دیده‌بان امروز را می‌بیند و آینده را می‌سازد.

پنجمین جلسه از دور پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان با استادی راهنمای محترم مسافر حمید و نگهبانی مسافر روح الله و دبیری مسافر کوروش با دستور جلسه: «هفته دیدبان»در مورخ ۱ شهریور ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حمید هستم مسافر 

از نگهبان محترم جلسه تشکر می‌کنم. که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا امروز در این جایگاه باشم و در ادامه مسیر خدمت کنم.

همچنین از تمام عزیزانی که روز پنجشنبه با حضور شایسته و پررنگ خود در جشن هفته دیده‌بان شرکت کردند، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم. به لطف زحمات همه عزیزان، جشن بسیار خوب و باشکوهی برگزار شد و از تمام کسانی که برای برگزاری این جشن تلاش کردند، تشکر می‌کنم.

همان‌طور که می‌دانید، در کنگره ۶۰ چند جشن اصلی در طول سال داریم؛ جشن راهنما، جشن دیده‌بان و جشن‌های دیگری که هرکدام جایگاه و اهمیت خاص خودشان را دارند.

من حدود چهار سال است که وارد کنگره شده‌ام و در این مدت به‌تدریج متوجه شدم که چه انسان‌هایی در این ساختار بدون هیچ گونه چشم داشت مادی، برای خدمت و آموزش دیگران تلاش می‌کنند. از آقای مهندس و تمام عزیزانی که این بستر را فراهم کردند تا انسان‌ها بتوانند وارد کنگره شوند و مسیر زندگی‌شان را تغییر دهند، تشکر می‌کنم.

اگر بخواهیم دیده‌بان را به زبان ساده تعریف کنیم، دیده‌بان کسی است که از بالاترین نقطه یک ساختار، بر مجموعه نظارت دارد و زوایای مختلف آن را می‌بیند. دیده‌بانان از ستون‌های اصلی کنگره ۶۰ هستند و وظیفه دارند از قوانین، حرمت‌ها و اصولی که در کنگره وجود دارد، حفاظت و پاسداری کنند.

به نظر من، دیده‌بان فقط یک جایگاه نیست؛ بلکه یک مسئولیت بسیار بزرگ است که یک انسان آن را بر عهده می‌گیرد.

دیده‌بان کسی نیست که فقط وضعیت امروز را ببیند؛ بلکه باید آینده را هم ببیند. وقتی به ساختار کنگره نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که پشت این ساختار، انسان‌هایی هستند که با عشق و علاقه در حال خدمت هستند و برای پیشرفت و حفظ این مجموعه زحمت می‌کشند.

گاهی یک دیده‌بان مسافت‌های بسیار طولانی، حتی چند هزار کیلومتر را طی می‌کند و دوباره برمی‌گردد؛ بدون اینکه حقوق یا مزایای مادی دریافت کند و بدون اینکه انتظار تشکر و قدردانی داشته باشد. این خدمت از روی عشق و میل انجام می‌شود.

وقتی به این موضوع فکر می‌کنم، از خودم می‌پرسم چه نیرویی در وجود این انسان‌هاست که باعث می‌شود این‌گونه خدمت کنند؟ پاسخ من این است که عشق به انسان‌ها و ایمان به مسیر درمان و آموزش، نیرویی است که آنها را به حرکت درمی‌آورد.

برای یک مسافر سفر اول که تازه وارد کنگره می‌شود، وجود چنین الگوهایی بسیار مهم است. او باید ببیند چه کسانی در این سیستم خدمت می‌کنند و آیا برای خدمت خود دستمزدی دریافت می‌کنند یا نه. بعد متوجه می‌شود که در کنگره، خدمت برای رسیدن به جایگاه مادی نیست؛ بلکه برای رشد، آموزش و کمک به انسان‌هاست.

ما شاید در ابتدا قدر این خدمات را ندانیم، اما در ادامه مسیر، پاداش واقعی خدمت را دریافت می‌کنیم؛ پاداشی که درون خود انسان اتفاق می‌افتد.

هدف تمام کسانی که در این ساختار خدمت می‌کنند، این است که انسان‌ها بتوانند آموزش بگیرند، رشد کنند و به آرامی جایگاه‌های خودشان را طی کنند.

پیامی که من امروز می‌خواهم به تمام مسافران و کسانی که در ابتدای مسیر هستند بدهم این است:

اگر در مسیر کنگره درست حرکت کنیم، آموزش بگیریم، قوانین و حرمت‌ها را رعایت کنیم و خدمت کنیم، ما هم می‌توانیم روزبه‌روز رشد کنیم و به جایگاه‌های بالاتر برسیم.

در پایان، از آقای مهندس، دیده‌بانان محترم، مرزبانان، راهنمایان و تمام خدمتگزارانی که برای این مسیر زحمت می‌کشند، تشکر و قدردانی می‌کنم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.
 

تنظیم، ویرایش و ارسال : مرزبان خبری مسافر جعفر