در کنگره به طور خودکار عدالت برای همه اجرا می شود

سلام دوستان رحیمه هستم همسفر محمد "
تمام هستی و موجودات به هر شکلی که خلق شدند عین عدالت است و نباید به عدالت خداوند شک کرد،ولی انسان همواره در حال نا سپاسی است زیرا نسبت به خیلی مسائل آگاهی ندارد.این موضوع باعث می شود در مورد مسائلی که برایش ایجاد می شود شروع به گلایه کردن می کند و با خود می گوید چرا من؟ چرا خانواده من؟چرا همسر من؟ و هزاران چراهای دیگر....
زمانی که ما شروع به نق زدن می کنیم یعنی به عدالت خداوند شک داریم.شخصی که در اوج مشکلات بتواند خدا را شکر کند و از ته دل راضی باشد ابتدا خودش در آرامش است و این را می داند که اگر مشکلی برایش ایجاد می شود چیزی جز بازتاب عمل خودش نیست در کنگره نیز هر کس در هر جایگاهی قرار می گیرد عین عدالت است و این خودش بوده که با توجه به سعی و تلاش خود جایگاهش را رقم می زند. در کنگره پول، مقام، ثروت و میزان تحصیلات ملاک نیست، بلکه ملاک عملکرد فرد می باشد. ما برای رسیدن به معرفت و درمان، باید به تعادل برسیم. هرچه عمل من سالم باشد باعث می شود عدالت در مورد من درست اجراء شود. اگر کسی وارد کنگره می شود و سفر درستی دارد، حتماٌ به درمان می رسد و این عین عدالت است. و اگر درست سفر نکرد و به رهایی نرسید؛ این نیز عین عدالت است،

سلام دوستان سمیرا هستم همسفر جواد"
بخواهیم از نظر اصول و قواعد نگاه کنیم، پاسخ کاملاً روشن است: بله، ما همگی با هم برابریم. در اینجا جایگاه‌های اجتماعی، میزان تجربه یا قدرت کلام، تعیین‌کننده‌ی ارزش هیچ‌کدام از ما نیست. همه ما با یک نیاز مشترک در این مسیر هستیم و هر کسی، بدون استثنا، حق دارد که حرفش را بزند و شنیده شود.اما اگر به واقعیت‌های روزمره توجه کنیم، می‌بینیم که گاهی این برابری، در عمل به راحتی دیده نمی‌شود. مثلاً وقتی کسی تجربه‌ی بیشتری دارد یا با اعتمادبه‌نفس بالایی صحبت می‌کند، ناخودآگاه ممکن است این حس در جمع ایجاد شود که او در جایگاه متفاوتی قرار دارد. این تفاوت‌ها، هرچند طبیعی هستند، اما گاهی باعث می‌شوند که دیگران احساس کنند قدرت یا ارزشِ حرفشان کمتر از بقیه است.
به نظر من، برابری در کنگره یک وضعیتِ از پیش تعیین‌شده نیست؛ بلکه چیزی است که باید هر روز با هم برای حفظ آن تلاش کنیم. نباید اجازه بدهیم تفاوت در تجربه یا قدرت بیان، باعث ایجاد فاصله یا احساسِ کم‌ارزش بودن در بقیه شود.بیایید سعی کنیم تفاوت‌هایمان را نه به عنوان وسیله‌ای برای ایجاد سلسله‌مراتب، بلکه به عنوان فرصتی برای یادگیری از یکدیگر ببینیم. هدف ما باید این باشد که فضایی را بسازیم که در آن هر عضو، از هر سطح و تجربه‌ای، احساس کند واقعاً برابر و شنیده شده است.

سلام دوستان زهرا هستم همسفر سلمان"
هر کسی که به کنگره 60 وارد میشود با او با عدالت رفتار می‌شود. چون هرکس لقب ، منصب ، سمت خود را در پشت در کنگره گذاشته و فقط به عنوان یک فردی که برای درمان اعتیادش به این مکان روی آورده وارد کنگره میشود .ودر اول کار همه با هم برابرند ولی در مراحل بعدی هر کس خودش مشخص می‌کند که ارزش و جایگاهش چگونه است. یک راهنمایی که زحمت کشیده و چندین نفر را از بند اعتیاد رها ساخته با کسی که سالها در کنگره در حال رفت و آمد است و هیچ خدمتی انجام نداده است آیا این دو شخص باهم برابرند؟.یا جایگاه یک دیده‌بان با دیگر افراد در کنگره یکسان است ؟یا شخصی که وارد کنگره میشود واز آموزشها بهره می‌گیرد و با سعی و تلاش به آنها عمل میکند با کسی که در سفر دوم گریز می‌زند آیا این دو با هم برابرند؟پس نتیجه میگیریم که در کنگره به طور خودکار عدالت برای هر کسی اجرا میشود و هر کس نتیجه‌ی تلاش و کوشش خود را ویا نتیجه‌ی بی مسولیتی خود را میبیند .واین عین عدالت است . و خداوند انسانهایی را که عدالت را رعایت می‌کنند ودر هر کاری افراط و تفریط نمی‌کنند و سنجیده عمل می‌کنند دوست میدارد ..

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر مصطفی"
این دستور جلسه یکی از مهمترین دستور جلسات کنگره 60حساب می‌شود.اگر ما به آرم کنگره 60 دقت نماییم متوجه می شویم که معرفت، عمل سالم و عدالت اظلاع مثلث این آرم هستند که عدالت در رأس این مثلث قرار دارد؛ وقتی پا به این مکان مقدس گذاشتم با کمی تفکر متوجه شدم برای برقراری عدالت بایستی ابتدا به شناخت و آگاهی و یا همان معرفت برسیم؛اما من تا قبل ازاینکه با کنگره آشنا شوم تعریف غلطی از عدالت داشتم و تصور می کردم عدالت یعنی اینکه همه باهم مساوی هستیم و همه ازهمه چیزبه اندازه مساوی سهم می بریم ولی الان تعریف درستی ازعدالت رادر کنگره 60آموختم که عدالت یعنی اینکه هرچیزی سرجای خودش باشد و یا هر کسی به اندازه تلاش خودش سهم می برد؛
ببینیم درکنگره عدالت برای همه یکی هست آموزش، محبت و عشق به همه افرادکنگره داده می‌شود اما انسانها ازلحاظ استعداد، توانایی، حرکت و تلاش خود و همین طور بر اساس خوب سفرکردن ومیزان خدمت گرفتن باهم برابر نیستند؛مثلا یک مسافر11ماه سفر می کند به درمان می رسد و مسافر دیگر18ماه.ودر اینجا باید بخاطر آموزش هایی که در کنگره می‌گیریم و حال خوشی که تجربه می کنیم بهایش را بپردازیم تا در جایگاه خوب قرار بگیریم؛و در انتها هم از راهنمای خوبم تشکر و قدردانی میکنم که درس زندگی کردن را به من همسفرآموخت که چگونه درکنار خانواده عدالت برقرارکنم.

رابط خبری:همسفر رحیمه رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون اول)

ارسال:همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون چهارم)

همسفران نمایندگی خیام نیشابوری