در گرمای پرشور تابستان، فرصتی یافتیم تا پای صحبت راهنما همسفر مریم بنشینیم؛ بانویی که سالهاست با پایمردی و ایستادگی، همسفران را در مسیر بهبودی همراهی میکند. امروز از وادی پنجم میگوییم؛ وادی حرکت و عمل، جایی که تفکر بدون رفتن به سرانجام نمیرسد. جایی که باید پا گذاشت، باید ایستاد، باید پایمردی کرد. چه سخت است اولین قدم؛ اما چه شیرین است وقتی میبینی که قدمهای کوچک، تو را به جایی میرسانند که هیچ فکری به آن نرسیده بود. به امید آنکه هر فصل از این گفتوگو، فصل تازهای در دفتر همدلی ما باشد.»
راهنما همسفر مریم و مسافرشان با انواع مواد مخدر وارد کنگره شدند. با روشDST و داروی OT و با راهنمایی مسافر سعید مصیبی و راهنما همسفر پروانه به مدت ۱۲ ماه سفر کردهاند و اکنون هم مدت ۷ سال و یک ماه است که آزاد و رها هستند.
وادی پنجم را چگونه میتوانید در زندگی روزمره خود به کار بگیرید؟
بهکارگیری وادی پنجم در زندگی، یعنی درک این حقیقت که اندیشه خام و تنها، بدون پویش و اقدام به سرانجام نمیرسد. آنچه این وادی از ما میخواهد، سپردن هر فکری به عرصه عمل است؛ از تعهد به برنامههای روزانه، مانند پیادهروی منظم گرفته تا پذیرش بیچونوچرای مسئولیتهای کاری و پرهیز از سرزنش دیگران. همچنین پیشرفت واقعی در گرو تغییرات کوچک و مداوم است، نه تحولات ناگهانی؛ پس باید با نظم و استمرار، گامهای پیوسته برداریم و میان تأمل و اجرا تعادل برقرار کنیم. در یک کلام، این وادی به ما میآموزد که زندگی پربار، زاده اندیشهای است که در قالب عمل جاری میشود.
منظور آقای مهندس از «توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید» چیست؟
از این کلام آقای مهندس چنین برداشت میکنیم که «تفکر» یعنی اندیشیدن، شناخت مسئله و یافتن راهحل؛ «رفتن» یعنی حرکت در مسیر و به عمل درآوردن، حتی اگر تنها یک قدم کوچک باشد و «رسیدن» یعنی نتیجهای که پس از استمرار در حرکت به دست میآید و به مقصد میرسیم؛ اما منظور آقای مهندس فقط رسیدن به مقصد نیست، بلکه کامل شدن خود تفکر نیز است. فرآیند حرکت و تجربهکردن خودش بخشی از این کمال به شمار میرود. برای مثال، فرض کنید میخواهید فردی صبور شوید؛ دانستن اینکه صبوری خوب است، فقط تفکر است؛ اما تمرین صبوری در برخورد با خانواده، دوستان، اقوام یا حتی در ترافیک ماندن، آنگاه که تغییر را در خود میبینید و آرامش بیشتری حس میکنید، همان رسیدن است. بنابراین میتوانیم بگوییم منظور آقای مهندس از جمله «توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید» این است که اندیشه، زمانی به شناختی واقعی و نتیجهای عملی تبدیل میشود که انسان مسیر را طی کند و ثمره آن را با تمام وجود لمس نماید.
بهنظر شما تفاوت اساسی میان «فکر» و «تفکر» در چیست؟
تفاوت اساسی که فکر و تفکر را میتوانیم بگوییم فکر یک اندیشه است ایده یا چیزی است که به ذهن انسان میآید و ممکن است درست یا نادرست باشد و گاهی فکر به صورت ناگهانی هم در ذهن ما به وجود میآید؛ اما تفکر فرآیند آگاهانه بررسی تحلیل و ارزشیابی فکرهاست. برای مثال اگر به ذهنتان برسد که میخواهم شغل جدیدی پیدا کنم این یک فکر است؛ اما وقتی درباره تواناییهای خود فرصتهای شغلی مزایا و معایب گزینهها را تحقیق میکنید و برنامهریزی انجام میدهید در حال تفکر هستید. در آموزشهای کنگره یاد گرفتیم تفکر کردن تا زمانی که با عمل همراه نشود نتیجهای به دست نمیآید به خاطر همین تفکر بر تبدیل آن به عمل تأکید میکند.
فرق مرحله «رضا» با «تسلیم» را به زبان ساده ولی عمیق بیان کنید.
