از دانستن تا عمل

امروز سه شنبه ۱۴۰۵/۰۴/۳۰ جلسه سیزدهم از دوره هشتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "وادی پنجم و تأثیر آن روی من" به استادی مسافر محسن،  نگهبانی مسافر رامین و دبیری مسافر علی ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم که امروز هم این توفیق را پیدا کردم تا در کنار شما باشم و آموزش بگیرم. از بنیان‌گذار کنگره ۶۰، مهندس دژاکام، همچنین از ایجنت محترم، راهنمای عزیزم و تمام خدمتگزارانی که با عشق بستر درمان و آموزش را فراهم کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم.
دستور جلسه امروز «وادی پنجم و تأثیر آن روی من» است. به نظر من، وادی پنجم یکی از کاربردی‌ترین وادی‌های کنگره است؛ زیرا به ما یاد می‌دهد که دانستن به‌تنهایی کافی نیست و اگر آگاهی به عمل تبدیل نشود، هیچ تغییری در زندگی انسان به وجود نمی‌آید.
من از دوران نوجوانی مصرف‌کننده مواد بودم. زمانی که هم‌سن‌وسال‌های من دوران سربازی‌شان را در دو سال به پایان می‌رساندند، اعتیاد باعث شد خدمت سربازی من نزدیک به سه سال طول بکشد. سال‌ها درگیر مصرف بودم و بارها تصمیم به ترک گرفتم. چندین مرتبه هم موفق شدم چند ماه مصرف نکنم، اما چون روش درستی نداشتم و جهان‌بینی‌ام تغییری نکرده بود، حال خوبی پیدا نمی‌کردم و دوباره به مصرف برمی‌گشتم.
اما وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم، متوجه شدم درمان فقط قطع مصرف نیست؛ درمان یعنی بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی. در ابتدای سفر، دوز داروی من بالا بود و شاید تغییرات را به‌خوبی احساس نمی‌کردم، اما به‌مرور، هم جسمم بهتر شد و هم نگاهم به زندگی تغییر کرد. آرام‌آرام حال خوب را تجربه کردم؛ حالی که نتیجه آموزش، نظم، اجرای دستورها و حرکت در مسیر درست بود.
وادی پنجم به من یاد داد که برای تغییر، باید از جایم بلند شوم و عمل کنم. اگر فقط سی‌دی گوش بدهم یا کتاب بخوانم، اما در زندگی از آن‌ها استفاده نکنم، اتفاقی نمی‌افتد. وقتی توصیه‌های راهنما را اجرا کردم، نوشتن را جدی گرفتم، در جلسات منظم حضور پیدا کردم و آموزش‌ها را وارد زندگی‌ام کردم، تازه معنای واقعی این وادی را فهمیدم.
در پله‌های اول سفر، ترس زیادی داشتم. با خودم فکر می‌کردم بعد از حدود ۲۰ سال مصرف شیره، آیا اصلاً امکان دارد روزی بدون مواد زندگی کنم؟ اما امروز می‌بینم که آن ترس‌ها بیهوده بود. امروز کار می‌کنم، مسئولیت زندگی‌ام را پذیرفته‌ام و از زندگی لذت می‌برم. این تغییر برای من چیزی جز لطف خداوند و معجزه آموزش‌های کنگره ۶۰ نیست.
امروز بیشتر از هر زمان دیگری قدر سلامتی و آرامش را می‌دانم. اگر وادی پنجم را بخواهم در یک جمله خلاصه کنم، می‌گویم: تا زمانی که آموزش‌ها را به عمل تبدیل نکنیم، اتفاق تازه‌ای در زندگی ما رخ نخواهد داد.

امیدوارم بتوانم همیشه رهرو این مسیر باشم و با عمل به آموزش‌های کنگره، هر روز قدمی به تعادل و حال خوش نزدیک‌تر شوم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)