفکر آغاز می‌شود، به‌تدریج به مرحله حرکت و فرمان عقل می‌رسیم و در وادی هفتم، مسئله یافتن راه و حرکت در مسیر صحیح مطرح می‌شود. این مسیر همان صراط مستقیم است. صراط مستقیم در کنگره یعنی حرکت بر اساس قوانین و آموزش‌هایی که کنگره در اختیار ما قرار داده است. یعنی وقتی راهنما مسیری را برای ما مشخص می‌کند، به جای مقایسه خود با دیگران و گرفتار شدن در حاشیه‌ها، روی سفر خودمان تمرکز کنیم. یکی از مسائلی که می‌تواند ما را از مسیر دور کند، کنجکاوی‌های بی‌مورد است. یک سفر اولی ممکن است دائماً خود را با دیگران مقایسه کند و بپرسد چرا داروی فرد دیگری متفاوت است، چرا سفر او به شکل دیگری انجام می‌شود یا چرا شرایط دیگران با او تفاوت دارد. این مسائل نباید باعث انحراف ما از مسیر درمان شود. هر فرد شرایط و مسیر خاص خودش را دارد و راهنما بر اساس وضعیت همان شخص راهنمایی می‌کند. بنابراین باید به جای توجه به سفر دیگران، به سفر خودمان توجه داشته باشیم. همچنین نباید تصور کنیم قوانین و آموزش‌های کنگره فقط برای سفر اول هستند. در سفر دوم نیز انسان همچنان به آموزش، سحرخیزی، برنامه‌ریزی، نوشتن سی‌دی، خدمت و حرکت در مسیر نیاز دارد. جایگاه انسان تغییر می‌کند، اما قوانین زندگی تغییر نمی‌کنند. کنگره ۶۰ راه را پیدا کرده و کلید را نیز در اختیار ما گذاشته است. اکنون وظیفه ما این است که از این کلید استفاده کنیم و در مسیر حرکت نماییم. بنابراین اگر بخواهم مفهوم وادی هفتم را در چند جمله بیان کنم، می‌توانم بگویم: راه درمان پیدا شده است؛ اما رسیدن به مقصد، نیازمند حرکت صحیح در آن راه است. رمز و راز موفقیت، شناخت قوانین، گوش به فرمان بودن، آموزش گرفتن، داشتن تفکر صحیح و حرکت در صراط مستقیم است. اگر این اصول را رعایت کنیم، به‌تدریج جسم، روان و جهان‌بینی ما به تعادل نزدیک می‌شود و می‌توانیم طعم واقعی رهایی و حال خوش را تجربه کنیم.
از توجه و سکوت زیبای شما عزیزان سپاسگزارم.
 

رهایی لژیون ویلیام

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافرمحمد لژیون هفتم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان