سالهای زیادی از عمرم صرف درس خواندن، کار کردن و مراوده با عموم مردم گذشت. تعداد زیادی کتاب در مورد مسائل گوناگون مطالعه کردم و سالها در دانشگاه درس خواندم و درس دادم و همینها باعث شده بود فکر کنم خیلی آدم عاقل و توانمندی هستم. بعد از ورود به کنگره۶۰ و شروع آموزشها گمان میکردم چقدر همه چیز تمام بوده و فکر میکردم در زندگی کار و تحصیل خود موفق هستم. هیچ وقت فکر نمیکردم که من چرا با همه به طور یکسان رفتار میکنم و چرا رفتار و گفتار اطرافیانم میتواند من را از زندگی ناامید یا حداقل تا حد زیادی خسته و ناراحت کند.
برای رفتار دیگران ممکن بود ساعتها و حتی روزهای زیادی غمگین و افسرده باشم بدون اینکه در خود جستجو کنم که چرا اینگونه شده است، راه حل چیست و چطور میتوانم جواب مناسبی برای رفتار دیگران پیدا کنم یا اینکه به جز حقوق محدود و مشخص کار خود میتوانم به درآمدهای دیگر و یاد گرفتن راههای دیگر برای کسب درآمد و زندگی کردن فکر کنم. طوری به زندگی و روزمرگی خود عادت کرده بودم که به چیزی جز همین زندگی محدود خود فکر نمیکردم و زندگی را با همه کم و کاستی که داشت کاملاً پذیرفته بودم.
خدا را شکر میکنم در همین مدت کم که با کنگره۶۰ آشنا شدم دریافتم علم زندگی کردن در کتابها نوشته نشده است و برای زندگی بهتر باید تلاش کرد و فکر کردن کافی نیست؛ باید بلند شوم و شروع به حرکت کنم تا برکت کار و تلاش به زندگی خود برگردد. در پایان خدا را شکر میکنم که در این مکان هستم و میتوانم از دریای علم کنگره۶۰ که حاصل تلاش ارزشمند آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان است بهرهمند باشم.
نویسنده: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی پرند
- تعداد بازدید از این مطلب :
50