ما میگوییم ایمان یعنی تجلی نور خداوند در انسان، اما این جمله در کلام ساده چه مفهومی دارد؟ مگر نه اینکه ما معتقدیم روح خداوند در ما دمیده شده است؟ پس وقتی انسانی به جایگاه تجلی نور خداوند میرسد، یعنی صفات و قدرتهای خداوند در او متجلی شده است؛ بنابراین، تجلی نور خداوند در انسان، همان تجلی صفات پاک اوست. البته ایمان مفهوم گستردهتری هم دارد. ایمان یعنی اعتقاد داشتن به خود، به خانواده، به حیات و زندگی، و پایبندی به صداقت و درستی، ایمان یعنی آنچه که شما حاضرید از عصاره جانتان ببخشید.
کسی که ایمان دارد، تمام خوبیها و زیباییهایی را که در درونش است، بیدریغ به آدمها تقدیم میکند. این یعنی ایمان و نکته شگفتانگیز اینجاست که وقتی انسان عصاره جانش را میبخشد، نه تنها خالی نمیشود، بلکه هر مرتبه پرتر میشود. کسی که عصاره جانش را میدهد، عاشق است و ظرف وجودش پر است. ظرفی که هرچه از آن به دیگران میبخشد، باز هم پرتر میشود.
ریشه تمام بیماریها در بیایمانی است. کسی که ایمان دارد، عشق را بلاعوض به دیگران نثار میکند و بدون چشمداشت و انتظار بازگشت، به آنها یاری میرساند؛ اما در نقطه مقابل، هرگاه بخواهیم با کلامی نیشدار کسی را برنجانیم یا ناراحتش کنیم، پیش از هر چیز کلی تخریب در درون خودمان ایجاد میکنیم. پس کسانی که در فکر تعادل نیستند، در واقع با این رفتارها، بیشترین آسیب را به خودشان میزنند.
در مقابل، وقتی به انسانها خوبی میکنید و خیرخواه هستید، لذتی وصفناپذیر را تجربه میکنید. یک میبخشید و صد میگیرید و در حقیقت در صلح و آرامش زندگی میکنید. انسانها معمولاً ناسپاس هستند، مگر کسانی که ایمان دارند و در نهایت باید گفت: تجلی نور خداوند در انسان، یعنی آشکار شدن صفات خوب خداوند در وجود ماست.
منبع: سیدی ایمان از مهندس حسین دژاکام
نویسنده: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون ششم)
رابط خبری: راهنما همسفر معصومه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی الیگودرز
- تعداد بازدید از این مطلب :
12