دیده بان کسی است که بتواند از خودش عبور کند و ازمنافع شخصی خودش بگذرد

دهمین جلسه از دوره ششم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی بردسکن به استادی مسافرمجید، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافرعباس با دستور جلسه «هفته دیدبان » در روز یک شبه 1 شهریور ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مجید هستم یک مسافر. خدا را شکر می‌کنم که دوباره این فرصت نصیب من شد که در این جایگاه خدمت کنم. ازنگهبان جلسه و دبیر وگروه مرزبانی، به‌خصوص حسن‌آقاراهنمای لژیون چهارم، تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
در ارتباط با دستور جلسه «هفته دیده‌بان»، مطالبی را که عرض می‌کنم، بیشتر بر اساس چیزهایی است که خودم در این چند سال تجربه کردم، دیدم و با آن‌ها برخورد داشتم.
اول از همه، هفته دیده‌بان را به رأس کنگره، آقای مهندس، شورای دیده‌بانان، هر چهارده دیده‌بان عزیز و همچنین به تمام اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم.
ما در کنگره ۶۰ چهار جشن داریم که این جشن‌ها هم آموزش هستند و هم آزمون.
آموزش از این جهت که در این جلسات درباره کسانی صحبت می‌کنیم که برای ما  از خودشان و وقتشان گذشته‌اند تا ما دراین مکان‌ها، به رهایی و آرامش وسلامتی برسیم.
اما از طرف دیگر، این جشن‌ها یک آزمون هم هستند؛ آزمونی برای خود ما که ببینیم چقدر یاد گرفته‌ایم قدردان کسانی باشیم که برای ما زحمت کشیده‌اند و چه اندازه توانسته‌ایم از آموزش‌هایی که گرفته‌ایم، در عمل استفاده کنیم.
کنگره ۶۰ هم یک سازمان مردم نهاد است و مجوز آن از وزارت کشور صادر شده، اما تفاوت بسیار مهمی با سازمان‌های دیگر دارد.هر سازمانی برای اینکه بتواند ساختار خودش را حفظ کند و به حیاتش ادامه بدهد، به دو موضوع اساسی نیاز دارد: منابع مالی و نیروی انسانی.کنگره ۶۰ در بحث مالی تفاوت بسیار زیادی با سازمان‌های دیگر دارد. کنگره از دولت بودجه دریافت نمی‌کند، از خارج از کشور کمک مالی نمی‌گیرد و وابسته به خیرین هم نیست. تأمین منابع مالی کنگره بر پایه خود اعضای کنگره ۶۰ است و به لطف خداوند این کار به بهترین شکل انجام می‌شود.
در مورد نیروی انسانی هم همین‌طور است. نیروهای کنگره از خود اعضای کنگره هستند؛ از پایین‌ترین جایگاه، کسی که میکروفن را می‌گرداند، تا بالاترین جایگاه یعنی دیده‌بان، همه از اعضای کنگره هستند.البته این انتخاب یک سازوکار و فیلتر خاص خودش را دارد و افراد به‌تدریج در مسیر خدمت حرکت می‌کنند و به جایگاه‌های بالاتر می‌رسند.

دیده‌بان اصلاً یعنی چه؟من امروز رفتم و معنی این کلمه را بررسی کردم. دیده‌بان یعنی کسی که در یک نقطه بلند می‌ایستد؛ جایی که نسبت به دیگران دید بیشتری دارد و می‌تواند دوردست را ببیند.ما معمولاً جلوی پای خودمان را می‌بینیم، اما دیده‌بان باید بتواند دوردست را ببیند.از نظر تفکر، باید تفکر بالایی داشته باشد. باید شجاع و نترس باشد و مهم‌تر از همه، باید کسی باشد که سفرهای خودش را طی کرده باشد؛ سفر اول، سفر دوم را در مفهوم واقعی آن تجربه کرده باشد.یعنی بتواند از خودش عبور کند و به خاطر دیگران از منافع شخصی خودش بگذرد.

این کار ساده‌ای نیست.دیده‌بان به مرحله‌ای می‌رسد که منافع کنگره را بر منافع خودش ترجیح می‌دهد. وقت و فرصت خودش را برای کنگره و برای دیگران می‌گذارد.
امروز در کنگره تعداد زیادی خدمتگزار داریم؛ چند سال پیش حدود پنج هزار و پانصد خدمتگزار داشتیم و امروز این تعداد به حدود هفت تا هشت هزار نفر رسیده است. این افراد بدون هیچ چشم‌داشتی خدمت می‌کنند.حتی در ساختمان مالی تهران، وقتی می‌رفتیم، صبحانه‌ای که برای دیده‌بان، دستیار دیده‌بان و سایر خدمتگزاران آماده می‌شد، توسط خود خدمتگزاران تهیه و ارائه می‌شد.این‌ها چیزهایی است که شاید بیرون از کنگره کمتر بتوان نمونه‌اش را پیدا کرد.
من یک خاطره هم از اردوی کنگره دارم که اگر ان‌شاءالله امسال برگزار شود، بچه‌ها بتوانند بروند و این تجربه را داشته باشند.اردوی کنگره در شرایط سخت برگزار می‌شود. یک منطقه کوهستانی و جنگلی را در نظر بگیرید؛ جایی در کوه‌های زاگرس، بدون برق و آب و گاز و امکانات معمول.چند صد چادر برپا می‌شود و حدود هزار نفر در کنار هم زندگی می‌کنند. لژیون‌های مختلف تشکیل می‌شود؛ لژیون آشپزی، باغبانی، ظرف‌شویی، نظافت، حمام و....
همین آدم‌ها ممکن است بیرون از کنگره جایگاه اجتماعی و اقتصادی بسیار بالایی داشته باشند، اما در اردو می‌آیند و از صفر تا صد کار را انجام می‌دهند؛ آب می‌آورند، ظرف می‌شویند، نظافت می‌کنند و به دیگران خدمت می‌کنند.واقعاً انسان باید به کجا رسیده باشد که بتواند چنین خدمتی را با عشق انجام بدهد؟
حالا همین انسان‌هایی که به این نقطه از جایگاه و مقام انسانی رسیده‌اند و خودشان را برای خدمت به دیگران آماده کرده‌اند، در نهایت توسط آقای مهندس و شورای دیده‌بانان انتخاب می‌شوند تا در جایگاه دیده‌بانی خدمت کنند.دیده‌بان واقعی کسی است که از منافع خودش می‌گذرد، از خواسته‌های شخصی خودش می‌گذرد و حتی از وقت و زندگی خودش می‌گذرد تا برای کنگره و دیگران خدمت کند.
این واقعاً معنای دیده‌بانی است.

در پایان، دوباره هفته دیده‌بان را به آقای مهندس، شورای دیده‌بانان، وتمام اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم.امیدوارم وقتی تاریخ و روز جشن اعلام شد، بتوانیم همگی در این جشن شرکت کنیم، قدردان این عزیزان باشیم و با حمایت و حضور خودمان نشان بدهیم که آموزش‌های کنگره را فراموش نکرده‌ایم.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، ممنونم و متشکرم.
عکس وتایپ: مسافرحسن لژیون یکم
ویراستارو ارسال خبر:مسافرعلی لژیون یکم
مرزبان کشیک: مسافر حسین