کلیدهای مهم، برای رهایی انسان

در وادی پنجم، کلیدهای مهمی برای رهایی انسان از مشکلات ارائه می‌شود. بازگشت از ضدارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، تجسس نکردن، قضاوت نکردن، غیبت نکردن، پس‌انداز، توکل، رضا و تسلیم؛ این‌ها مراحل خروج از اضطراب و ورود به آرامش هستند.

اولین قدم، بازگشت از ضدارزش‌هاست. انسان تا زمانی که راه اشتباهی را که پیموده است بازنگردد، چگونه می‌تواند اشتباهاتش را جبران کند؟ پس از آن، «خودداری» اهمیت می‌یابد.

یکی دیگر از این کلیدها، «قناعت» است؛ همان‌طور که می‌گویند: «چشمه‌ی چشم حریصان پر نشد، تا صدف قانع نشد پر دُر نشد.» در کنگره می‌آموزیم که همچون درخت نخل باشیم؛ در سختی‌ها مقاوم و استوار، در گرمای طاقت‌فرسا زنده، و با نوشیدن آبِ تلخ، بهترین و مفیدترین میوه‌ی دنیا را هدیه دهیم. باید همچون نخل در زمان «خرماپزان»، در بی‌آبی و گرما صبور باشیم.

مولفه‌ی دیگر، «پس‌انداز کردن» است. جناب مهندس می‌فرمایند کسی که محتاج‌تر است باید بیشتر پس‌انداز کند؛ نه اینکه بگوید «من که چیزی ندارم، چه چیزی را پس‌انداز کنم؟» ایشان معتقدند حتی اگر از مال دنیا فقط یک قرص نان داری، باید نیمی از آن را برای فردایت کنار بگذاری. واقعاً چه زیبا و کاربردی، راه ثروتمند شدن را به ما می‌آموزند! همه‌ی ما شنیده بودیم که پس‌انداز خوب است، اما کمتر کسی به این نکته‌ی کلیدی رسیده بود که مسیر ثروتمند شدن از همین‌جا می‌گذرد. این آموزش ایشان برای من دنیایی ارزش دارد.

«خودداری» یکی دیگر از کلیدهای طلایی است. جناب مهندس می‌فرمایند وقتی بین انجام دادن و ندادنِ کاری، یا رفتن و نرفتن به جایی دو دل شدید، آن کار را انجام ندهید و خودداری کنید. این خودداری، گنجی است که ما را از پشیمانی‌های آتی نجات می‌دهد. همیشه در ذهنم بود که در این شرایطِ تردید باید چه کنم، چرا که معمولاً از انتخاب‌هایم پشیمان می‌شدم. این آموزش گران‌بها، راهکاری بود که تا پیش از آمدن به کنگره هرگز نشنیده بودم.

در نهایت، به مقام‌های والای «توکل، رضا و تسلیم» می‌رسیم. امیدوارم خداوند توفیق دهد تا بتوانم این جایگاه‌ها را تجربه کنم؛ اینکه واقعاً توکلم بر خدا باشد، به رضای او راضی باشم و در برابر مشیتش تسلیم باشم. البته می‌دانم که این مقامات بدون امتحان گرفتن در زندگی به دست نمی‌آیند، اما امید دارم با ماندن در مسیر کنگره و خدمت کردن، بتوانم تزکیه و پالایش شوم.

انسان متوکل و رضامند کسی نیست که فقط به زبان بگوید «توکل بر خدا»؛ این مفاهیم تنها در دلِ سختی‌ها و امتحانات زندگی مشخص می‌شود. البته بر زبان آوردن این جملات نیز خود توفیقی بزرگ است. خداوند در کلام‌الله می‌فرماید: «چه بسیار چیزهایی که شما می‌پسندید ولی به ضرر شماست و چه بسیار چیزهایی که نمی‌پسندید ولی به نفع شماست.» انسانی که در مقام تسلیم است، با جان و دل به آن تن می‌دهد، زیرا می‌داند خداوند عاشق‌تر از ما به ماست و صلاح ما را بهتر می‌داند؛ و همین تسلیم، سبب آرامش وامنیت او می‌شود.
نویسنده: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون‌اول)
رابط خبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون‌اول)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما  همسفر پریسا (لژیون‌اول)
بارگزاری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون‌ سوم) دبیرسایت
همسفران نمایندگی‌ دلیجان