ساختن، ماندن، خدمت کردن

جلسه سوم از دوره اول کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ به استادی دیده بان محترم جناب آقای رضا ترابخانی، نگهبانی ایجنت محترم مسافر علی و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه * هفته دیده بان* روز دوشنبه ۱۶ شهریور ماه راس ساعت ۱۶ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکرم که امروز فرصتی فراهم شد تا در شعبه پردیس در خدمت دوستان باشم. برای نخستین بار است که در شهر پردیس حضور دارم. پیش از این در دماوند و شعب دیگر توفیق حضور داشتم، اما قسمت نشده بود که در این شعبه در خدمت دوستان باشم. در ابتدا از تمامی کسانی که تلاش کردند، کوشش کردند و برای شکل‌گیری و پیشرفت این شعبه زحمت کشیدند، صمیمانه تشکر می‌کنم و امیدوارم بتوانیم در کنار یکدیگر موجب رشد و شکوفایی همدیگر باشیم و شرایطی را فراهم کنیم که بتوانیم خدمتگزار خوبی باشیم.حال خوب، خودبه‌خود به وجود نمی‌آید. برای رسیدن به حال خوب باید تلاش کرد، آموزش گرفت و در مسیر آموزش‌ها حرکت و عملکرد داشت. نتیجه این تلاش‌ها می‌تواند همان طراوت، شادابی و حال خوبی باشد که در وجود انسان شکل می‌گیرد.شاید این سؤال مطرح شود که چرا دوستان در کنگره حضور پیدا می‌کنند و چرا وقتی وارد این فضا می‌شوند، احساس خوبی دارند؟ به اعتقاد من، یکی از دلایل اصلی آن صداقت، شرافت، روراستی، محبت و احترامی است که بین افراد وجود دارد. ما صادقانه یکدیگر را در آغوش می‌گیریم، به یکدیگر احترام می‌گذاریم، برای هم محبت و خیرخواهی داریم و بهترین‌ها را برای یکدیگر آرزو می‌کنیم.هر روز برای یکدیگر دعا می‌کنیم و حرمت کنگره را می‌خوانیم تا یادمان باشد چه چهارچوب‌هایی را باید رعایت کنیم. رعایت حرمت‌ها در کنار عملکرد صحیح، موجب شکل‌گیری حال خوب می‌شود.

ما همه در بیرون از کنگره دغدغه‌ ها، مشکلات و مشغله‌های خاص خودمان را داریم؛ اما تلاش می‌کنیم مسائل بیرون را وارد این فضا نکنیم تا محیط کنگره و حال خوب آن برای همه حفظ شود.گاهی یک تازه‌ وارد وقتی وارد کنگره می‌شود، احساس می‌کند اینجا فضای متفاوتی دارد؛ احساس و حال دیگری را تجربه می‌کند. در حالی که اگر بخواهیم از نظر ظاهری نگاه کنیم، اینجا نیز مانند هر مکان دیگری از گچ، سیمان، در و دیوار تشکیل شده است. آنچه به این مکان قداست و ارزش می‌دهد، احترام، محبت، صداقت و عملکرد انسان‌هایی است که در آن حضور دارند.اگر روزی این ساختمان تعطیل شود و کاربری دیگری پیدا کند، شاید همان ساختمان تبدیل به مکان دیگری شود، اما آن حال خوب دیگر وجود نخواهد داشت؛ زیرا آنچه این فضا را ارزشمند می‌کند، انسان‌ها و عملکرد آنهاست.
جشن هفته دیده بان در مورد این است که دیده‌بانان چه کسانی هستند و ساختار کنگره چگونه شکل گرفته و عمل می‌کند.به یاد دارم در ابتدای ورودم به کنگره، وقتی نوشتارها و حرمت‌ها خوانده می‌شد، شاید تصور می‌کردم که فقط یک‌ سری مطالب تکراری هستند. اما امروز متوجه می‌شوم که تکرار این مطالب به این دلیل است که هر روز افراد تازه‌ وارد وارد کنگره می‌شوند و لازم است این آموزش‌ها و چهارچوب‌ها همواره یادآوری شوند.همین تازه‌ واردی که امروز وارد کنگره می‌شود، ممکن است در آینده مسئول نظم، راهنما، مرزبان، ایجنت و در ادامه دیده‌بان شود. بنابراین، آموزش‌ها باید از همان ابتدا به‌درستی دریافت و در زندگی به کار گرفته شوند. یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در کنگره می‌آموزیم، درست اندیشیدن و درست زندگی کردن است. انسان باید یاد بگیرد که بر اساس قوانین و چهارچوب‌های صحیح حرکت کند؛ زیرا بسیاری از مشکلات و عملکردهای نادرست انسان، ریشه در تفکرات نادرست دارند.در کنگره، مسیر رشد مرحله‌به‌مرحله طی می‌شود. فرد وارد می‌شود، آموزش می‌گیرد، سفر خود را آغاز می‌کند، به رهایی می‌رسد، تجربه کسب می‌کند و در ادامه وارد جایگاه‌های مختلف خدمت می‌شود. ممکن است سال‌ها طول بکشد تا فرد از یک مرحله به مرحله دیگر برسد و در این مسیر، تجربه و آموزش کسب کند.دیده‌بان شدن صرفاً یک عنوان یا یک جایگاه نیست. دیده‌بانان افرادی هستند که مسیر را طی کرده‌اند، سرد و گرم آن را چشیده‌اند، با مشکلات و چالش‌ های مختلف روبه‌رو شده‌اند و در طول سال‌ها تجربه و آموزش، به جایگاهی رسیده‌اند که بتوانند در حفظ و توسعه ساختار کنگره نقش داشته باشند.در سال‌های ابتدایی فعالیت کنگره، بسیاری از قوانین، ساختارها و چهارچوب‌های امروزی وجود نداشت. با گذشت زمان و افزایش تجربه و دانایی، ساختارها شکل گرفتند و توسعه پیدا کردند.یک شعبه به چند شعبه تبدیل شد، تعداد افراد افزایش پیدا کرد و ساختارهای مختلف برای حفظ نظم و حرکت صحیح به وجود آمدند.این اتفاقات تصادفی نیستند. پشت هر ساختار، یک تفکر و یک هدف وجود دارد.
همان‌طور که گفته می‌شود: با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد.تفکر صحیح، ساختار صحیح را به وجود می‌آورد و ساختار صحیح می‌تواند زمینه‌ساز تغییر در اندیشه، رفتار و در نهایت زندگی انسان شود.به همین دلیل در کنگره برای امور مختلف مسئولیت‌ هایی تعریف شده است. نگهبان، مرزبان، ایجنت و سایر جایگاه‌های خدمتی هرکدام وظایف مشخصی دارند. این سلسله‌ مراتب و نظم باعث می‌شود مجموعه بتواند به شکل صحیح به مسیر خود ادامه دهد.

