دروازه‌ی ورود به روشنایی، فرمان‌برداری است

راهنمای لژیون دوم همسفر شیما از نمایندگی رودکی در باب دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» چنین نوشت:

یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین دستور جلسات سالیانه در کنگره۶۰ از فرمانبرداری تا فرماندهی است؛ زیرا این دستور جلسه، مسیر و هدف را برای رهجوی مسافر و همسفر مشخص می‌کند این‌که چگونه و با چه شروطی مسیر را طی کنند تا به حال خوش و رهایی که همان فرماندهی جسم و جان است برسند.
رسیدن به حال خوش مراتب و قوانینی دارد که بسته به جایگاه و تلاش ما ممکن است چند سال طول بکشد. طبق داستان آدم و حوا دروازه‌ی ورود به تاریکی‌ها نقض فرمان است تا بزرگترین ویژگی و قدرت خاصی که خداوند فقط به انسان داده؛ یعنی اختیار را از او بگیرند یا محدود کنند. در ویژگی اختیار هم صعود است و هم سقوط؛ طوری‌که می‌تواند انسان را به یک فرمانده خوب و یا مخرب تبدیل کند.
انسانی که برای کسب قدرت بیشتر نقض فرمان می‌کند؛ با نیروهای اهریمنی هم‌پیمان می‌شود و قدرت و انرژی خود را از آن‌ها می‌گیرد البته این قدرت مانند زهری است که در ابتدا شیرین است؛ ولی در آخر چیزی جز ویرانی و سرگردانی ندارد مانند فرد مصرف کننده‌ای که روزهای اول از مصرف مواد خود قدرت می‌گیرد.
آقای مهندس در کتاب هبور از منطقه‌ی۶۰ درجه زیر صفر اشاره می‌کنند که اعتیاد اولین کاری که می‌کند فرماندهی را از انسان می‌گیرد و سپس مواد مخدر را جایگزین فرماندهی انسان می‌کند و در این‌جا شخص دیگر حاکم جسم و جان خودش نیست؛ یعنی دست‌ها، پاها، روده‌ها، کنترل ذهن، تصمیمات و ارتباطات از کنترل او خارج می‌شوند حالا اگر بخواهیم نیروهایی راکه از اختیار ما خارج شده است را پس بگیریم؛ باید فرمان‌برداری کنیم. دروازه‌ی ورود به روشنایی، فرمان‌برداری است.
یک مسافر تنها در صورتی حاضر است از تاریکی  اعتیاد خارج شود که چیز بهتر و با ارزش‌تری را دریافت کند مثل زمانی که سفر ایکس می‌کند و ذره‌ذره مواد خود را کم و به صفر می‌رساند تا سیستم شبه‌افیونی خودش راه بیفتد و در این‌جا ابتدا فرماندهی جسم خود را می‌گیرد سپس با ادامه‌ی آموزش‌ها و بالابردن جهان‌بینی فرماندهی جان را نیز پس می‌گیرد. فرمان‌برداری کار راحتی نیست و شرطش این است که در مورد استاد یا راهنما قضاوت نکنیم، نظر و نمره ندهیم و او را مقایسه نکنیم. تمام فرمان‌هایی که توسط راهنماها در کنگره۶۰ داده می‌شود بر مبنای عدالت، معرفت و عمل سالم است. 
نزدیک شدن به فرمان عقل و رسیدن به جایی که از آن‌جا انشعاب یافته‌ایم؛ کار بسیار سختی است که از درون و با یک اندیشه آغاز می‌شود سپس با گذشت زمان، عملکرد ما در بیرون تغییر می‌کند. گاهی در مسیر تزکیه و پالایش پوست انسان کنده می‌شود. اگر من به‌عنوان راهنما می‌خواهم حرفی را به‌جهت فرمان به رهجو بزنم؛ باید اول آن را روی خود اجرا کرده باشم تا انرژی و فرکانس آن از طریق کلام من روی رهجو تأثیر بگذارد.

رابط خبری: راهنما همسفر شیما (لژیون دوم)
عکاس: همسفر ملیحه رهجوی راهنما اعظم (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال مطلب: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رودکی