به اعتقاد من، یکی از مهم‌ترین کشفیات در زمینه درمان اعتیاد همین پیدا کردن راه درست است

جلسه چهارم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر حامد، دبیری مسافرعلی و استادی مسافر محمود با دستور جلسه(وادی هفتم و تاثیر آن بر روی من) یکشنبه 22شهریور 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمود هستم یک مسافر

سلام و عرض ادب و احترام خدمت همه دوستان و عزیزان. از حضور در این جلسه انرژی بسیار خوبی گرفتم و امیدوارم شرایط به گونه‌ای باشد که بتوانیم به همه عزیزانی که در این مسیر حرکت می‌کنند تبریک بگوییم و برای همه دوستان آرزوی موفقیت و سربلندی داشته باشیم. امروز در هفتمین دستور جلسه قرار داریم؛ دستور جلسه‌ای که برگرفته از وادی هفتم است: «کشف حقیقت در دو چیز است، یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم.» به نظر من این دستور جلسه واقعاً جای تفکر زیادی دارد. هر کدام از ما می‌توانیم به این موضوع فکر کنیم که از این وادی چه برداشتی داشته‌ایم و در طول مسیری که طی کرده‌ایم، چه چیزهایی یاد گرفته‌ایم. دوستان قدیمی‌تر که سال‌هاست در کنگره حضور دارند، مسیر بیشتری را طی کرده‌اند و تجربه‌های بیشتری به دست آورده‌اند و در مقابل، افرادی که تازه وارد سفر اول شده‌اند، شاید برای اولین سال است که با این آموزش‌ها روبه‌رو می‌شوند. بنابراین طبیعی است که برداشت هر شخص متناسب با مرحله‌ای باشد که در آن قرار دارد. اگر به گذشته نگاه کنیم، می‌بینیم که نیاز انسان به درمان اعتیاد و پیدا کردن راهی برای رهایی، در طول زمان به وجود آمده است. زمانی درمان اعتیاد و رهایی از مواد مخدر برای بسیاری از انسان‌ها یک آرزو بود. فرد مصرف‌کننده می‌دانست که اعتیاد به خودش، خانواده و جامعه آسیب می‌زند، اما راه مشخص و مؤثری برای درمان در اختیار نداشت. در چنین شرایطی، آقای مهندس مسیر و روش جدیدی را مطرح کردند؛ روشی که در آن زمان در هیچ جای دنیا به این شکل اجرا نشده بود و برای نخستین بار در ایران به اجرا درآمد. این روش در طول زمان مورد آزمایش و تجربه قرار گرفت و نتیجه آن نشان داد که راه درمان پیدا شده است. امروز تعداد زیادی از انسان‌ها وارد کنگره شده‌اند و تعداد زیادی نیز به رهایی رسیده‌اند. وقتی این نتایج را می‌بینیم، متوجه می‌شویم که پیدا کردن راه صحیح در درمان اعتیاد چه اهمیت بزرگی داشته است. به اعتقاد من، یکی از مهم‌ترین کشفیات در زمینه درمان اعتیاد همین پیدا کردن راه درست بوده است. اگر بخواهیم درباره حقیقت صحبت کنیم، حقیقت چیزی است که بوده، هست و خواهد بود. اعتیاد نیز واقعیتی است که بوده، هست و خواهد بود. با توجه به شرایط موجود، به نظر من اعتیاد هیچ‌گاه به طور کامل از جهان ریشه‌کن نخواهد شد. حتی اگر کنگره ۶۰ در آینده قدرت و توان بسیار بیشتری پیدا کند، باز هم نمی‌توان گفت که اعتیاد به طور کامل از بین خواهد رفت. اما مسئله مهم این است که ما راه درست را پیدا کنیم و بتوانیم رفتار و نگرش خودمان را اصلاح کنیم. ما نمی‌توانیم مسئول تغییر دادن تمام انسان‌ها باشیم. ابتدا باید از خودمان شروع کنیم. اگر خودمان به تعادل برسیم و آموزش‌ها را در زندگی به کار بگیریم، آن زمان می‌توانیم نتیجه این مسیر را در وجود خودمان ببینیم. یکی از موضوعاتی که برای من اهمیت دارد، مسئله تبلیغ و انتقال این راه به دیگران است. ما امروز همه می‌دانیم که مواد مخدر چه آسیب‌هایی به انسان، خانواده و جامعه وارد می‌کند. بسیاری از ما حتی قبل از ورود به کنگره هم می‌دانستیم که اعتیاد چیز خوبی نیست، اما با وجود این دانستن، باز هم وارد مصرف شدیم و ادامه دادیم. این موضوع نشان می‌دهد که دانستن به تنهایی کافی نیست. بین دانستن و رسیدن به دانایی مؤثر تفاوت وجود دارد. انسان ممکن است بداند کاری اشتباه است، اما هنوز توان تغییر آن را نداشته باشد. زمانی که آموزش و دانایی به مرحله‌ای برسد که در رفتار و عملکرد انسان تأثیر بگذارد، آن زمان می‌توان گفت که دانایی در زندگی ما به اجرا درآمده است. در کنگره ۶۰ ما یاد می‌گیریم که درمان فقط کنار گذاشتن مواد نیست. انسان باید به تدریج جسم، روان و تفکر خود را بازسازی کند و به تعادل برسد. وقتی انسان به تعادل نزدیک می‌شود، می‌تواند زندگی خود را بهتر اداره کند، مسئولیت‌پذیرتر باشد و رابطه بهتری با خانواده و جامعه داشته باشد. به نظر من درمان واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان بعد از رهایی بتواند زندگی خود را دوباره بسازد. امروز وقتی راهنما، مرزبان، ایجنت، دیده‌بان و سایر خدمتگزاران را در کنگره می‌بینیم، نتیجه این مسیر برای ما قابل مشاهده است. بسیاری از این افراد زمانی خودشان با مشکل اعتیاد روبه‌رو بوده‌اند، اما امروز به رهایی رسیده‌اند و در جایگاه خدمت به دیگران کمک می‌کنند. این موضوع برای من یکی از نشانه‌های پیدا شدن راه صحیح است؛ زیرا اگر راه درست باشد، باید نتیجه آن را در زندگی انسان مشاهده کنیم. به نظر من خدمت نیز یکی از برداشت‌های ارزشمند از این مسیر است. انسان زمانی که به رهایی و تعادل نزدیک می‌شود، می‌تواند بخشی از توان و انرژی خود را برای کمک به دیگران قرار دهد. در واقع خدمت فقط کمک کردن به دیگران نیست؛ خود انسان نیز در مسیر خدمت آموزش می‌گیرد و رشد می‌کند. در کنگره، هر شخصی متناسب با جایگاه و مرحله‌ای که در آن قرار دارد، برداشت خودش را از آموزش‌ها دارد. ممکن است یک مسافر تازه‌وارد برداشت متفاوتی از یک دستور جلسه داشته باشد و یک مسافر قدیمی‌تر برداشت دیگری.

ایپ و ویرایش: مسافر علیرضا لژیون ششم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر رسول لژیون سوم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان