بخشش، روشنی دل در تاریکی

اولین جلسه از دوره‌ سوم لژیون سردار نمایندگی غزالی مشهد با استادی پهلوان مهدی، و نگهبانی مسافر امین و دبیری مسافر سعید و خزانه داری مسافر ایمان با دستورجلسه « دانایی، دانایی مؤثر و سواد » روز پنج شنبه مورخ ۱۲ شهریور ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۵ برگزار گردید.

سخنان استاد:

سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر، از ایجنت شعبه غزالی، نگهبان، دبیر و خزانه دار لژیون سردار تشکر می کنم این فرصت را در اختیار من قرار دادند در جمع با محبت شما عزیزان باشم. خدا را شاکر و سپاسگزارم که نصیبم شد در جمع شما عزیزان، در شعبهٔ غزالی، حضور پیدا کنم. از جناب مهندس، استاد امین عزیز و دیده‌بانان محترم که این بستر را برای یکایک ما مهیا کردند تا به درمان و آموزش‌های کافی برسیم، بی‌نهایت تشکر می‌کنم؛ در مسیر رانندگی، غرق در افکار مربوط به دستور جلسه بودم که ناگهان سؤالی برایم پیش آمد: چه اتفاقی در درون پنهان انسان رخ می‌دهد که او را از بهترین زمانش، از کسب‌وکارش، از بودن در کنار خانواده و هر جایی که دوست دارد، دور می‌کند؛ و آیا غیر از این است که آنان برای رسیدن به دانایی مؤثر، از وقت خود می‌گذرند و به خدمت می‌آیند؟

برای من همیشه این پرسش مطرح بود که آیا کسی که سواد و دانایی کامل دارد، از همهٔ مسائل هستی آگاه است و می‌تواند در همهٔ زمینه‌ها نظر دهد؟ پیش از کنگره که اکنون برای آن سپاسگزارم، چنین می‌پنداشتم، اما به‌تدریج و به لطف کنگره به این نتیجه رسیدم که آن اتفاق درونی، با یاری پروردگار و آموزش‌های کنگره، انسان را به خدمت برای خود و دیگران فرامی‌خواند و به همان دانایی مؤثر می‌رساند. دانایی، چنانچه همه می‌دانیم و شما بهتر از من آگاهید، به معنای تشخیص راه درست از نادرست است و اگر من، مهدی، هرچه داناتر شوم و سوادم را بالا ببرم، ولی نتوانم عملکردی متناسب با وظیفهٔ انسانی‌ام داشته باشم، در حقیقت به آن دانایی مؤثر دست نیافته‌ام.

حال بیاییم در لژیون سردار، جایی که من و امثال من و دیگران به‌گونه‌ای خدمت می‌کنیم، اگر بدانیم هزینه‌ها و پرداخت‌ها در کجا صرف می‌شوند، به دانایی مؤثر می‌رسیم تا متناسب با توان خودکارت بکشیم و مبلغی پرداخت کنیم. در ابتدای سفر، گمان می‌کردم کنگره به دولت متصل است و درآمد دارد و باید هزینه کند، اما به لطف خدا و آموزش‌ها دریافتم که ما از درون خودبه‌خود کمک می‌کنیم. دیدن خدمتگزارانی که پیش از ورود من، در فضایی تمیز و با نور کافی، جارو می‌زدند، برایم بسیار لذت‌بخش بود و نشان داد که آنان به دانایی مؤثر رسیده‌اند. در لژیون سردار نیز به این نتیجه برسیم که عده‌ای پیش از ما بستر را آماده کردند تا من به‌راحتی درمان شدم، به حال خوش و آرامش رسیدم؛ این برایم بسیار ارزشمند است. باز هم سپاسگزار پروردگارم که اکنون اینجا نشسته‌ام، درحالی‌که شاید درگذشته در همین ساعت، مشغول مصرف بودم.

به گذشته که مینگرم در همین ساعت ها در حال مصرف مواد بودم؛ اما اکنون لحظه‌به‌لحظهٔ عمرم را سپاس‌گزارم. در این میان، به این نتیجه می‌رسیم که هر عزیزی چه خدمتگزار باشد، چه از زمانش بگذرد، چه از جانش مایه بگذارد و چه از جیبش همهٔ این‌ها خدمت به خود و دیگران است.

باید بدانیم اگر مبلغی پرداخت کنیم، یا زمانمان را بگذاریم و به کنگره بیاییم، در آینده‌ای نزدیک خانواده‌ای احیا می‌شود. شاید فرزند من، برادرم یا خواهرم در آینده به اعتیاد گرفتار شود. اگر به این نیت خدمتی انجام دهیم، خداوند طبعاً برکاتش را بر ما ارزانی می‌دارد. چه برکتی بهتر از این که اکنون سلامت را بشناسیم و در این حلقهٔ عشق و محبت، از انرژی همدیگر بهره بگیریم؟ این موهبتی است که خداوند در اختیار همهٔ ما گذاشته است.

بایستی قدر آن را باید بدانیم و هرکس به نوبهٔ خود، آن سوی قضیه را هم بنگرد. هنوز کسانی هستند که متأسفانه در تاریکی‌اند؛ کسانی که واقعاً منتظر خدمت، یک انگشت اشاره، و فرمان پروردگار هستند. امید که این فرمان هرچه زودتر برای همهٔ عزیزان در تاریکی رقم بخورد و بیایند از این حال خوش بهره‌مند شوند.

امیدوارم خداوند به همهٔ کسانی که با دل کار می‌کنند، عنایت ویژه‌ای داشته باشد، امیدوارم این پیام به گوش همه برسد. از اینکه با سکوت به صحبت های من توجه کردید بسیار سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر مهدی

عکس و ارسال خبر: مسافر مهدی لژیون یکم