رهایی پایان راه نیست؛ آغاز شناخت خود است.

ششمین  جلسه از دور چهاردهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان، با استادی پهلوان محترم مسافر داریوش، نگهبانی همسفر حسین و دبیری راهنمای تازه‌واردین، مسافر هادی، با دستور جلسه « هفته دیدبان »، روز پنجشنبه 6 شهریور ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶:۰۰  آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد :
 

سلام دوستان، داریوش هستم یک مسافر.

در ابتدا از خداوند بزرگ تشکر و سپاسگزاری می‌کنم و از نگهبان عزیز و تمام عزیزانی که فرصت خدمت و صحبت کردن در این جایگاه را به من دادند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

موضوعی که در سی‌دی «تله» آقای مهندس مطرح شده، برای من بسیار قابل تأمل است. خداوند گاهی انسان را در مسیرهایی قرار می‌دهد که مانند یک تله است؛ اما همان خداوند راه نجات را هم به ما نشان می‌دهد و ما را از آن تله بیرون می‌آورد. ما بنده خداوند هستیم و باید لحظه‌به‌لحظه شکرگزار این لطف و هدایت باشیم.اعتیاد برای من یک تله بود. وارد این تله شدم و سال‌ها درگیر آن بودم. بارها قطع کردم، دوباره مصرف کردم، به روش‌های مختلف متوسل شدم، اما دوباره به مصرف مواد برمی‌گشتم. هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم روزی برسد که بتوانم به درمان واقعی برسم.

خانواده و همسفر من هم در کنار من گرفتار این مشکلات بودند. آن زمان دغدغه ما فقط این بود که چگونه زندگی‌مان از هم نپاشد، چگونه خانواده حفظ شود و چگونه فرزندانمان گرفتار مسیری که من انتخاب کرده بودم نشوند.اما خداوند آقای مهندس و کنگره ۶۰ را در مسیر زندگی من قرار داد. روشی به وجود آمد که چیزی فراتر از قطع مصرف بود؛ درمان واقعی بود. امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم چیزی که سال‌ها دنبالش گشتم، در کنگره پیدا کردم.

در سی‌دی «تله» همچنین درباره شک و ارزیابی واقعیت‌ها صحبت می‌شود. گاهی انسان با وجود دانش، تجربه و حتی ایمان، ممکن است دچار شک و تردید شود و واقعیت‌ها را درست نبیند.

من اگر به دیده‌بان‌ها، راهنماها و خدمتگزارانی که سال‌ها بدون چشم‌داشت خدمت می‌کنند نگاه کنم و واقعیت زحمات آنها را نبینم، دچار اشتباه شده‌ام.کسی که سال‌ها در کنار آقای مهندس خدمت کرده، کسی که ساعت‌ها و مسافت‌های طولانی را طی می‌کند تا در کنگره خدمت کند، کسی که زندگی خودش را برای خدمت به دیگران گذاشته است، حتماً چیزی در این مسیر پیدا کرده که حاضر است این‌گونه خدمت کند.

ما باید واقعیت خدمت را ببینیم.یک نفر ممکن است به رهایی برسد، اما رهایی پایان راه نیست. رهایی آغاز سفر دیگری است؛ سفر شناخت خود. در سفر دوم است که انسان باید خودش را بشناسد، به تعادل برسد و به حال خوش دست پیدا کند.

به نظر من، حال کسی که سال‌ها در کنگره مانده، آموزش گرفته و خدمت کرده، با کسی که فقط منتظر گرفتن گل رهایی است و می‌خواهد از در کنگره خارج شود، یکسان نیست و نباید هم باشد.در کنگره هدف فقط رهایی از مواد نیست؛ هدف رسیدن به تعادل، شناخت خود، خدمت و رسیدن به حال خوش است.

اگر انسان واقعاً بفهمد کنگره چه چیزی به او داده، دیگر با ماشین نمی‌آید؛ اگر لازم باشد سینه‌خیز و پیاده خودش را به کنگره می‌رساند، چون می‌داند چیزی که در اینجا به دست آورده، با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.امروز من افتخار می‌کنم که یک مسافر کنگره ۶۰ هستم. هیچ ابایی ندارم که بگویم روزی مصرف‌کننده مواد مخدر بودم. اتفاقاً امروز همین موضوع برای من افتخار است، چون نشان می‌دهد انسان می‌تواند از تاریکی عبور کند و به روشنایی برسد.

ما در هفته شکرگزاری قرار داریم و باید لحظه‌به‌لحظه شکرگزار خداوند باشیم؛ حتی یک تازه‌وارد که امروز بدون مصرف مواد وارد کنگره می‌شود و مسیر درمان را آغاز می‌کند، باید بداند که چه نعمت بزرگی نصیبش شده است.در دنیا میلیون‌ها انسان با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کنند و آرزوی رهایی و درمان دارند، اما همه به این مسیر دسترسی پیدا نمی‌کنند. پس باید قدر کنگره، آموزش‌ها، راهنماها، دیده‌بان‌ها و تمام خدمتگزاران را بدانیم.

من هفته دیده‌بان را به آقای مهندس، خانم آنی بزرگ، خانواده محترم ایشان، تمام دیده‌بان‌های عزیز، دیده‌بان امور بین‌الملل، استاد عزیزم، راهنمای عزیزم کامران و تمام دیده‌بانانی که در دوره‌های گذشته خدمت کرده‌اند، تبریک عرض می‌کنم.همچنین یاد و خاطره دیده‌بان عزیز، آقا کوروش را گرامی می‌دارم و برای ایشان آرامش الهی را آرزو می‌کنم.من حدود هفت، هشت سال است که در کنگره حضور دارم و به این باور رسیده‌ام که تا انسان خدمت نکند، به آن حال خوش واقعی نمی‌رسد. خدمت در کنگره ادامه همان سفر دوم است؛ سفری از شناخت مواد و اعتیاد به شناخت خود.

لژیون سردار و جایگاه‌های خدمتی برای من اهمیت بسیار زیادی دارند. حضور من و همسفرم در این مسیر باعث شده اتفاقات بسیار خوبی در زندگی ما رقم بخورد و امیدوارم بتوانیم خدمتگزاران شایسته‌ای برای کنگره باشیم.از آقای مهندس بابت آموزش‌های ارزشمندشان تشکر می‌کنم و برای ایشان صحت، سلامتی و طول عمر باعزت آرزو دارم. امیدوارم سایه ایشان سال‌های سال بالای سر کنگره باشد و ما بتوانیم از آموزش‌های ناب ایشان استفاده کنیم.

 تنظیم ، ویرایش و ارسال : مرزبان خبری مسافر جعفر