هدف خلقت رسیدن به فرماندهی است

فرمانروایی مخصوص خداوند است او فرمانده کل هستی و موجودات است. در انسان، فرماندهی جزء خواسته‌های وجودش است؛ وقتی انسان قادر است کار جدیدی انجام بدهد به این معنی است که دامنه فرماندهی‌اش افزایش پیدا کرده است. انسان زمانی می‌تواند به دیگران فرمان بدهد که آن کاری را که از دیگران می‌خواهد، در ابتدا خودش قادر به انجام آن باشد. فرماندهی دارای صورآشکار و صورپنهان است، صورآشکار انسان به جوارح و اعضای خود فرمان می‌دهد تا عملی را انجام بدهد و در صورپنهان؛ اگر انسان بخواهد تصویری در ذهن خود به وجود بیاورد؛ اما تصویر دیگری نقش ببندد به این معنا است که در فرماندهی انسان خللی ایجاد شده است و یا این‌که قدرت فرماندهی خود را از دست داده است. در انسان‌های سالم، فرمان‌ها به‌ درستی صادر می‌شوند، کودکی که برای اولین بار کلمه (زندگی) خود را بیان می‌کند یک شادی پیدا می‌کند و این به دلیل حس فرماندهی است که کودک توانسته است نسبت به نیروهای خداوند که در اختیار او قرار داده شده به دست آورد.

یک سفر اولی در اثر استفاده از موادمخدر، فرماندهی شهر وجودی خود را از دست داده است؛ وقتی که وارد کنگره می‌شود، راهنما فرماندهی او را بر عهده می‌گیرد و آموزش‌های لازم را به او می‌دهد. افرادی در کنگره۶۰ موفق می‌شوند که گوش به فرمان راهنما باشند فرد مصرف‌کننده که فرماندهی خود را از دست داده است می‌خواهد روی مطلبی تمرکز کند؛ اما نمی‌تواند؛ اگر فرد بخواهد دوباره این نیروها را در اختیار بگیرد؛ باید فرمانبرداری کند. شرط فرمانبرداری این است که در مورد راهنما قضاوت نکند و در مورد علم استاد نظر ندهد. هر کاری که انسان انجام می‌دهد و احساس خوبی از آن به دست می‌آورد؛ همان فرماندهی است. در صور پنهان وقتی می‌خواهید بر اعتیاد غلبه کنید؛ باید از یک‌سری قوانین فرمانبرداری کنید تا بتوانید به توانایی برسید و بر نیروهای منفی پیروز شوید. در کنگره هر فرمانی به ما داده می‌شود؛ فقط باید چشم بگوییم و آن را اجرا کنیم؛ اگر می‌خواهیم تشخیص بدهیم که آیا فرمانده لایقی برای شهر وجودی خودمان هستیم؛ باید ببینیم که حالمان چه‌طور است.

فرماندهی جسم آن‌قدر عظیم است که انسان برای بازپس‌ گرفتن این فرماندهی، بهای بالایی پرداخت می‌کند؛ چرا که جسم ما از منبع الهی فرمان می‌گیرد. هدف خلقت، رسیدن به فرماندهی است. یکی از خصوصیاتی که مانع از این می‌شود که ما فرمانبردار خوبی باشیم، کبر و غرور است و این‌که فکر می‌کنیم من بیشتر از فرمانده می‌دانم؛ پس نیازی نیست هر چه او می‌گوید انجام بدهم. شیطان هم خودش را برتر از انسان دید و سجده نکرد و از فرمان قدرت مطلق سرپیچی کرد و از درگاه خداوند رانده شد. یکی از حرکات زشت این است که انسان‌ها را جاهل فرض کنیم. انسان‌ها هوشمند هستند، ما باید تسلیم قوانین کنگره و آموزش‌های کنگره باشیم تا بتوانیم به یک فرمانده خوب تبدیل شویم. استاد امین می‌گویند: (فرماندهی یک هدف است و برای رسیدن به این هدف، نیاز به دانایی مؤثر داریم) و این یک مسیر را مشخص می‌کند که از کجا به کجا حرکت کنیم.

منبع: سی‌دی از فرمانبرداری تا فرماندهی
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فاطمه‌زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاکدشت