کنگره فرصت دوباره زندگی است.

پنجمین جلسه از دور پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان، با استادی راهنمایی تازه واردین مسافر گشتاسب ، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین مسافر ابوالقاسم و دبیری مسافر حمزه، با دستور جلسه «هفته دیدبان»، روز سه‌شنبه مورخ ۳ شهریور ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان گشتاسب هستم یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که امروز دوباره این لیاقت را پیدا کردم که در این جایگاه بنشینم و از مشارکت و آموزش دوستان بهره ببرم. از نگهبان محترم، آقا ابوالقاسم، و تمام خدمتگزاران نمایندگی که زمینه این آموزش‌ها و حال خوش را فراهم می‌کنند، تشکر و قدردانی می‌کنم.در رابطه با دستور جلسه امروز، یعنی هفته دیده‌بان، ابتدا از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم؛ عزیزانی که با تلاش و خدمت خود مسیر کنگره ۶۰ را به وجود آوردند تا انسان‌هایی مثل من بتوانند از تاریکی‌ها خارج شوند و به سمت روشنایی حرکت کنند.

از دیده‌بانان محترم کنگره ۶۰ نیز تشکر می‌کنم؛ عزیزانی که آموزش دیدند، خدمت کردند و امروز با مسئولیت‌پذیری و دقت، بر نمایندگی‌های کنگره نظارت دارند. به نظر من دیده‌بانان مانند ستون‌های کنگره هستند و بخش بزرگی از استحکام و نظم کنگره بر دوش این عزیزان قرار دارد.پنجشنبه که جشن هفته دیده‌بان برگزار شد، واقعاً شور و حال خاصی در بین مسافران و همسفران وجود داشت. آن روز برای من خیلی سریع گذشت و از دیدن این همه محبت و قدردانی خوشحال شدم. امیدوارم عزیزانی که نتوانستند در جشن حضور داشته باشند، در برنامه‌های بعدی بتوانند شرکت کنند و از این حال خوب بهره ببرند.

موضوع دیگری که برای من اهمیت زیادی دارد، نقطه تحمل است. هر جایگاهی در کنگره ظرفیت و تحمل خودش را می‌خواهد. نمی‌شود یک نفر بدون آموزش و آمادگی، مسئولیتی را بر عهده بگیرد و انتظار داشته باشیم بتواند به‌درستی آن را انجام دهد. اگر نقطه تحمل لازم را نداشته باشیم، ممکن است فشارها باعث انفجار درونی ما شود و این مسئله به خودمان و اطرافیانمان آسیب بزند.من این موضوع را در زندگی خودم تجربه کرده‌ام. زمانی که در تاریکی‌های مصرف مواد مخدر بودم، با وجود اینکه امکانات و وسایل زندگی داشتم، آرامش نداشتم. مواد مخدر به من فهماند که داشتن امکانات به‌تنهایی به معنی داشتن آرامش نیست.

وقتی متوجه شدم رفتار و نگاه خانواده‌ام نسبت به من تغییر کرده و احساس خطر کردم، تصمیم گرفتم برای درمان اقدام کنم. با دوستانم مشورت کردم و وارد کنگره شدم. حتی در روزهای برفی و سخت، خودم را به شعبه می‌رساندم؛ چون فهمیده بودم که باید برای رهایی خودم حرکت کنم.یکی از چیزهایی که در کنگره خیلی به من کمک کرد، مشارکت کردن بود. مشارکت فقط صحبت کردن نیست؛ مشارکت یعنی آموزش گرفتن، تجربه منتقل کردن و اجازه دادن به خودمان برای رشد کردن. خیلی وقت‌ها وقتی یک نفر مشارکت می‌کند، هم خودش سبک‌تر می‌شود و هم ممکن است تجربه‌اش راه‌گشای یک نفر دیگر باشد.

من امروز با تمام وجود باور دارم که کنگره ۶۰ می‌تواند زندگی یک انسان را تغییر دهد. مواد مخدر به انسان رحم نمی‌کند و به جایگاه، خانواده و شرایط او توجهی ندارد؛ اما کنگره با آموزش و روش صحیح درمان، به انسان فرصت دوباره زندگی کردن می‌دهد.

من خودم را نمونه‌ای از این تغییر می‌دانم. اگر روزی در تاریکی بودم، امروز به لطف خدا و آموزش‌های کنگره در مسیر روشنایی قرار گرفته‌ام و این را مدیون آقای مهندس، دیده‌بانان، راهنماها و تمام خدمتگزاران کنگره می‌دانم.در پایان از همه دیده‌بانان محترم تشکر می‌کنم و این هفته را به آقای مهندس، خانواده محترمشان و تمامی دیده‌بانان عزیز تبریک می‌گویم.امیدوارم همه مسافران، به‌خصوص سفر اولی‌ها، قدر فرصتی را که کنگره در اختیارشان گذاشته بدانند، آموزش بگیرند، خدمت کنند و به رهایی برسند.

از اینکه به مشارکت من گوش دادید، سپاسگزارم.

تنظیم ،ویرایش و ارسال :مرزبان خبری مسافر جعفر