در سیدی کشش به شگفتیها اشاره میشود که تمام هستی شگفتی است. وجود انسان، جسم انسان، کهکشان راه شیری و کرهای که بر روی آن قرار داریم. آقای مهندس کره زمین را این گونه بیان میکنند که یک سنگ بزرگی در آسمان معلق است و ما روی آن زندگی میکنیم. همه حیوانات و گیاهان شگفتی هستند. آنچه در اطراف ما هست همه شگفتی است. جسمی که داریم و با آن نفس میکشیم و تپش قلب داریم هیچ کدام دست ما نیست، آن عضو خودش به طور اتوماتیک انجام میدهد و هماهنگی بین اعضای بدن خودش انجام میشود و این شگفتی است.
هرگاه انسان در این جسم مداخله کند آن را خراب میکند.
آیا زنده بودن شگفتی نیست؟ آیا زنده بودن و زندگی کردن را درک میکنیم؟ آقای مهندس میفرمایند: که این را باید بدانیم که هیچ چیز مال ما نیست، هرچیزی که ما داریم مال وارث است و مال وارث، مال وارث بعدی خواهد بود و در دنیا میماند؛ پس مالک چیزی نیستیم.
ما باید از چیزهای که داریم استفاده کنیم و بدانیم که چیزهایی که میماند عشق، محبت و دوست داشتن است که در مرحله بعد با ما خواهد بود.
استاد میفرمایند: آن هوایی که در عرش الهی میاندیشند آرام میگیرند، آنان چه کسانی هستند؟ کسانی هستند که در صراط مستقیم حرکت میکنند، عمل سالم، گفتار سالم، کردار سالم دارند و عمل صلحآمیز انجام میدهند و بدانند که اگر بر خلاف همین باشد سقوط است. چه بسا اگر انسان کاملتر شود کسی نمیتواند آن را به هم بریزد و با حرف کوچکی عصبانی نمیشود و زود به هم نمیریزد.
زمانی که ما با کوچکترین حرف و با کوچکترین سختی به هم میریزیم ضعیف هستیم و ما باید آنقدر قدرتمند شویم که کسی نتواند با حرفی ما را به هم بریزد.
ما باید تعصب نداشته باشیم تعصب هر نوع که باشد بد است و نباید آن را داشته باشیم. تعصب به فامیل، تعصب به صفت، بد است که باعث میشود انسان در رنج و عذاب باشد.
انسان زمانی به سمت نیکیها حرکت میکند که شرایط مهیا باشد یعنی: همان باد مناسب مهیا باشد.
افراد کنگره همه در حال صعود هستند،آموزش میگیرند، جهان بینی خود را افزایش میدهند و در توازن قرار میگیرند که در این توازن و تعادل میتوانند پیشرفت کنند.
قید و بندهای ساخت دست انسان همیشه از قدرت پرواز او میکاهد.
انسان باید در برابر مشکلات مقاوم و ایستاده باشد و نباید مشکلات خود را به دیگران بگوییم وقتی نمیتوانند کمکی کنند و نتیجه درستی نداشته باشد نباید این کار را انجام دهیم.
موقع حرف زدن باید مراقب حرف زدن خود باشیم، انسانهای باخرد اول فکر میکنند و بعد حرف میزنند.
علم و ایمان باید با هم باشد تا انسان صعود کند و ایمان یعنی: همان باور داشتن به این که اگر به کسی بدی کنیم آن بدی به خود ما برمیگردد و باید ایمان و عمل را در خود گسترش دهیم.
منبع: اپلیکیشن دژاکام سیدی کشش
رابط خبری: مرزبان خبری همسفر صدیقه
نویسنده: راهنمای تازهواردین همسفر شهلا
ویرایش و ارسال:همسفر وجیهه نگهبان سایت
نمایندگی همسفران ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
63