هیچ تغییر واقعی بدون حرکت و عمل اتفاق نمی‌افتد

هر انسانی در مسیر زندگی با فراز و نشیب‌ها، انتخاب‌ها و پرسش‌های زیادی روبه‌رو می‌شود. گاهی آن‌قدر درگیر مشکلات می‌شویم که فقط به دنبال راهی برای رهایی هستیم؛ اما کمتر به این فکر می‌کنیم که آیا راهی که انتخاب کرده‌ایم، ما را به مقصد درست می‌رساند یا نه؟ برای من آشنایی با آموزش‌های کنگره‌۶۰ باعث شد، نگاه متفاوتی به زندگی، مشکلات و حتی خودم پیدا کنم. در میان این آموزش‌ها وادی هفتم جایگاه ویژه‌ای برای من دارد؛ زیرا به من یادآوری می‌کند که برای رسیدن به حقیقت تنها خواستن کافی نیست، ابتدا باید راه درست را پیدا کنم و سپس با تلاش، صبر و عمل در آن مسیر حرکت کنم. وادی هفتم برای من مانند چراغی است که در زمان سردرگمی، مسیر را روشن می‌کند و به من می‌گوید، نتیجه‌ای که در زندگی به دست می‌آورم، ارتباط مستقیمی با راهی دارد که انتخاب می‌کنم و تلاشی که در آن مسیر انجام می‌دهم.

وادی هفتم می‌گوید: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است، یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم.» اگر بخواهم وادی هفتم را خیلی ساده و خودمانی تعریف کنم؛ باید بگویم این وادی مثل یک «نقشه گنج» است. ما در شش وادی قبلی یاد گرفتیم که چگونه فکر کنیم، چگونه مسئولیت‌پذیر باشیم و چگونه برای خودمان ارزش قائل شویم. حالا در وادی هفتم، وقت آن است که ببینیم چگونه باید در دنیای واقعی حرکت کنیم. این وادی دو بخش اصلی دارد که مانند دو بال یک پرنده در کنار هم عمل می‌کنند. یافتن راه، اولین قدم هوشمندانه است. خیلی وقت‌ها ما در زندگی به دنبال تغییر هستیم. مثلاً می‌خواهیم حالمان خوب شود یا می‌خواهیم رابطه‌مان با مسافرمان بهتر شود؛ اما نکته مهم اینجاست، آیا راهی که انتخاب کرده‌ایم، راه درست است؟ خیلی‌ها با نیت خیر، راهی را انتخاب می‌کنند؛ اما چون راه اشتباه است به جای رسیدن به مقصد، سر از ناکجاآباد درمی‌آورند. در کنگره‌۶۰، وادی هفتم به ما گوشزد می‌کند که قبل از دویدن، ابتدا فکر کنیم و راه درست را پیدا کنیم. راه درست، راهی است که ما را به صلح، آرامش و تعادل برساند؛ نه راهی که فقط یک مسکن موقت باشد.

فرض کنیم راه را پیدا کرده‌ایم. حالا مرحله دوم شروع می‌شود؛ یعنی برداشت کردن. مثلاً ما بهترین بذر را در اختیار داریم؛ اما اگر آن را در خاک مرده بکاریم و به آن آب ندهیم، مسلماً میوه‌ای هم نخواهد داد. در وادی هفتم یاد می‌گیریم که بعد از پیدا کردن راه باید عمل کنیم. برداشت ما از این راه به میزان تلاش، صبر و فرمان‌برداری ما بستگی دارد. کسی که در کنگره‌۶۰ فقط حضور فیزیکی دارد با کسی که سی‌دی می‌نویسد، در جلسات مشارکت می‌کند و آموزش‌ها را در زندگی خود به کار می‌گیرد، قطعاً برداشت یکسانی نخواهد داشت. در پایان وادی هفتم به ما یادآوری می‌کند که «کشف حقیقت» و رسیدن به حال خوش و تعادل اتفاقی نیست، بلکه فرمول مشخصی دارد، اگر راه را پیدا کنیم برای رسیدن به هدف تلاش کنیم به آرامش و حقیقت می‌رسیم؛ بنابراین اگر می‌خواهیم به حال خوش و تعادل برسیم؛ باید ابتدا راه درست را پیدا کنیم و سپس با صبر، تلاش و عمل کردن در آن مسیر حرکت کنیم.

وادی هفتم برای من یک پیام بسیار ساده اما عمیق دارد که اگر می‌خواهم به حقیقت، آرامش و حال خوش برسم؛ باید ابتدا راه درست را پیدا کنم و سپس برای رسیدن به نتیجه در آن راه حرکت و تلاش کنم. در نهایت بزرگ‌ترین برداشت من از وادی هفتم این است که هیچ تغییر واقعی بدون حرکت و عمل اتفاق نمی‌افتد. من باید راه را پیدا کنم، حرکت کنم، آموزش بگیرم، صبر کنم و اجازه بدهم نتیجه تلاش‌هایم به مرور نمایان شود. به امید روزی که بتوانم از این مسیر بهترین برداشت را داشته باشم و آنچه می‌آموزم، نه فقط در کلام، بلکه در تمام زندگی‌ام جاری کنم.

رابط خبری: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر بهاره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امین قم