وقتی مصرف کننده هستیم ،فرماندهی جسم در دست مواد مخدر است

جلسه اول از دوره هشتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی دزفول با دستور جلسه: از فرمانبرداری تا فرماندهی . با استادی ایجنت مسافر پژمان نگهبانی موقت مسافر سهراب و دبیری موقت مسافر طالب در روز سه‌شنبه در تاریخ ۱۴۰۵/۶/۱۷راس ساعت ۱۷ آغاز بکار نمود:

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، پژمان هستم، یک مسافر.

از آقای مهندس و خانواده محترمشان سپاسگزارم بابت این مسیر که ما بتوانیم اینجا بیاییم، آموزش بگیریم و در این راه حرکت کنیم.

دستور جلسه امروز «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. بخشی از این جلسه نیز به جشن دیده‌بان پنجشنبه مربوط می‌شود. من خودم وقتی وارد کنگره شدم، با این دستور جلسه مواجه شدم. به من گفتند از فرمانبرداری تا فرماندهی، و من تعجب کردم که مگر اینجا ارتش است که باید فرمانبردار باشیم تا فرمانده شویم؟ یادم آمد که از سربازی می‌توان به سرداری رسید، به شرطی که فرمانبردار باشیم.

در کنگره، آقای مهندس، راهنماها و استاد امین مفاهیم کلمات را برای ما می‌شکافند. فرمانبردار بودن به این معنی است که برای رسیدن به رهایی، باید کاملاً مطیع آموزش‌های کنگره برای درمان اعتیاد باشیم؛ نه مسائل کاری یا خانوادگی. کنگره هیچ دخالتی در آن مسائل ندارد. تنها فرمان و آموزش‌هایی که صادر می‌شود، برای درمان اعتیاد و حرکت از تاریکی به روشنایی است.

اگر کسی فرمانبردار نباشد، قطعاً نمی‌تواند به فرماندهی جسم خود برسد. وقتی مصرف‌کننده هستیم، فرماندهی جسم در دست مواد مخدر است. برای گرفتن فرماندهی جسم خود، باید فرمانبردار باشیم: سی‌دی بنویسیم، در کارگاه‌های آموزشی شرکت کنیم، در سرنشین و ورزش پارک حضور داشته باشیم تا پیوندمان با کنگره روزبه‌روز محکم‌تر شود و به رهایی برسیم.

من خودم وقتی این موضوع را پذیرفتم و با تسلیم وارد کنگره شدم، قبول کردم که مسیر زندگی‌ام اشتباه بوده و میوه‌اش خوب نبوده است. از منیت، تکبر و غرور خارج شدم، حرف راهنما را پذیرفتم و آموزش‌های کنگره را جدی گرفتم. این آموزش‌ها برای من بسیار مؤثر بود. شعار کنگره «معرفت، عدالت و عمل صالح» است. عمل صالح وقتی معنا پیدا می‌کند که در موقعیتی قرار بگیری که بتوانی کار ضد ارزشی انجام دهی، اما انجام ندهی.

خدا را شکر که همه ما در این مسیر حرکت می‌کنیم. برای پالایش و رسیدن به وادی پنجم و ششم، باید رجوع‌ها را به‌موقع انجام دهیم و در جلسات حضور داشته باشیم، چون همه ما بر یکدیگر تأثیرگذار هستیم؛ به‌ویژه الگوهایی که خوب حرکت می‌کنند و سفر اولی‌هایی که درمان خوبی دارند.

بخش دیگری از جلسه به هفته آینده مربوط است؛ جشن دیده‌بان. هفته دیده‌بان را به آقای مهندس تبریک می‌گویم. عزیزانی که ۲۷ یا ۸ سال خدمت کرده‌اند، واقعاً از بسیاری از خواسته‌های خود گذشته‌اند. خدمت در این مسیر آسان نیست. اگر به کلام آقای مهندس ایمان داریم، باید بدانیم که این کلام‌ها راه درست زندگی را به ما نشان داده‌اند. انسان فراموشکار است و نباید قبله خود را فراموش کند. قبله ما پیشکسوتان و دیده‌بانان هستند. ما ۱۴ دیده‌بان داریم که قانون‌گذاران کنگره ۶۰ و در کنار مهندس هستند؛ کسانی که راه را به ما نشان دادند و احترامشان واجب است.

این هفته جشن دیده‌بان را برگزار می‌کنیم تا نشان دهیم خدمتی که شما انجام دادید و امانتی که به دست ما سپردید را می‌بینیم. هر فردی که اینجا به رهایی می‌رسد، یک خانواده پشت سر اوست که چه بلاهایی از مصرف مواد کشیده است. اگر این آسیب‌ها را نبینیم، به درمان واقعی نمی‌رسیم. پیوند ما، پیوند محبت است و هیچ اجباری در آن وجود نداردتکنگره ۶۰ اجباری ندارد. بعد از رهایی، هر فردی که دوست داشته باشد می‌ماند. همه افراد در کنگره ۶۰ رایگان خدمت می‌کنند و هیچ‌کس از هیچ فردی پولی نمی‌گیرد. کنگره ۶۰ کاملاً رایگان است. فردی که دوست دارد پهلوان شود، می‌بخشد و قدرت بخشش را یاد می‌گیرد. کنگره به ما هیچ اجباری ندارد.

من خودم شخصاً بیش از سه بار پیش آقای مهندس رفتم. با تمام وجودم دوست داشتم این کار را انجام دهم، چون هرچه امروز دارم از کنگره است. اینکه صبح از خواب بیدار شوم و به مواد احتیاجی نداشته باشم، اینکه دنبال ساقی نباشم، این‌ها برای من بسیار ارزشمند است. من بنده کسی نیستم، چون وقتی مصرف‌کننده هستی، بنده مواد هستی و بعد از آن بنده ساقی. اگر او نباشد، حالت هم خوب نیست.

بسیار ممنونم. امیدوارم این هفته بتوانیم در حد توانمان کاری انجام دهیم که ارزشش را داشته باشد و دلنوشته‌هایمان را در پاکت بگذاریم. بیماری اعتیاد از سرطان هم بدتر است؛ سرطان یک جای بدن را می‌زند، اما اعتیاد به جسم، روان و جهان‌بینی انسان آسیب می‌رساند. باید بدانیم کنگره چه خدمتی به ما می‌کند.

روزی که وارد کنگره شدم، با خودم عهد بستم که بگویم من در زندگی هیچ کاری را درست انجام نداده‌ام و همه کارهایم نیمه‌تمام مانده است. گفتم می‌آیم در کنگره ۶۰، هرچه اینجا به من گفتند انجام می‌دهم تا ببینم نتیجه می‌گیرم یا نه. اگر بخواهیم در این دنیا اعتباری داشته باشیم، باید بنده خدا باشیم. اعتبار ما به بنده بودن نیست؛ بنده‌ها به ما اعتبار نمی‌دهند. اعتبار ما از عمل سالم به دست می‌آید.

ممنونم که به مشارکت من گوش دادید.