امروز که پس از سال‌ها شاهد توسعه کنگره و شعب مختلف آن هستیم، باید بدانیم که این پیشرفت حاصل یک تفکر و عملکرد مستمر بوده است. از روزهایی که امکانات بسیار محدود بود تا امروز که شاهد شکل‌گیری شعب و ساختمان‌های مختلف هستیم، همه اینها نتیجه حرکت تدریجی، نظم، آموزش و خدمت بوده است.ما هر روز شاهد تکرار شب و روز، هفته‌ها و ماه‌ ها هستیم؛ اما سؤال این است که در این گذر زمان، چه چیزی به دانایی ما اضافه شده و چه تغییری در درون ما ایجاد شده است؟ اگر خودمان تلاش نکنیم و این تغییرات را در وجود خودمان نبینیم، صرفاً حضور در جلسات نمی‌تواند ما را تغییر دهد.
نوشتن یک سی‌دی یا حضور در یک جلسه، به‌ تنهایی هدف نیست. هدف اصلی این است که آموزش‌ها در اندیشه و رفتار ما تأثیر بگذارند و بتوانیم آنها را در زندگی خود به کار بگیریم.کنگره به ما می‌آموزد که مشکلات و سختی‌های زندگی را فقط به عنوان رنج و سختی نبینیم. گاهی یک مشکل می‌تواند درسی برای رشد و تکامل انسان باشد. مهم این است که بدانیم از آن اتفاق چه چیزی می‌توانیم یاد بگیریم.دیده‌بانان در ساختار کنگره نقش بسیار مهمی دارند. آنها قانون‌گذاران کنگره هستند و چهارچوب‌هایی را تعیین می‌کنند که برای حفظ نظم، امنیت و سلامت این مجموعه ضروری است.این چهارچوب‌ها برای این است که افرادی که وارد کنگره می‌شوند بتوانند در یک محیط امن و سالم آموزش ببینند و مسیر خود را طی کنند.خانواده‌ها، همسفران، مسافران، جوان‌ترها و بزرگ‌ترها در این مجموعه حضور دارند و همه باید بتوانند از این فضای آموزشی استفاده کنند.یکی از زیبایی‌های کنگره این است که انسان‌ها از درون همین مجموعه رشد می‌کنند. فردی که روزی مصرف‌کننده بوده، آموزش می‌گیرد، مسیر درمان و رهایی را طی می‌کند و در ادامه خودش تبدیل به خدمتگزار و آموزش‌دهنده می‌شود.کسی که روزی مشکلات فراوانی داشته، ممکن است بعدها به فردی تبدیل شود که به دیگران کمک می‌کند و در ساختن زندگی خود و خانواده‌اش نقش مؤثری دارد. این همان چرخه زیبای آموزش، تجربه و خدمت است. بنابراین، لازم است قوانین و چهارچوب‌های کنگره را بشناسیم و به آنها احترام بگذاریم. اساس کار کنگره، ادب، احترام، محبت و آموزش است. همین احترام و محبت است که انسان‌ها را در یک مجموعه ماندگار می‌کند. هر جایی که به انسان احترام گذاشته شود، او نیز تمایل دارد در آن محیط حضور داشته باشد و خدمت کند.حتی رعایت نظم در حضور در جلسات یا نوشتن یک سی‌دی، صرفاً انجام یک وظیفه ظاهری نیست؛ بلکه تمرینی است برای ایجاد نظم و تغییر درونی.امیدوارم در این هفته که به موضوع دیده‌بانان اختصاص دارد، بیش از گذشته با جایگاه و اهمیت این عزیزان آشنا شویم و بدانیم که دیده‌بانان بخشی از ساختار کنگره و حافظان چهارچوب‌هایی هستند که طی سال‌ها تجربه و آموزش شکل گرفته‌اند.همان‌طور که هفته‌های مختلف بهانه‌ای هستند برای شناخت و قدردانی از مرزبانان، همسفران و راهنمایان، این هفته نیز فرصتی است تا دیده‌بانان و خدمات آنها را بهتر بشناسیم و از زحماتشان قدردانی کنیم.امیدوارم بتوانیم در کنار یکدیگر مسیر خوبی را طی کنیم، باعث رشد و ارتقای یکدیگر باشیم، از بودن در کنار هم لذت ببریم و خاطرات خوبی برای یکدیگر بسازیم.
در ادامه شما را به تماشای گزارش تصویری از جشن دیده بان دعوت می نماییم:

در ادامه مراسم بستن پیمان ایجنتی و اهدای شال با حضور دیده بان محترم جناب آقای رضا ترابخانی برگزار گردید:

سایت نمایندگی پردیس