عدالت یعنی هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد

"به نام قدرت مطلق الله"

لژیون ویلیام وایت با استادی راهنمای محترم مسافر حسین، ویژه مسافران نمایندگی کاشان، با دستور جلسه "عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟" یک‌شنبه 18 مرداد ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حسین هستم یک مسافر، در تعطیلات کنگره60 انسان مورد آزمایش قرار می‌گیرد تا به رشد خودش در مقوله اعتیاد پی ببرد. همه در تعطیلات خود را مورد امتحان قرار می‌دهند که آیا بدون حضور در کنگره60، بدون حضور در جمع و جایگاه خدمتی، با جهان‌بینیی که از کنگره60 آموخته‌ایم، می‌توانیم به چیزهایی که از کنگره یاد گرفته‌ایم عمل کنیم؟ یا باید همیشه در کنگره60 زیر نظر راهنما باشیم تا خطا نکنیم؟ به نظر من این درست نیست.

افرادی که در کنگره60 به درمان می‌رسند، به گونه‌ای است که بدون وابستگی به کنگره60 کاملا به زندگی طبیعی خویش باز می‌گردند و از حال خوبی برخوردارند و برای خدمت کردن و رسیدن به رهایی دیگران در کنگره60 حضور پیدا می‌کنند در حالی که در گروه‌های دیگر به این شکل نیست و فرد باید حتما در مسافرت برای حضور در جلسه برنامه‌ریزی داشته باشد و دور بودن از جلسات اصلا جایز نیست.

درکنگره60 رسیدن به درمان و رسیدن به تعادل متفاوت است، انسانی که در کنگره60 به درمان رسیده است و از تعادل برخوردار است، کاملا در این بخش، خودش را نشان می‌دهد که بدون کنگره60 و راهنما حالش خوب باشد، اگر من در کنگره60 حضور پیدا می‌کنم که مصرف مواد نداشته باشم، این به درد نمی‌خورد. در کنگره60 برای آموزش گرفتن و خدمت به انسان‌ها حضور پیدا می‌کنیم. در کنگره60 علم درست زندگی کردن را یاد می‌گیریم، آن وقت مشکل اعتیاد خودش حل می شود.

در مورد دستور جلسه آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابرند؟
باید ببینیم افراد از چه نظر با هم برابرند؟
آیا افرادی که در کنگره60 سفر سیگار می‌کنند با افرادی که سفر سیگار نمی‌کنند با هم برابرند؟
برابر نیستند.
آیا ما می‌توانیم به کسی که سفر سیگار می‌کند خدمت ندهیم و به کسی که سفر سیگار نمی‌کند خدمت بدهیم؟
آیا این عدالت است؟
در ابتدای کنگره60 همه می‌گفتند که ما با هم برابر هستیم، همه مصرف کننده بودیم، همه می‌توانند در جایگاه‌های کنگره60؛ نگهبانی، دبیری و استادی شرکت کنند، این تفکر که همه افراد با هم برابرند در گروه‌های دیگر هست که فرقی بین ما نیست چون مصرف کننده هستیم، همه ما در اینکه مصرف کننده هستیم و مسافر هستیم با هم برابریم.
آیا کسی که در کنگره60 به رهایی رسیده با کسی که تازه وارد کنگره60 شده است برابر است؟
برابر نیستند.
کسی که در کنگره60 سه سال است به رهایی رسیده است با کسی که دو ماه رها شده است با هم برابرند؟
نه برابر نیستند.
در کنگره60 افراد از نظر مصرف کننده بودن با هم برابرند اما از نظر جایگاهی با هم برابر نیستند.
چرا این دستور جلسه در کنگره60 قرار می‌گیرد که با عدالت آغاز می‌شود؟ 
عدالت به معنی هر چیزی در جای خود قرار گرفتن است، از عدل گرفته شده است. کلمات عدل، عادل و عدالت با هم، هم خانواده هستند که همه به اجرا در آمدن است و در آن اتفاقی می‌افتد مثل قاضی که عدالت را به اجرا می‌گذارد، یعنی هر چیزی را در جای خودش می‌گذارد اما عدالت در بیرون از کنگره60 به گونه دیگری است، مثلا کسی که وضعیت مال خوبی دارد و ما چیزی نداریم، این چه عدالتی است که خداوند به ما چیزی نداده است؟
اما در کنگره60 این مطلب را یاد می‌گیریم که هرکس در هر وضعیتی هست، این عدالت خداوند است، حال چه این جایگاه خوب یا بد باشد. ما فقط یک قسمت از زندگی را می‌بینیم، مثلا کسی که در کنگره60 سفر خویش را به پایان رسانده و درکنگره60 جایگاه خدمتی دارد و کسی که دوست تو بوده و تازه وارد کنگره شده است، به شما نگاه می‌کند و با خود فکر می‌کند که شما یک روزه به این جایگاه رسیده‌اید و از گذشته شما خبر ندارد و فقط الان شما را می‌بیند که شما راهنما، مرزبان و نگهبان هستید.

انسانی که همیشه در خوبی و خوشی است با فرد دیگری که در رنج و بیماری است، متفاوت است و ما از گذشته آنها بیخبر هستیم. این دستور جلسه می‌گوید آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابر هستند؟
افرادی که در کنگره60، رهایی آنها باهم دو روز فرق دارد، با هم برابر نیستند، حتی افرادی که دوقلو هستند در بزرگی و کوچکی با هم متفاوت‌اند، چرا؟
چون یکی از آنها سه دقیقه زودتر به دنیا آمده است.
افرادی که زودتر به رهایی رسیده‌اند بزرگ‌تر و احترام آنها واجب است.

در کنگره60 باید به جایگاه‌های یکدیگر احترام بگذاریم، اگر به جایگاه‌های هم در کنگره60 احترام گذاشتیم، آن وقت عدالت به اجرا در می‌آید. در کنگره60 برای جایگاه‌هایی که عدالت را به اجرا در می‌آورند، انتخابات وجود دارد و از افراد رای گرفته می‌شود، مثل جایگاه نگهبانی و مرزبانی. فرق عدالت و بی‌عدالتی آن جا مشخص می‌شود که من یک کار ضدارزشی انجام داده‌ام و می‌خواهم دیگران از من چشم پوشی کنند که اگر چشم پوشی کردند عدالت و در غیر این صورت بی‌عدالتی است و معمولا کسانی از بی‌عدالتی شکایت می‌کنند که خطایی انجام داده باشند ولی کسانیکه در صراط مستقیم و قوانین حرکت می‌کنند از ضدارزش‌ها دوری می‌کنند هیچ موقع شکایتی نسبت به عدالت ندارند چون کار خودشان را درست انجام می دهند.
خیلی ممنون که به صحبت‌های من توجه کردید.

_{تایپ: مسافر حمید لژیون یکم
تهیه و تنظیم: گروه سایت نمایندگی کاشان}