گام نخست برگشت از ضد‌ارزش‌ها است

وادی پنجم «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.»

آنچه من از این وادی برداشت کرده‌ام این است که تا قبل از وادی پنجم موضوع اصلی تفکر بود؛ یعنی انسان یاد می‌گیرد چگونه از وادی جهل خارج شود و به سمت تفکر صحیح حرکت کند.
اما در این وادی به ما گفته می‌شود که تفکر به‌تنهایی کافی نیست. اگر بهترین اندیشه‌ها و صحیح‌ترین آموزش‌ها را داشته باشیم؛ ولی آن‌ها را به مرحله اجرایی نرسانیم اتفاقی در زندگی ما رخ نخواهد داد. در حقیقت حلقه اتصال آموزش به نتیجه و عمل سالم است.

قبل از ورود به کنگره، تصور می‌کردم که با تصمیم گرفتن و آرزو کردن یا قول دادن به خودم می‌توانم زندگی‌ام را تغییر دهم؛ اما بارها تصمیم گرفتم و مرتب شکست خوردم؛ چون تصمیم‌هایم پشتوانه عملی نداشت. کنگره به من آموخت که تغییر، محصول حرکت است، نه محصول خواستن.

در درمان به روش DST نیز دقیقاً همین اصل حاکم است. اگر فقط آموزش ببینم؛ ولی دارو را طبق برنامه مصرف نکنم یا در جلسات منظم حضور نداشته باشم و یا نوشتارها را ننویسم و فرمان راهنما را اجرا نکنم درمان اتفاق نمی‌افتد.

بنابراین وادی پنجم فقط یک اصل جهان‌بینی نیست؛ بلکه در خود درمان نیز جاری است.
در این وادی هفت مرحله برای حرکت در مسیر ارزش‌ها بیان می‌شود که هر کدام یک دستورالعمل اجرایی است. این موضوع برای من بسیار ارزشمند بود؛ زیرا متوجه شدم کنگره صرفاً مسئله را مطرح نمی‌کند؛ بلکه راهکار عملی نیز ارائه می‌دهد.

گام نخست برگشت از ضد‌ارزش‌ها است. برداشت من این است که این مرحله، یک تصمیم لحظه‌ای نیست؛ بلکه یک فرآیند تدریجی است. سال‌ها با ضدارزش‌ها زندگی کرده‌ایم و طبیعی است که اصلاح آن‌ها نیز به زمان، آموزش و استمرار نیاز دارد.

مرحله بعد خودداری است، دکتر امین در آموزش‌های خود اشاره می‌کنند که خودداری زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان توان انجام یک عمل را داشته باشد؛ اما آگاهانه آن را انجام ندهد. این تعریف برای من بسیار مهم بود؛ زیرا فهمیدم خودداری با اجبار متفاوت است. زمانی ارزش دارد که از روی آگاهی و اختیار باشد.

قناعت نیز برای من به معنای استفاده صحیح از امکانات موجود است؛ نه توقف در رشد، انسان می‌تواند برای پیشرفت تلاش کند؛ اما اسیر حرص، مقایسه و خواسته‌های پایان‌ناپذیر نشود. قناعت باعث می‌شود انرژی انسان به جای حسرت گذشته یا نگرانی آینده، صرف حرکت در مسیر درست شود.

در مورد صبر نیز برداشت من این است که صبر در کنگره به معنای سکون نیست. صبر؛ یعنی حرکت مستمر همراه با پذیرش زمان. همان‌طور که ساختار جسم من طی سال‌ها آسیب دیده است بازسازی آن نیز نیازمند زمان است. اگر بخواهم نتیجه‌ای را زودتر از موعد دریافت کنم، ممکن است از مسیر خارج شوم.

در مرحله توکل یاد می‌گیرم که پس از انجام وظیفه، نتیجه را به قدرت مطلق بسپارم. تا زمانی که مسئولیت خودم را انجام نداده باشم، صحبت از توکل معنایی ندارد؛ اما وقتی حرکت صحیح انجام شد، دیگر نباید ذهنم را درگیر نتیجه کنم.

پس از آن، رضا و تسلیم قرار دارند که به نظر من از عمیق‌ترین مراحل این وادی هستند. رضا یعنی از آنچه خداوند بر اساس عدالت برای رشد من مقدر کرده، ناراضی نباشم.

مرحله آخر تسلیم، یعنی در برابر قوانین هستی و فرمان الهی مقاومت نکنم. این دو مرحله زمانی شکل می‌گیرند که انسان به شناخت بیشتری از هستی و جایگاه خود برسد.

تجربه‌ای که من از این وادی کسب کرده‌ام این است که هر زمان آموزش را اجرا کرده‌ام، نتیجه آن را دیده‌ام؛ حتی اگر نتیجه بلافاصله آشکار نشده باشد. حضور منظم در جلسات، نوشتن سی‌دی‌ها، اجرای فرمان راهنما، رعایت نظم در درمان و تلاش برای اصلاح رفتار، همگی مصادیق حرکت هستند.

آرامشی که امروز نسبت به گذشته تجربه می‌کنم، نتیجه دانستن نیست؛ نتیجه عمل به دانسته‌هاست. به اعتقاد من، پیام اصلی وادی پنجم این است که حرکت، مکمل تفکر است؛ اگر حرکت نباشد، بهترین تفکرات نیز به نتیجه نخواهد رسید و اگر حرکت بر پایه آموزش صحیح باشد، انسان به تدریج از تاریکی‌ها خارج می‌شود و به تعادل نزدیک خواهد شد.

نویسنده: راهنمای تغذیه سالم همسفر اکرم رشته ورزشی والیبال
رابط خبری: همسفر فریبا مرزبان خبری پارک شاهد کرمانشاه
ویرایش و ارسال: همسفر الناز رهجوی راهنما همسفر محبوبه ( لژیون چهارم) نمایندگی کوروش آذرپور رشته ورزشی شنا دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