تسلیم و رضا، هرچند در ظاهر به هم نزدیک هستند؛ اما در باطن دو مرحله متفاوت از پذیرش هستند. تسلیم، یعنی پذیرفتن واقعیت رخداده، بدون انکار یا جنگیدن با آن؛ در این مرحله انسان با تمام توان تلاش میکند؛ اما نتیجه را به خواست خداوند میسپارد و به این معنا نیست که دست از کوشش بردارد بلکه یعنی مقاومت بیحاصل را کنار میگذارد. اما رضا گامی فراتر است جایی که دل به آرامش میرسد و باور میکند هر اتفاقی حتی اگر تلخ باشد بیحکمت نیست. برای روشنتر شدن، مثال میزنم: کسی که شغلش را از دست داده، در مرحله تسلیم میگوید: «این اتفاق افتاده، انکارش نمیکنم و برای پیدا کردن کار جدید تلاش میکنم» اما در مرحله رضا میگوید: «شاید دلیلش را متوجه نشوم، اما یقین دارم که خیری در این اتفاق نهفته است؛ با آرامش مسیر جدیدم را ادامه میدهم». به زبان ساده، تسلیم یعنی «میپذیرم و ادامه میدهم» و رضا یعنی «میپذیرم، آرامش دارم و به خیر پنهان آن نیز اعتماد میکنم».
از دیدگاه شما، چه کسانی شایستگی رسیدن به مرحله تسلیم را پیدا میکنند؟
از دیدگاه کنگره، تسلیم به معنای دست کشیدن از تلاش یا شکست خوردن نیست؛ بلکه حاصل رشد درونی افرادی است که خودشناسی را آغاز کردهاند، نقاط قوت و ضعف خود را صادقانه پذیرفتهاند؛ منیت، غرور و لجاجت را کنار گذاشتهاند، مسئولیت زندگی خود را بر عهده گرفتهاند و با صبر، ایمان و پشتکار، در برابر سختیها از مسیر خارج نشدهاند. به بیان دیگر، تسلیم، نتیجه آگاهی و عمل صالح است نه نشانه ضعف یا ناتوانی؛ فردی که به این مرحله میرسد با آرامشی عمیق، واقعیت را میپذیرد و نتیجه را با اعتماد به قوانین هستی واگذار میکند؛ چراکه میداند هر اتفاقی در مسیر رشد او حکمتی دارد.
برای پاکسازی درون و زدودن آلودگیهای نفس، چه پلههایی را باید بهترتیب طی کنیم؟
برای پاکسازی درون و زدودن آلودگی نفس، هفت پله به ترتیب بیان شده است: برگشت از خدا، تصمیم آگاهانه برای فاصله گرفتن از رفتارهای نادرست؛ وقتی کاری را نمیدانیم درست یا اشتباه است، از انجام آن پرهیز کنیم. قناعت، یعنی نیاز کم و واقعی و لازم را انجام دهیم و از زیادهخواهی، شرک و طمع دوری کنیم. صبر، یعنی بپذیریم که تغییر و تزکیه و پالایش نفس به زمان نیاز دارد؛ توکل، یعنی اعتماد به خدا و حرکت در مسیر درست همراه با تلاش و مسئولیتپذیری. رضا، یعنی پذیرش نتایج و شرایط زندگی و تلاش بدون گله و ناامیدی. تسلیم، یعنی هماهنگ با قوانین الهی و پذیرش کامل حق. این هفت پله به صورت زنجیرهای عمل میکنند؛ با برگشت از ضدارزشها شروع میشوند و با تسلیم به کمال میرسند و با رعایت این قوانین به آرامش و تعادل در زندگی دست مییابیم.
بهعنوان یک تمرین عملی، اگر بخواهیم از امروز در مسیر وادی پنجم گام برداریم، اولین و سادهترین تغییر که میتوانیم در نگرش یا رفتار روزانه خود ایجاد کنیم چیست؟
بهترین تمرین عملی برای گام برداشتن در مسیر وادی پنجم این است که هر روز یک تصمیم کوچک را که مدتها به آن فکر کردهایم، بدون معطلی عملی کنیم؛ برای مثال، از امروز صبح از خودمان بپرسیم «یک کار کوچک که به بهبود زندگی من کمک میکند، چیست؟» سپس آن کار را به اندازه توان خود شروع کنیم، حتی اگر کامل انجام نشود. شب نیز از خودمان بپرسیم «آیا امروز توانستم فکرم را به کار تبدیل کنم؟» برای شروع از کارهای ساده و روزمره مانند: پیادهروی، مطالعه، تمیز کردن اتاق یا نظم دادن به کتابخانه آغاز کنیم.
«از فرصتی که به من دادید و وقتی که برای مصاحبه اختصاص دادید، صمیمانه سپاسگزارم. خرسندم که توانستم در این گفتوگو همراه شما باشم و از این تجربه ارزشمند بهره ببرم.»
طراح سؤال، تایپیست و مصاحبهکننده: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
عکاس، ویراستاری و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وحید
- تعداد بازدید از این مطلب :
100