مسیر عشق همیشه آسان نیست

عشق را نباید فقط در رابطه با یک انسان یا یک موضوع خاص ببینیم. عشق واقعی، عشق به هستی، زندگی و حیات است؛ وقتی انسان عاشق باشد، نگاهش به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به‌دنبال پیدا کردن عیب و ایراد دیگران نیست؛ چون می‌داند هر انسانی هم خوبی دارد و هم بدی. هر انسانی دو چهره دارد؛ یک چهره مثبت و یک چهره منفی. رفتار ما می‌تواند باعث شود که دیگران چهره خوب یا بد خودشان را به ما نشان بدهند.

اگر با محبت و احترام برخورد کنیم، احتمال این‌که طرف مقابل هم خوبی خودش را نشان بدهد بیشتر می‌شود؛ اما اگر با خشم و کینه رفتار کنیم، ممکن است چهره منفی او را بیدار کنیم. پس قبل از این‌که دیگران را قضاوت کنیم، باید به رفتار خودمان نگاه کنیم. گاهی ایرادی که در دیگران می‌بینیم، به‌خاطر ناآگاهی خودمان است.

عشق باعث می‌شود انسان صبر بیشتری داشته باشد، راحت‌تر ببخشد و کمتر به‌دنبال جبران باشد. بخشیدن واقعی یعنی کاری را انجام بدهیم، بدون این‌که منتظر باشیم چیزی در مقابلش دریافت کنیم؛ همان‌طور که خداوند به انسان می‌بخشد و منتظر پس گرفتن آن نیست. به نظر من عشق واقعی فقط حرف زدن درباره محبت نیست؛ بلکه باید در رفتار و کردار ما دیده شود.

اگر عشق در وجود انسان قوی شود، حتی سختی‌های مسیر هم قابل‌ تحمل‌تر می‌شوند. مسیر عشق همیشه آسان نیست و به صبر، استقامت و آموزش نیاز دارد. در کنگره یاد می‌گیریم که برای تغییر کردن باید حرکت کنیم؛ هیچ‌کس با حرف زدن به روشنایی نمی‌رسد؛ باید از تاریکی‌ها عبور کنیم و در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم. خرد جهانی نیز انسان را به سمت ارزش‌ها هدایت می‌کند.

دروغ نگفتن، کم‌فروشی نکردن و ظلم نکردن، چیزهایی هستند که هم عقل و خرد آن‌ها را می‌پذیرد و هم خداوند به آن‌ها سفارش کرده است. بنابراین مسیر درست، آن‌قدرها هم پیچیده نیست. اگر انسان به ندای عقل خودش گوش بدهد و در مسیر ارزش‌ها حرکت کند، قدم‌‌به‌قدم به آرامش نزدیک می‌شود. به نظر من، پیام مهم این بخش این است که عشق فقط یک احساس نیست؛ بلکه نوع نگاه و روش زندگی ماست.

اگر عشق را در خودمان پرورش بدهیم، نگاه ما به انسان‌ها و زندگی تغییر می‌کند و دیگر همه‌چیز را از زاویه منفی نمی‌بینیم. یاد می‌گیریم به‌جای ایراد گرفتن از دیگران، ابتدا خودمان را اصلاح کنیم؛ یاد می‌گیریم ببخشیم، صبر کنیم و در مسیر درست حرکت کنیم. در نهایت، عشق می‌تواند تاریکی‌های درون انسان را به روشنایی تبدیل کند. شاید یکی از مهم‌ترین نشانه‌های عشق این باشد که انسان تلاش کند خودش بهتر شود تا بتواند برای دیگران نیز منشأ آرامش و خوبی باشد.

منبع: سی‌دی وادی چهاردهم (بخش ۶)
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون بیستم)
رابط خبری:  راهنما همسفر اکرم
ارسال: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هفدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حر